India als vakantieland - weer eens wat anders Part Ii

Door Marsor222 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ik ben een aantal maanden op vakantie geweest in India, en deel graag mijn ervaringen. Het doel is om te laten zien hoe leuk het is om naar een derde wereldland op vakantie te gaan.

De eerste nacht was er eentje die ik nooit zal vergeten. De kamer had open ramen, dus lekker gratis airco. Ik had alleen nooit geweten dat er in de nacht zoveel insecten actief zijn. Ik werd helemaal gek van het gezoem om mijn hoofd, en het was behoorlijk warm en klammig in mijn bed, ondanks de open ramen. Daarom besloot ik de propellor boven mijn bed aan te zetten, dat zou wel voor de broodnodige verkoeling zorgen. Echter, dat had ik beter niet kunnen doen, aangezien alle insecten zo dom waren om gewoon in die propellor te vliegen. Het resultaat was een regen van insectenkadavers op mijn bed, en ik verschool mezelf onder mijn kussen. Echter, ik stikte toen zowat van de hitte, en besloot een heel klein gaatje open te houden om adem door te halen. Echt goed geslapen heb ik niet, en de volgende ochtend trof ik een groot kerkhof aan dode insecten aan op mijn bed, gatverdamme. Dat moest toch anders kunnen, en ik besloot de propellor maar te laten voor wat ie was. Liever de klamme hitte dan gebombardeerd worden door een spervuur aan insecten. Er zaten overigens de meeste vreemde creaties tussen die ik nog nooit in mijn leven had gezien. Moe, en een rug die door het harde bed aanvoelde als een plank met pijn, stond ik op en besloot maar eens een lekker ontbijtje te gaan scoren. 

