Een kwestie van inpakken en weer uitpakken

Door Spijkerschrift gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Hé, hé, weer terug op Nederlandse bodem, na een heerlijke vakantie op het eiland Als in Denemarken. Na ruim twee weken weten de kinderen het knopje van de tv nog feilloos te vinden, terwijl ik vol afgrijzen bedenk dat vakantieprut moet worden schoongemaakt en opgeruimd.

Het ontspannen gevoel van de vakantie is bruut verdwenen. Eigelijk heb ik zin om demonstratief naast de kinderen op de bank te ploffen. Maar daar wordt het niet beter op. Ik besluit het anders te doen. Nadat ik de stekker, oeps, eruit heb getrokken, sommeer ik de thuisgekomen vakantiegangertjes mij te helpen met het uitladen van kar en auto. Het geeft enig gemopper, maar na een uurtje is de aanhanger en de achterbak leeg. Nu ligt het in de gang.

We hebben werkelijk geluk gehad met het weer, mijmer ik, terwijl het topje van de wasberg iets kleiner wordt en de tentspullen weer op de plek liggen. Ons huis lijkt een kasteel na een tijd in een tent te hebben gebivakkeerd. En het is heerlijk om zonder opstakels weer in je eigen bed te kunnen stappen.
Kamperen brengt je heel dicht bij de natuur. De jongste kwam daar op schokkende wijze achter, toen ze 's nachts wakker schrok van een pad die over haar gezicht liep. Na een paar dagen waren we ook gewend aan de wespenfamilie die zich te goed deed aan onze jam en cola. Vakantiekilo's werden daarbij een zorg minder, aangezien het niet vertrouwd was de zoetigheden open en bloot op tafel te hebben.

Wat ook een obstakel bleek was mijn kennis van de Deense taal. De gebakken pannenkoeken smaakten naar Brinta, volgens de kinderen. En ze bakten nogal gek, vond ik. Het blubberde en het wilde zich maar niet in een ronde formatie vormen. Na enig rondvragen op de camping bleek het 'rugmel' om gemalen rogge te gaan, met gist.

Verkeersborden met de tekst 'krydsende cyklisters' kreeg een bijzondere betekenis. Niet gewend aan de heuvels gingen mijn dochters met flinke tegenzin de bult op wat zich in de wijde omtrek liet horen, de bult af werd met veel luchtiger gekrijs ervaren. Ik vond het wel aardig van de Denen om mij op deze wijze alvast te waarschuwen. Dat de Denen ook andere gebruiken kennen, kwamen we achter op de veerboot naar Funen. Een retourtje is daar heel wat anders dan een dagkaart. Ik weet niet beter dan dat je retour gaat of je neemt een enkele reis. Maar dat gaat daar dus blijkbaar niet op. Ik kreeg er het heen en weer van.

Tussen de fijne herinneringen door heb ik de wasberg kunnen beklimmen en ligt het kampeergerei weer klaar voor een volgend avontuur. De regen klettert inmiddels tegen de ramen. De zomer is na deze vakantie voorbij lijkt het wel. De zon heeft zich heeft van haar beste kant laten zien in Denemarken, bedenk ik mij als ik de veel gebruikte zwemkleding in de kasten leg. De lol van de kinderen spetterend in de zee. Kwallen en garnalen. Eigen gevangen schol en kabeljauw. Ik voel melancholie opkomen als ik denk aan het nummer van Gerard Cox. T'is weer voorbij die mooie zomer, de zomer die begon zowat in mei. Ach, misschien dat er nog een mooie nazomer mag komen. Ik hoop het, want de schoolvakantie is nog lang niet voorbij.

O, ja, dat met die klompen is niet wat geworden. Schoenenwinkels waren er genoeg, maar helaas geen klompkleppers... 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.