Antarctica; land van natuur, rust en vrijheid

Door Lena13 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Mijn redenen om naar Antarctica te willen reizen. Voornamelijk voor de natuur, kou, uitdaging en tot slot vrijheid; zowel in politieke als sociale als psychologische zin.

Sinds mijn twaalfde ben ik gefascineerd door Antarctica. Ik droom ervan om op een dag er naartoe te reizen en een paar maanden in de extreem koude omstandigheden te leven. De afgelopen jaren heb ik informatie over het continent verzameld. Hieronder staan een paar, van de miljoenen, feiten over het ijskoude continent en vooral een paar van mijn redenen om ernaartoe te willen.

Allereerst, de naam Antarctica is ontstaan uit de naam van het noordpoolgebied; Arctis. Het woord anti, wat tegenover betekend,  is ervoor geplakt, resulterend in Antarctica. In tegenstelling tot het Noordpoolgebied, is  onder de enorme ijslaag op Antarctica (gemiddeld 2200 meter dik) wel degelijk land te vinden. Hierdoor is Antarctica een continent en de Noordpool niet. Dit is dan ook mijn eerste reden om wel naar Antarctica te willen in plaats van naar de Noordpool. Hert is, toegegeven, een ietwat apart argument maar ik loop liever op een laag ijs, wetende dat er nog land onder zit, dan op bevroren water en de angst in het ijskoude water eronder terecht te komen.

Verder is Antarctica het koudste continent op aarde, wat velen waarschijnlijk al wel wisten. De gemiddelde temperatuur is -40 tot -60 graden Celsius. In de zomer wordt het meestal niet warmer dan -20 graden. Het lijkt mij een enorme uitdaging om naar deze koude te trekken en te zien wat het met een menselijk lichaam doet. Ik houd van uitdagingen. Ik wil puur testen hoe het is om in zo’n extreme koud te zijn. U kunt me hierom voor gek verklaren maar wees eerlijk;  het is een eigenschap van de mens om nieuwsgierig te zijn, steeds op zoek te gaan naar grenzen. We hebben zelfs een geschiedenis vol met mensen die puur wouden zien hoever ze zouden komen. Het lijkt mij mooi om aan het rijtje van mensen die naar het continent zijn gegaan, te worden toegevoegd.

Stukken van het continent zijn in de geschiedenis door meerdere landen geclaimd. In werkelijkheid heeft dit claimen weinig betekenis. Er leven amper mensen op de zuidpool en veel andere landen verwerpen deze ‘claims’. Het enige wat in de praktijk echt laat zien dat sommige stukken land een als ‘koloniaal bezit’ worden beschouwd, is dat in deze gebieden onderzoekscentra zijn. Mij lijkt het geweldig om over een stuk land te lopen wetend dat iedereen eigenlijk evenveel verantwoording heeft over het gebied. Geen CIA die alle stappen volgt, geen politieagenten die checken of je niet wild plast, ga maar door. Dit zou als een soort van ultieme vrijheid gezien kunnen worden. Ik denk niet dat je ergens veel vrijer kunt zijn dan op ijsvlaktes zonder society, zonder echte wetgeving.

Tot slot, mijn laatste argument om te verlangen naar dit o-zo mooie witte gebied; natuur. Ik woon liever in een gebied zonder auto’s, uitlaatgassen, asfaltwegen, geluidswallen en noem maar op. Ik vind hert super om sociaal contact te hebben en wil ook zeker niet zonder maar ik denk dat het onwijs leerzaam is en ‘eye-opening’ om een tijd in een gebied te zijn dat niet is beïnvloedt, (verwoest) door mensen. Een plaats waar dieren nog echt vrij zijn om te leven, zonder dat hun territorium is beperkt door hekken waar het reservaat eindigt, omdat ze een bedreiging vormen voor de samenleving. Antarctica is, in mijn ogen in ieder geval,  wit; de kleur van vrijheid, ruimte, natuur. Dieren kunnen dieren zijn en mensen zijn eens niet in controle van alles. Daar moeten mensen enkel overleven, voornamelijk door samen te leven met de natuur. Antarctica: mens en natuur ontmoeten elkaar. Dat wil ik, en hopelijk maak ik nu niet te veel mensen enthousiast zodat niet straks heel Nederland daar al zit wanneer ik erheen reis.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
misschien komen we elkaar daar tegen. ghehe zou echt grappig zijn
Ik zou hier ook weleens naar toe willen reizen. Lijkt me mooi om in deze woeste, witte natuur eens een paar wandelingen te maken of misschien met een boot door de ijsvlaktes heenboren.