Het Humanisme een geloof of filosofische levensopvatting

Door NBurnie gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een artikel over het Humanisme en de geschiedenis daarvan

Het Humanisme

Het Humanisme is een filosofische levensopvatting, waarbij de mens centraal staat. Het woord "Humanisme"
is af te leiden van het Engelse woord "Human" wat, mens betekend. In het Humanisme staat de mens centraal en gaan ze ervan uit dat iedereen het goede inzich heeft. Men gaat ervan uit dat ieder mens een bepaalde sociale verantwoordelijkheid heeft en in staat is om onderscheidt te maken tussen het goede en het kwade. Humanisten leggen de nadruk op de waardigheid van ieder mens en dat iedereen het recht heeft om zichzelf zo goed mogelijk te ontplooien. Dit moet echter wel verenigbaar zijn met de rechten van anderen. Persoonlijke vrijheid moet gecombineerd worden met sociale verantwoordelijkheid. Respect voorjezelf en met elkaar en voor de omgeving. Humanisme lijkt dus erg sterk op het Holistische mensvisie. Humanisten pleiten voor gelijkheid, iedereen is gelijk ongeacht religie, ras en sekse en vinden dus ook dat iedereen het recht heeft op gelijke behandeling of bejegening. Een belangrijke regel hierin is; Ga met anderen om, zoals je wilt dat anderen met jouw omgaan. Humanisten strijden voor een samenleving met vrijheid, gerechtigdheid, verdraagzaamheid, eerbied voor de menselijke waardigheid en dat de medemenselijkheid centraal staat.

De geschiedenis van het Humanisme

Het humanisme is geen nieuw geloof. Al zolang als mensen geloven in goden, zijn er mensen die vroegen of de god wel echt was. Vaak waren dit mensen die belangrijk waren in de maatschappij. Filosofen, geleerden en zelfs geestelijken. Omdat lange tijd de mensen niet wilden horen dat hún god niet echt zou zijn, was het erg gevaarlijk daar vragen over te stellen. Veel van de eerste humanisten zijn ter dood gebracht omdat zij deze vragen stelden. In de Griekse oudheid waren bekende filosofen zoals Socrates en Plato belangrijke boodschappers van het idee dat de goden niet alle dingen op aarde regelden. Bij de Romeinen was het Cicero, die voor het eerst sprak over humanitas, het mens-zijn. In de Middeleeuwen was in Europa het Christelijk geloof overal bekend, en maar weinigen vroegen zich af of er iets anders kon zijn. Dit zou pas aan het eind van de Middeleeuwen veranderen, met de ontdekking van Amerika, de komst van de boekdrukkunst en de opkomst van het protestantisme. In die tijd vertelde de Nederlander Erasmus veel over tolerantie tussen mensen. Hij schreef er een boek over, waar veel gelovigen erg van schrokken. Er stonden veel beschuldigingen in over geestelijken die het geloof zouden misbruiken.
Aan het eind van de negentiende eeuw werd het humanisme steeds meer een echt idee tussen de mensen. Er werden verenigingen opgericht, kranten over geschreven en ook in de politiek veranderde er veel. Denk maar aan het feminisme. De boeken van bijvoorbeeld Multatuli worden gezien als humanistische verhalen.
De Wereldoorlogen in de twintigste eeuw hebben een hoop veranderd. Ook voor het geloof. Sommigen gingen sterker geloven, anderen wilden juist niet meer geloven, omdat ze dachten dat een god zo veel leed niet aan de mensen kon geven. Om toch steun te vinden, kwamen meer en meer mensen bij elkaar in verenigingen of stichtingen. Enkele voorbeelden zijn de vrijdenkersbeweging, humanitas en het humanistich verbond.

Verscheidenheid onder de Humanisten

Omdat de mens centraal staat in het Humanisme, ontstaat er onder de Humanisten diverse verscheidenheid in het denken over de verschillende onderwerpen. Hierdoor ontstaan er felle discussies onder de Humanisten. Een goed voorbeeld hiervan is, "de vraag of er een God of Goden bestaan?" Onder de Humanisten heb je een grote groep mensen die denken dat er een God of Godden bestaan en anderen die denken dat er geen God of Goden bestaan. Deze Humanisten neigen dus meer naar het Atheisme. Een grote groep Humanisten wijzen het idee van een Goddelijk bestaan niet direct af. Maar denken dat het Humanisme een bepaalde levensopvatting is een filosofische kijk op de mens en het leven. Toch zijn er belangrijke kenmerken en een globale lijn in het denken van het gedachtengoed.
Humanisten denken allemaal hetzelfde over de volgende onderdelen deze zijn o.a.:


•Ze wijzen elke vorm van fundamentalisme of meningsvorming onder dwang af
•Ze beschouwen democratie als optimale bestuursvorm en waarborg tegen machtsmisbruik
•Ze zijn principieel voorstander van de scheiding tussen kerk en staat
•Ze wijzen discriminatie op grond van sekse, ras, afkomst, geaardheid, leeftijd en levensovertuiging af
•Ze staan een tolerante samenleving voor die gebaseerd is op gedeelde waarden, maar die ook ruimte geeft om eigen verantwoordelijkheden in te vullen
•Ze dragen hun humanisme niet alleen in woord uit, maar proberen daar ook naar te handelen
•Ze komen op voor gelijke behandeling van humanisten waar die zijn achtergesteld ten opzichte van andere levensbeschouwelijke oriëntaties
•Ze gunnen ieder individu een menswaardig bestaan
•Ze komen openlijk uit voor hun humanistische levensovertuiging en zijn tot discussie daarover bereid
•Ze doen al het mogelijke om scholing en vorming zo toegankelijk mogelijk te maken.

 

http://www.boedhasburnett.weebly.com

http://www.zorgvoorspiritualiteit.weebly.com
 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Humanisme is meer ideaal dan geloof; het is bedacht door Auguste Compte in de 19de eeuw, het belangrijkste aspect is het ideaal van het hoogste potentieel van de mens en de ontwikkeling ervan, niet (zozeer) god. Comte zat zelf in een beweging die juist tegen de kerk en "het woord van God" was.