Brief aan Jan Bartlema 2007 (deel 3)

Door Fredvanderwal gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Brief aan klasiek gitarist Jan Bartlema 2007 (deel 3)

BRIEF AAN  JAN BARTLEMA 2007(DEEL 3)

Verder is hier net een cv installatie aangelegd en in werking. Gelukkig kunnen we via de schotel Nederland 1,2,3 en de rest ontvangen. Op internet kan ik zelfs de Leeuwarder Courant, het Friesch Dagblad, Nieuwsblad van het Noorden en de Grouster courant lezen om al mijn vijanden uit het kunstenaarsplantsoen in de gaten te houden.
Soms reageer ik op een artikel of regeert iemand op mij.
Tot mijn grote vermaak soms met de meest onzinnige laster- en leugenpraat over mijn vermeende activiteiten.
Ik speel graag voor de Bad Guy en het Onbegrijpelijke Zeer gevaarlijke Onberekenbaar Psychopaatje, maar vooral niet voor Psychopatiese Paljas of Droefgeestige Druiloor, dat laat ik over aan de leden van Christian Artists. Ook een sport.
Op mijn web log zet ik regelmatig zeer absurde verhalen, soms te groof voor woorden, dus lees ze maar niet, anders is het laatste sprankje geloof in mijn integriteit helemaal weg.
In mijn verhalen ben ik qua sub ject matter beinvloed door de Amerikaanse auteur Charles Bukowski, die in de sixties in de Underground pers begon.
In de barokke schrijfstijl mij eigen ben ik echter helemaal niet door hem beinvloed. Zijn taalgebruik is van een kaalheid en economie die treft.
Geen woord te veel, terwijl ik juist houd van een omhaal van woorden. Ook in het Nederlands is Bukowski al lang vertaald. Uitg. Bezige Bij. Postkantoor is zeer vermakelijk. Hiermee werd hij internationaal beroemd. Er wordt geen gore taal in gebruikt.
Begin sept. 2005 zijn we op bezoek geweest bij een ex-klasgenote uit ‘t begin van de zestiger jaren, Marlou in Haarlem en dat was wel heel leuk. Vroeger een van de mooiste, mediterrane meiden van de school, van Joodse af komst, nu ook al weer een zeer middelbare dame met een scheiding achter de rug en een wild leventje vol Wein, Weib, Mann und Gesang.
Het merkwaardige is dat ik haar altijd blijf zien in gedachten als dat spontane, jonge, frisse meisje van toen. Zal ook wel weer een ernstige af wijk ing zijn. Moet kunnen allemaal.
Heb overigens nooit iets met haar gehad omdat ik indertijd bezet was door een streng gereformeerde, maar spannende, zeer aantrekkelijke, intelligente, tamelijk zelfbewuste, drie jaar jongere, goed gebekte dominante dame (klasgenote) , die als haaibaai wist wat goed voor me was (veel kerkbezoek, Youth For Christ weken, Navigators conferenties en Bijbel studies tussen seksjuwelen sessies door terwijl ik veel liever de stad in ging, maar daar kwam niks van) en me bewaakte als een hellehond.
Na drie jaar heb ik mij met veel heisa daar van kunnen bevrijden om enigszins uit de band te springen een jaar of vier om de schade in te halen.
Nog regelmatig keert een en ander terug in de vorm van beklemmende nacht merries, die dan een scha duw over de dag werpen. Helaas. Voor sommige dingen is nu eenmaal geen oplossing, daar moet je je dan maar bij neer leggen dat ‘t zo is. Nou, zeg, ik word wel erg persoonlijk, terwijl ik hier in deze mail van plan was alleen maar lol te trappen ! Een andere ex-schoolgenote, Coby B. kwam ik na twintig jaar weer tegen op een expositie in Alkmaar in 1988. Ik ben indertijd in 1966 kort met haar bevriend geweest. Ze vroeg toen of ik wist wie ze was.
' Natuurlijk,' zei, ‘Coby B.' Ik was die dag in het gezelschap van Karin, een op Audrey Hepburn gelijkende, wat ondeugende mede werkster van het Rijksmuseum, waar ik een half jaar een relatie mee had. Haar overleden echtgenoot was een surrealistische schilder en ze heeft nog een relatie gehad met een schilder van Galerie Mokum waar ikw el eens bij thuis kwam. Het is een klein kring etje. Ik houd trouwens van tiepes die niet helemaal deugen, mits van de vrouwelijke kunne, anders niet. Adressen uit gewis seld met Coby en sinds die tijd zijn we bij haar en d'r tweede echtgenoot regelmatig op bezoek geweest. Ze heeft een moeilijk leven achter de rug, twee kinderen overleden, echtscheiding, de hele mikmak. Zo nu en dan zien we haar met echtgenote, meestal maar kort. De relatie is inmiddels wat tanende. Je bent met sommige personen nou eenmaal op een gegeven ogenblik uitgeluld. Pardon, uitgepraat. En ze sturen jaloerse briefjes terwijl ze het zelf dik voor el kaar hebben. Kappen die hap ! Zo blijven we bezig . Verder heben we de sleutels van een huis van kennissen van ons uit Haarlem, een leraren echt paar, zodat als het streng gaat vriezen we daar de kachels aan kunnen zetten en de boiler dienen af te tappen. Hij bood mij daar geld voor aan maar dat heb ik afgeslagen. Het is ene kleine moeite. Hun huis ligt op 9 km. afstand. Het merk waardige is dat we in de korte tijd dat we hier zitten meer kennissen en vrienden (alhoewel ik dat een erg groot woord vind) hebben dan in 25 jaar bij die Friese klootzakken. Snap er weer eens niets van. Ik hoop nooit meer terug te keren om in Friesland te gaan wonen. Hooguit in Drenthe. Zandgronden hebben mijn voorkeur. Ik heb wel weer erg veel verteld . Te veel. Vertel het niet verder: de Heer is mijn herder!

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.