Seks, drugs, jazz en poezie. Het boek 'On the road' van Jack Kerouac, luisterrijk verflmd! Recensie Taco!

Door Taco-Veldstra gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Luisterrijke verfilming van Jack Kerouac's 'On the road'.

SEKS, DRUGS, JAZZ EN POEZIE, HET BOEK ON THE ROAD VAN JACK KEROUAC LUISTERRIJK VERFILMD! RECENSIE TACO!

EPILOOG
Na L’intouchable, tot nog toe de beste film van het jaar, verlangde ik naar een indrukwekkende film. Ik werd op mijn wenken bediend door’ On the road’ het autobiografische verhaal van Jack Kerouac. Een verslag van een jonge man die van 1948 tot 1951 door de Verenigde Staten reisde en in 1957 zijn verslag uittypte op een lange rol keukenpapier en de ultieme road movie schreef. Hij gebruikte een rol om niet te hoeven stoppen met schrijven. Onderweg had hij wel kleine notitieboekjes vol geschreven. Gedreven door benzedrine en alcohol schreef hij in 1957 in 3 weken zonder te stoppen ‘On the road’ op een Remington schrijfmachine.

Frances Ford Coppola [Apocalyps Now] had al de rechten opgeëist in de jaren zestig. Het is op de planken blijven liggen tot de huidige filminterpretatie van Walter Salles. Het boek werd onverfilmbaar geacht maar Salles bewees het tegendeel.

BEAT GENERATIE
Jack Kerouac leefde een kort en heftig leven van 1922 tot 1969. Met 47 jaar was hij uitgeblust na een leven op benzedrine, marihuana en alcohol. Kerouac was zelf niet zo’n wilde man, maar samen met de dichter Allan Ginsberg en schrijver William Burroughs waren zij de vertegenwoordigers van de Beat generatie, op zoek naar de essentie van het bestaan, in een puriteins Amerika. Hij is 2 maal getrouwd geweesd. Na zijn succes raakte hij depressief en mistroostig en trok bij zijn moeder in.

WAT IS DE ESSENTIE VAN BEAT?

Beat valt moeilijk te beschrijven. Sommige critici beschouwen het letterlijk als moe en te neergeslagen. Maar Kerouac bedoelde het anders. Iets wat moeilijk te overtreffen en een gelukzalig gevoel geeft. Hij schreef daar later ook artikelen over in de New York Times. Een gevoel dat je de lethargie en lusteloosheid van die tijd transcendeert. Terug geworpen op de essentie van het bestaan. Een vuur dat in je zit en het uiterste van je vergt. In de film spreekt  zijn vader een hele mooie metafoor daarover uit:’ je leeft het leven niet ten volle, want je hebt geen eelt op je handen.  Om jezelf beat te noemen moest je tot het diepste van je binnenste doordringen door middel van introspectie. Meestal geholpen door drugs, jazz en seks.

DE QUEESTE VAN JACK KEROUAC!

Je zou de zoektocht van Kerouac kunnen vergelijken met de tocht van Odysseus. Het zoeken naar de vragen van het leven en dat kan alleen wanneer je een gevaarlijke reis ‘on the road’ onderneemt. Het is voor alles een spirituele reis. Een zoektocht naar het geloof en de zin van het bestaan, het Zen Boeddhisme was bij de beat generatie heel populair. Het materialisme en puritanisme werden afgewezen, men zocht naar een diepere betekenis, die men vond in het gebruik van drugs, marihuana, Peyotl,[een mexicaanse drug], maar ook in seks en jazz, poëzie en literatuur. Het boek van Proust Swann’s way is ook voortdurend in beeld samen met werken van Schopenhauer.

JAZZ

Natuurlijk wordt er veel jazz gespeeld, de bebop was heel populair en men wist dat als Lester Young high was: ‘HET’ gebeurde. Men voelde, dit is HET, de essentie van het bestaan, volkomen vrij van zijn ego speelde Lester Young de sterren van de hemel en iedereen voelde dat.
 

DE PLOT EN DE CAST:
De roman gaat over de reizen van de jonge Sal Paradise door de Verenigde Staten, maar werd vooral bekend als hét boek van een rusteloze en opstandige generatie. Regisseur Walter Salles maakte eerder The Motorcycle Diaries over Che Guevarra en zijn vriend  Alberto Granado maar daar gaat het minder om henzelf maar over de letterlijke armoe van de mensen die ze ontmoeten. On the Road benadrukt de geestelijke armoede die ze willen transcenderen. Maar Walter Salles heeft dus wel iets met road movies.
Sal Paradise (gespeeld door Sam Riley) was het alter-ego van Jack Kerouac. In zijn New Yorkse schrijversvriend Carlo Marx (Tom Sturridge) herkennen we een andere belangrijke figuur van de Beat Generation, de dichter Allen Ginsberg. On the Road draait echter vooral om Dean Moriarty (Garrett Hedlund). Sal is gefascineerd door zijn losbandige en avontuurlijke vriend. Dean heeft in de bak gezeten, is getrouwd met Marylou (Kristen Stewart), is nu met Camille (Kirsten Dunst) en reist het liefst met zijn twee vrouwen én Sal kriskras door de States.

MIJN MENING!

On the road is een schitterende sfeer tekening van die tijd en ook de soundtrack is formidabel met heerlijke muziek. Ik herinner me vooral het mooie liefdeslied: 'I ‘ve got the world on a string, sitting on a rainbow, got the world around my finger, oh what a world, I am in love'.
Ik heb genoten van de nachtclubs, de jazz en de seks scènes die zeer opwindend zijn. Sal, Dean en Marylou spelen een uiterst erotische seks scene met zijn drieën. Sal heeft daar moeite mee, maar zijn vrienden totaal niet. Grappig is ook dat ze met zijn drieën naakt in een auto naast elkaar zitten en erotische spelletjes spelen, daarbij heel gevaarlijk de tegenliggers negeren.  Meer over de plot en hoe het afloopt zal ik niet weg geven. Maar het einde van de film is heel verrassend.

SOUNDTRACK:
On The Road Originele Film Soundtrack
Verschillende artiesten.
1. Sweet Sixteen – Greg Kramer
2. Roman Candles
3. Yep Roc Heresy – Coati Mundi
4. Reminiscence
5. Lovin’ It
6. The Open Road
7. Memories / Up to Speed
8. I’ve Got the World on a String – Ella Fitzgerald
9. That’s It
10. Keep it Rollin’
11. Hit That Jive Jack – Slim Gaillard
12. God Is Pooh Bear
13. Death Letter Blues – Son House
14. I Think of Dean
15. Jack Kerouac Reads ‘On the Road’ – Jack Kerouac  

De duur van de film is 134 minuten en dat is net iets teveel van het goede.

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Deze film is helemaal nieuw voor hem je hebt hem weer zo mooi en duidelijk beschreven dat ik hem beslist wil zien
goede recensie duim voor dit mooie artikel
Mooie aanbeveling en een prima recensie, D
goede, verzorgde recensie
Prachtige recensie weer!
Dank voor jullie grandioze reacties. Het boek is gekozen in de top 100 van de laatste 100 jaar.
Traditoneel getrouw mooi.