Mijn mooiste reizen, deel 1 China, Tibet en Kathmandu

Door Travels gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Reizen is mijn grote passie en ik heb veel mogen zien, ervaren en leren op reis. Dit wil ik graag delen met anderen. Misschien kan ik anderen inspireren ook mooie reizen te maken. Dit eerste deel van mijn mooiste reizen gaat over de rondreis door China, Tibet en Kathmandu in Nepal.

 China---NIN HAO---

Mijn reis begon in de hoofdstad Beijing (Peking). De meeste reizen naar Tibet beginnen niet in Beijing maar gaan via Chengdu of Kathmandu naar Tibet. Dat deze reis in Beijing begon maakte de reis juist heel bijzonder want het contrast met de rest van de reis kan niet groter zijn. De drie dagen in Beijing waren perfect om alles te zien wat de stad te bieden heeft. Zo heb ik in de rij gestaan met honderden Chinezen om het opgebaarde lichaam van Mao te bezoeken. Het was wel even eng toen een Chinese mijnheer druk gebarend ons uit de rij kwam plukken--want je kreeg de indruk dat hij boos was-- maar we moesten onze rugzak inleveren bij een loket. Terug aangekomen bij de rij sloeg de man een paar honderd plaatsen over en zette ons aan het begin van de rij en iedereen vond dat helemaal normaal. De wandeling langs Mao, de grote stuurman van het land was een sprint van 10 seconden. Ach je moest het gewoon een keer ervaren hebben en dat samen met al die Chinesen....

in de rij voor Mao

Wat ik vooral geweldig vond waren de keizerlijke paleizen en tuinen van de verboden stad en al de andere keizerlijke buitenverblijven in Beijing. Een wandeling door de wijk Hutongs gaf een beeld van het originele en traditionele leven midden in een stad die snel aan het moderniseren is. Grappig vooral was het bezoek aan de Chinese opera. Het is natuurlijk onverstaanbaar wat er gezongen wordt en voor de toerist loopt er daarom een digitale engelse tekst mee. Alleen lag je continu krom van het lachen vanwege het slechte Engels wat ze daarbij gebruikten. De Chinese Muur is op meerdere plekken te bezichtigen en dat moet je gezien hebben als je daar bent. Na het relaxte en toeristische bezoekje aan Beijing was het tijd voor een heel ander China.  

 

 

 

 

 

  

 

Een vlucht bracht ons naar Xiahe waar we de bus ingingen voor een lange tocht door het Tibetaanse Hoogvlakte. Hier kreeg je de eerste indrukken van het Boedhisme te zien, maar ook kwamen we door Islamitisch gebied. De 3000 meter hoogte van Xiahe was een eerste kennismaking met de hoogte die we in Tibet nog meerdere malen zouden overtreffen. De lange busrit van enkele dagen met een aantal interessante stops eindigde in Chengdu waar we een fokcentrum voor Panda's hebben bezocht. Vanuit Chengdu vlieg je naar de hoofdstad van Tibet, Lhasa.

Mijn blijvende herinnering aan China zelf was de vriendelijkheid van de Chinese bevolking. Zo hadden we bijvoorbeeld leren tellen met onze handen en op die manier kon je afdingen op markten. Voor beide partijen waren dat geweldige toneelstukjes en iedereen had daar de grootste lol mee. En het eten in China was er super. De beste maaltijden kreeg je waar de Chinees zelf ook ging eten, aan de kant van de weg. Je kon de keuken in om aan te wijzen wat je wilde hebben. Het bereiden van een maaltijd was al een heel schouwspel op zich. Dat die mensen nog haar op hun hoofd hebben......Iedereen in mijn reisgezelschap had het reuze naar de zin in China en met de chinezen. Dat daar iets in ging veranderen zodra we Tibet ingingen hadden we toen nog niet durven dromen.

 

 

 

 

Tibet ---TASHI DELE---

Met een vlucht vanuit Chengdu kwamen we in Lhasa aan. Ooit was dit voor reizigers een onbereikbare stad en regelmatig ook wordt de toegang vanuit China of Nepal door China geblokkeerd. In Lhasa (4200 meter) zat je midden in de Himalaya's met overal om je heen de majesteitelijke bergen. Maar ook zag je overal om je heen politie en het leger op straat. In en rond Lhasa heb je meerdere belangrijke heilige Boedhistische kloosters en tempels. Het Boedhisme komt je overal tegemoet in Tibet, alsmede de ranzige geur van boterlampen.... Voor veel Boedhisten is het een goede zaak voor een toekomstige wedergeboorte om regelmatig pelgrimtochten te maken. Dit noemt men een Kora. Daarvan zijn er heel veel in Tibet en ik heb er een aantal belopen. In Lhasa zelf heb je ook zo'n Kora en die gaat om de Djokhang, wat een belangrijke heilige tempel is. Langs deze pelgrimstocht staan de marktkraampjes met jakboter en allerlei snuisterijen. Voor de Chinese inval woonde en leefde de Dalai Lama in Lhasa. Zijn residentie het Potala en zijn buitenverblijf Norbulinka hebben de Culturele revolutie overleefd, wat je niet van alle heilige plekken in Tibet kunt zeggen. De plekken waar de Dalai Lama ooit leefde en werkte en relaxte zijn voor buitenlandse toeristen wel te bezichtigen. Maar daar had niemand van ons echt een lekker gevoel bij. Het is compleet gecontroleerd en daardoor begonnen een aantal van ons mixed emotions te krijgen. De naam van de Dalai Lama kan je overigens nergens laten vallen. Het contrast met het eerste deel van de reis in China was ongelooflijk groot.

