Standplaats Bangkok: Kao San Road. De Rijststraat

Door Cor-verhoef gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Welke backpacker kent hem niet? De Straat der Straten van Zuid-Oost Azie, Kao San Road, gelegen in het centrum van het backpackersghetto Banglamphoo, in Bangkok.

Vijftig jaar geleden was Kao San Road, niet meer, maar ook zeker niet minder, een doodgewone straat met houten huizen van waaruit veel bewoners een kleermakerszaakje bestierden. Halverwege de jaren ’70 was er vanuit West-Europa een ware exodus van bloemenkinderen -door sommigen oppassende burgers ook wel misprijzend ‘hippies’ genoemd- op gang gekomen naar het mystieke Oosten. Velen bleven hangen in Nepal, waar de zin en –in mindere mate- de onzin van het bestaan bij elkaar werd gemediteerd, al dan niet met behulp van een flink brok Nepalese hasj. Anderen trokken verder oostwaarts, richting Thailand, Bali en andere paradijselijke oorden.

                                                                                    Far out!


Sommige kleermakers van Kao San kwamen op een idée. Ze besloten kamers te gaan verhuren aan de goedmoedige bloemenkinderen en het duurde dan ook niet lang voordat Kao San Road bekend werd als DE plek waar je voor een habbekrats een slaapplaats kon regelen bij een Thaise familie. Koffie en bananen waren van het huis en de bananen waren een godsgeschenk wanneer een vreetkick uitbrak na het roken van de kolossale joint die door de dochter des huizes in kleermakerzit gedraaid was. Far out!

De beroemde Thaise guesthouses waren een feit geworden en de guesthouses trokken al snel andere vormen van dienstverlening aan en spoedig kon je er niet alleen voor een appel en een ei slapen, maar ook eten in restaurantjes en eetstalletjes die voor een paar stuivers gebakken rijst, bananenpannekoeken en kokos shakes serveerden. Wederom far out!

                      Good things never last...  

Het sprookje duurde tot aan het einde van de jaren ’80 toen de vliegprijzen wereldwijd kelderden, de toeristendrommen jaarlijks verveelvoudigden en sino-Thaise zakenlui geld roken. Veel geld.
Veel Thaise families die jarenlang kamers hadden verhuurd warden uitgekocht, de charmante houten huizen waren weggebuldozerd en maakten plaats voor fantasieloze blokkendozen van beton waar je nog steeds voor een paar gulden een kamer, bloedheet hok zonder ramen kon huren en de gratis koffie, bananen en weed voorgoed tot de verleden tijd behoorden.

                                                                        Kao San, anno nu...

Vandaag de dag is er op Kao San Road nog welgeteld een guesthouse waar je nog bij een familie inwoont, waar de kinderen beneden hun huiswerk maken en waar de bananen en koffie van het huis zijn; het VS-Guesthouse, notabene hetzelfde guesthouse waar ik in 1986 mijn rugzak in de woonkamer zette en om een kamer vroeg…

Anno nu is de populariteit van Kao San Road allerminst verminderd en ben je er aan het juiste adres voor:
- Gecopieerde cd’s en dvd’s. Voor twee euro kunt U er een film kopen die net in de bioscoop draait, of de laatste cd van de Arctic Monkeys, tot afgrijzen van platenmaatschappijen en filmstudio’s. Weten die veel dat de Thaise interpretatie van ‘copyright’, ‘the right to copy’ is

- Eten uit alle windstreken. Trek in sushi, pizza, falafel, shoarma, burrito’s, hamburgers, pasta? Het is er allemaal in diverse gradaties van kwaliteit. Er zijn zelfs plekken waar je Thai kunt eten.

- Perskaarten, international rijbewijzen, universiteitsdiploma’s en andere meesterlijk vervaardigde documenten. Bent U een university-dropout? Geen nood, binnen enkele uren bent U voor een luttel bedrag hoogleraar in de geleedpotigen aan een universiteit naar keuze. Waar anderen vijf jaar over deden, bent U in een middagje klaar. Wie is hier nu de loser?

- Tatoeages, rastavlechtjes, voetmassages, bananenpannekoeken, gefrituurde sprinkhanen, vliegtickets, spotgoedkope kleding ( T-shirt met opschrift: I FUCK FOR COCAINE), sierraden, nep-Rolexen (afdoen voordat U de afwas gaat doen), en talloze andere zaken die elke zichzelf respecterende backpacker aan zijn uitrusting wil toevoegen.

- Kamers, in alle soorten en maten. Van een raamloze sauna van drie-bij-vier tot suites met roomservice en zwembad.

Ik ga nog regelmatig een terrasje pakken in deze legendarische straat. Mensen kijken onder het genot van een burrito en een ijskoud biertje. Velen malen interessanter dan televisie kijken…

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
geinig verhaal ja. Copy right, the right to copy haha
En een vrouw die een T-shirt aanheeft met de tekst: I fuck for cocaine, dat is wel heet ja. Te gek!
Diploma biomedische wetenschappen, (want die heb ik niet afgemaakt) Ik denk dat ik naar Thailand moet.
Heb me stinkend stoned gelezen. Op naar Biermaa Cor!
Wederom een fijn verhaal, Cor! d
@P1eter,

Over land vergt veel vrije tijd, veel geld en veel lef. Ik heb zelf ook een hekel aan vliegen en voel me tijdens het landen nooit helemaal gerust.

@Ingrid,

Absoluut.

@Karazmin,

Dat begreep ik, maar ik ben er zeker van dat veel dingen vroeger, zeg dertig jaar geleden, inderdaad beter waren. Maar dat komt wellicht omdat ik een aankomende bejaarde aan het worden ben ;-)
Lijkt me inderdaad een geweldige straat om mensen te bekijken vanaf een terrasje.
het is toch wel onnodig om er aan toe te voegen dat het ironisch bedoeld was, hoop ik? ;)
Klinkt heel aantrekkelijk, wel relaxed ook. Helaas zal ik er vanwege mijn vliegangst wel nooit kunnen zijn.