Een wandeling

Door Owliane gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Een wandeling 's avonds in het park kan je dichterbij jezelf brengen.

 


Na de regenbui.

Het gras licht groen en glinsterend op, het ruikt vochtig, zoet en kruidig, de kleuren zijn anders, dieper, warmer, bijna onwezenlijk.
De zon staat al redelijk laag en er is geen mens te bekennen.
Ik zie zwarte bramen tussen de rode, ze smaken zoet en lichtzuur.
Nieuwe bloesem vormt zich tussen de halfrijpe bramen.
Het is stil, de lucht is ‘zwanger’ van het water, eenden liggen te slapen onder de wilgen, de takken hangen zwaar van het vocht naar beneden een enkel waterhoentje zoekt iets te eten tussen het gras.
Geen blaadje beweegt, het water in de vijver is glad, alles lijkt even stil te staan. Het licht geeft weinig schaduw en het mos tussen de stenen lijkt bijna fluorescerend.
Een zachte druppel siert mijn vest als een kleine diamant.
Jonge rode beuken met natte blaadjes glimmen in het late, zachte licht.
De madeliefjes staan al met halfgesloten blaadjes.
Vlierbessen kleuren oranje en aan elk besje hangt een fonkelende druppel.
De natte schaduw onder de vleugelnoot nodigt me uit dichterbij te komen, ik stap binnen in de warme vochtige lucht, sierlijke vruchtslierten hangen in trossen aan de natte takken.
Er valt een druppel in mijn hand, ze flonkert mooi als kristal, even later vervloeit ze met mijn warme huid. Wat heerlijk om hier even te staan, zo beschermt te worden door dit groen.

Verder gaat mijn tocht over het pad langs het water.
Een jonge berk heeft het droge voorjaar niet overleefd en staat er schraal en kaal bij.

 

Naaktslakken, onbewust van hun kwetsbaarheid, trekken over het pad. Hun zachte vochtige lijfjes laten een spoor van zilver achter.
De natuur maakt zich klaar voor de nacht en ik ervaar deze zoete rust als een geschenk.
De natuur is zo troostend en rustgevend omdat ze je dichter bij jezelf brengt, dichter bij God.
Ons ware zelf wordt gespiegeld, onze oorsprong, en die herkenning, bewust of onbewust, wordt gevoeld in het hart, in de ziel.
Met een vredig gevoel ga ik naar huis, dankbaar voor deze ontmoeting.

Owliane

 


 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel treffend geschreven. Ik voel de natuur en de wereld om me heen..Knap gedaan!
Heel mooi geschreven.
Heel mooi geschreven ik zag me zo lopen in dit stukje natuur!
heel mooi beschreven
goed geschreven...ik liep daar toen ikhet las:)
Beeldend goed geschreven...ik liep daar ook toen ik het las
Mooi en beeldend stuk!