 

 

 

 

 

 

 

De Tibetaan blijft in mijn herinnering als de meest respectvolle, liefdevolle en devote mens die ik ooit heb ontmoet. Het hoort bij de Boedhistische leer dat je goed bent voor alles wat leeft omdat je daarmee een goede wedergeboorte kunt afdwingen. Maar ze geven werkelijk van alles aan je weg, al hebben ze zelf zo weinig. Ik heb in dezelfde traditie altijd wat teruggegeven. Monniken kwamen op me af en begonnen me dan over mijn armen te aaien. Eerst voelde ik me daar opgelaten bij maar Tibetanen hebben geen armbeharing en vinden dat iets heel bijzonders. Ik heb veel bewondering gekregen voor de Tibetanen. De moeite die zij doen voor hun Boedhistische geloof gaat voor ons westerlingen al gauw erg ver. Sommige pelgrimtochten worden prostrerend uitgevoerd (zie foto boven rechts). In feite wordt daarbij de gehele afgelegde weg opgemeten en sommigen zijn daar ongelooflijk lang mee bezig want pelgrimtochten kunnen echt heel erg lang zijn.  

De kern van de reis in Tibet was het bezoeken van de Boedhistische heiligdommen zoals tempelcomplexen en kloosters. De reis had de naam gekregen van "gebedsvlaggen in de wind". Na een tweetal weken ontstond er wel eens een gevoel van tempelmoeiheid. In iedere tempel staat een levensgroot beeld van de Boeddha en meerdere afbeeldingen van zogenaamde bodhissatva's eromheen. Het was heel moeilijk om te begrijpen met welke afbeelding je te maken had. In het begin wil je ook alle gebedsmolens rond de kloosters nog wel mee rondraaien samen met de pelgrims (altijd met de klok mee). In iedere molen zit een gebed die met het ronddraaien de wereld in wordt gezonden voor alle levende wezens. Op de gebedsvlaggen staat een windhorse afgebeeld die in de wind de gebeden ook weer naar alle levende wezens verspreidt.

Een trektocht van een paar dagen rond een schitterend Turkoois gekleurd meer bracht ook weer de grootsheid van de natuur ter attentie en de nodige afwisseling. Mount Everest heb ik gezien, maar dat was helaas van een redelijke afstand. Maar ook dan is het een majesteitelijke berg. Alles in Tibet is van een andere orde zeker als je van platland afkomstig bent.

 

 

 

 

 

Oeps hier was ik even afgeleid.

Tibet is voor mij een reis geweest van uitersten. Ik heb me ook wel eens afgevraagd of je daar nu echt naartoe moet gaan maar de Dalai Lama zelf roept juist toeristen op om naar Tibet te gaan om het zelf te ervaren. Regelmatig worden de grenzen weer dichtgegooid. Reizen in Tibet is niet makkelijk vanwege de door de staat gecontroleerde papierwinkel van benodigde permits en gidsen. Al mijn zintuigen zijn in Tibet aangesproken. Het is een ongelooflijk mooi land en in andere tijden al had Tibet een betoverende werking op reizigers.

Nepal, Kathmandu ---NAMASTE---

Na alle opgedane ervaringen in Tibet zijn we met de bus de grens met Nepal overgegaan. Wederom veranderde het karakter van de reis volledig. Nepal is een Hindoeistisch land met Kathmandu als hoofdstad. In Kathmandu was het tijd om een paar dagen weer lekker vrij de toerist uit te hangen. Hoogtepunt voor mij was Pashupatinath. Dit is een helige plek waar de heilige mannen (Sadhu's) in hun meditatiezit zitten en cheeky apen je voedsel willen pikken. Maar de plek heeft ook een openbare crematiesite waar achter elkaar op verschillende plekken lijken worden gecremeerd. Dit is indrukwekkend en in de cultuur van Nepal kan je daar gewoon deelgenoot van zijn. Leven en dood zijn namelijk verweven met elkaar. Alleen heb ik sinds die tijd wat moeite met BBQ's. Ooit is op deze plek een hele familie in rook opgegaan. Dit was niet zomaar een familie maar een koning met een deel van zijn koningshuis die vermoord werden in 2001. Hoewel Nepal voornamelijk Hindoeistisch is, kom je in Kathmandu ook veel Boedhisten tegen (veel Tibetaanse vluchtelingen ook) en staat er de beroemde stoepa van de Boedhha met de blauwe ogen (Boddhnath) waar je ook weer een Kora omheen kunt lopen en de gebedsmolens kunt rondraaien. Kathmandu is een typisch drukke stad met kleine smalle straatjes zonder dat het ooit drukkend op mij overkwam.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven reisverslag, op naar deel 2. Duim
mooi verslag zeg, Tibet staat ook op m'n verlanglijstje ;)
prachtige reis en hele mooie foto's

duim dik verdiend.