Ik zat redelijk buiten het centrum, en het hotel serveerde geen ontbijt, dus ik besloot een tuktuk driewieler te nemen om mij naar het toeristendistrict te brengen (waar ik dus eigenlijk ook naartoe wilde in 1e instantie - maar ja, het hotel was afgebrand volgens de taxichauffeur die mij naar dit hotel had gebracht). De taximeter in de tuktuk was trouwens hilarisch. Het leek wel er eentje van honderd jaar geleden, met een soort van aanzwengelsysteem, en niks digitaal maar een meter die versprong alsof het een oude typemachine was. De chauffeur zei dat de meter helaas kapot was, en bood mij aan voor 100 rupee (1.50 euro) naar mijn ontbijt te brengen. Nou da's geen geld, dus ik zei natuurlijk meteen ja tegen dit buitenkansje. En daar gingen we dan. We draaiden de weg op en wat een wereld ging er weer voor me open. De koeien liepen midden op de straat! En iedereen slalomde door elkaar heen. Van rechts houden hebben ze nog nooit gehoord, en het lijkt wel een nationale hobby om constant de claxon ingedrukt te houden. En hoewel de weg van asfalt was, werd ik geconfronteerd met een continue grote stofwolk die me de adem bijna ontnam. De taxichauffeur leek wel in een wedstrijd te zitten, zo gehaast was ie met zijn driewieler door het verkeer aan het slingeren. Binnen 10 minuten was ik op de plaats van bestemming, en de chauffeur vroeg of hij moest wachten op mij. Nou dat leek met niet nodig aangezien ik helemaal niet wist hoe lang ik daar zou blijven, dus ik zei beleefd nee. Het toeristendistrict was rommelig, met veel pensions, winkeltjes, en de toeristen liepen als een halve zombie rond in hippieachtige kleren. Genoeg keus voor een ontbijtje met al die restaurantjes, en ik zetten mijzelf op een plastic stoeltje in een etablissement waar de televisie hard aanstond. Het menu voelde vies en plakkerig aan, en ik besloot om mijzelf te trakteren op een lekkere sandwich. Ik had uitzicht op de straat, en liet alle indrukken passeren die op me afkwamen. Even verderop zat een jong stel waarvan ik vermoedde, aan het uiterlijk te zien, dat zij ook weleens uit west europa kwamen. Ik vroeg of ik er bij mocht komen zitten, want dat leek me wel gezellig. Het bleek een stel uit duitsland te zijn, die al 2 maanden aan het reizen was en ze vroegen hoe lang ik al in India was. Ze moesten lachen toen ik zei dat dit mijn 2e dag was, en dit de eerste keer was dat ik buiten Europa op vakantie ging, en voorheen meestal naar de Spaanse Costa of de Turkse Riviera (Allinclusive met armbandje, en "gezellige" russen) ging. Ze vroegen wat mijn plannen waren, en ik vertelde hen dat ik graag naar Manali wilde, want daar had ik leuke filmpjes van feesten gezien op YouTube. Daarnaast ben ik gek op de bergen, en Manali ligt aan de voet van de Himalaya, dus dat is de jackpot voor mij, Ze vertelden dat ze zelf ook naar Manali waren geweest, en het wel leuk was, maar als ik echt avontuur wilde, ik absoluut naar Lhasa zou moeten, wat dieper en hoger in de bergen ligt. Ik nam het in me op, en vroeg hoe lang dat eigenlijk reizen was. Zo toen schrok ik me kapot zeg. 24 uur met de bus! Ik nam aan dat dit toch wel een luxe touringcar moest zijn met WC, minibar, en televisie, maar wat schetste mijn verbazing! Dat stel had gewoon 24 uur in net zo'n gevangenigsbus met houten banken gezeten waar ik de dag ervoor van het vliegveld naar New Dehli was gereist! Ik was geradbraakt na die rit van 30 minuten, en zij presteerden het om 24! uur in zo'n ramp te gaan zitten. Ze vertelden mij dat ik niet zo aan luxe moest hangen omdat ik het anders heel moeilijk zou gaan krijgen in India. Ik moest het allemaal maar accepteren en alles over me heen laten komen, dat zou het beste werken. Poe, ik werd al depressief bij het idee. Eerst maar eens met de bus naar Manali dacht ik. Ik zag in de Lonely Planet dat de afstand ongeveer 400 kilometer moest zijn, dus die reis zou volgens mij een uurtje of 6 duren. Wat schetste mijn verbazing toe ik dit zei. Dat stel zei doodleuk dat ik beter rekening kon houden met 14 uur! 14 uur!, over een afstand van 400 kilometer. Dat is verdorie nog geen 30 kilometer per uur gemiddeld! Weer moesten ze lachen, en terwijl ze opstonden om weg te gaan, wensten ze me met een brede glimlach heel veel succes en plezier bij mijn reis. Plezier? Wat zijn dit voor sadomasochisten? Ik besloot om na mijn ontbijt maar eens navraag te doen bij de lokale reisbureaus, want ik voelde me flink in de maling genomen. Dit kon toch niet waar zijn? Gelukkig waren er genoeg reisbureaus in de buurt. Wat zeg ik, ik struikelde er zo'n beetje over. Er hingen allemaal prachtige foto's van fantastisch uitziende luxe touringcars bij het reisbureau, en ik begon te snappen dat het inderdaad allemaal gewoon een geintje was van die twee Duitse touristen. Wat een opluchting. Een aardige Indier vroeg waar ik naartoe wilde. Ik legde uit dat ik naar Manali wilde, en wees gretig naar de foto van de luxe tourincar. Ja hoor, die zou me naar Manali brengen, alleen toen ik vroeg hoelang dit feestje zou gaan duren, zei hij doodleuk "Yes sir, only 12 hours, it's a fast direct service"......Fast? Direct? 12 hours? Over 400 kilometer? Word ik hier nu alweer in de maling genomen? Hij legde uit dat het toch echt 12 uur reistijd was, en ik gaf de dialoog maar op. De aanblik van de luxe touringcar was op dit moment voldoende voor mij, om mij in ieder geval te verheugen op een stukje comfort waar ik nu al naar snakte. Wanneer vertrekken we? Yes sir, tomorrow morning 4 o'clock. Wat! 4 uur in de ochtend? Wat zijn dat voor onchristelijke vertrektijden! Nou ja er zat dan maar niks anders op dan een kort nachtje nacht rust. Ik nam me voor om dan lekker in die luxe bus verder te gaan slapen. Ging die belachelijk lange reis tenminste ook geruisloos aan me voorbij.

Tot morgen!

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Thanks Nyn. Bedankt Drimpels voor je tips. Ik probeer foto's steeds te uploaden maar dat lukt niet. Er wordt nu door iemand naar gekeken, blijkt dat foto's rauwe data zijn oid (?)
Het was mooier geweest als je er een paar foto,s tussen had gezet dam krijg je een ander beeld van dat land en het verhaal wordt iets uit elkaar gehaald.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
Leuk! Zelf ook in India geweest. In old Delhi, main Bazar. Het meeste geweldige, kleurrijke, bijzondere land waar ik tot nu toe ben geweest. Welkom hier.