Als Brabantse trien, van Nijmegen tot Groningen, deel l

Door Kruimel gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Onlangs heb ik een artikel geschreven over Deventer, waar ik vanwege mijn werk naar toe moest. Aankomende week moet ik nogmaals voor mijn werk naar het noorden van het land. Echter moet ik dit keer acht steden en dorpen aandoen. Steden en dorpen waar ik nog nooit van mijn leven ben geweest. Omdat het voor mij niks meer dan werk is, bedacht ik me dat het wellicht wel leuk zou zijn om gelijktijdig stof op te doen voor een leuk artikel.

Als Brabantse trien in Almere

Mijn reis begon in Almere. Zelf ben ik een Brabantse trien die momenteel in een flinke stad in Gelderland woont. Afreizen naar het noorden des lands is nogal ver en dus besloot ik een nachtje of twee bij schoonfamilie in Almere door te brengen. Almere is de thuishaven van onze eigen knuffel marokkaan Ali B. Ook onze kleine Aliyah met haar gouden stemmetje mag Almere tot haar thuishaven noemen. Persoonlijk vind ik het centrum van Almere uiterst sfeerloos, maar de architectuur  in de wijken kan me enigszins wel bekoren. Wanneer je een kijkje neemt in de Regenboogbuurt, dan zie je dat alle huizen in elke straat een andere kleur hebben. Wanneer je last hebt van een winterdipje kan je er wel eens goed aan doen hier een kijkje te gaan nemen. Echter moet je dit niet doen met een verlaagde auto. Ook auto's met niet goed werkende schokdempers kunnen deze stad beter mijden. Almere heeft namelijk een kwantumkorting bij de plaatselijke drempel en bulten fabrikant. Over het algemeen heeft Almere voor mij weinig aantrekkelijks, maar als inwoner van Nijmegen ben ik natuurlijk verwend. Trouwens, over smaak valt niet te twisten, dus menig mensen zullen het hoogstwaarschijnlijk niet met me eens zijn. Indien je multicultureel bent ingesteld en op zoek bent naar een stad met kindvriendelijke wijken, dan is Almere wellicht toch een stad voor jou. Eén voordeel heb je dan: je zit lekker dichtbij het pretpark Wallibi

 

Steenwijk

Na een korte nachtrust stapje ik vanmorgen in mijn Kangootje en stelde ik mijn Tom Tom in op Steenwijk. Ik geloof dat ik ooit 1x eerder in Steenwijk ben geweest bij een darttoernooi ergens in een fabriekshal. Destijds heb ik weinig van Steenwijk meegekregen. Dit keer moest ik bij de gemeente zijn en daarna een pand gaan bezoeken in het centrum. Gelukkig was ik snel klaar bij de gemeente, want ik had echt last van de  mondayblues. Ik vervolgde mijn weg naar het centrum en waagde een poging het betreffende pand te vinden.Gelukkig is Steenwijk niet zo groot dus het duurde niet lang voordat ik gevonden had wat ik zocht. Het was maandagochtend dus geen enkele winkel had haar deuren al geopend. Geen last van voor-de- voeten- lopende mensen dus. Al rondkijkend kwam ik tot de conclusie dat ook Steenwijk voor mij niet echt the place to be was. Ik kon niks ontdekken waarvan ik dacht: nou, das leuk! Om een poging toch nog iets leuks te kunnen vinden over Steenwijk, nam ik een kijkje op internet en kwam tot mijn verbazing toch nog iets interessants tegen. Steenwijk heeft namelijk de langste kunststof bank ter wereld. Deze 75  meter lange  bank is ontworpen door de Gieterse kunstenaar Jan Krikke. Hoewel in 2006 48 van de 75 meter van de bank verplaatst is naar voetbalvereniging Olde Veste is het nog steeds de langste.

 Ik rende terug naar mijn Kangootje en vervolgde mijn weg naar de volgende plaats: Emmeloord,,, for god sake. Dacht je het ergste al gehad te hebben.

Emmeloord of all places

Dacht ik dat Steenwijk al niks was, in Emmeloord zou ik dus niet eens dood gevonden willen worden. Jezus. Ik reed daar in de middle of nowhere.. in het boeren landschap, met stinkende koeienvlaaien waar mijn neusharen recht van overeind stonden, hopende dat mijn Tom Tom het niet zou begeven. Onderweg zag ik tot mijn verbazing een ooievaar in het weiland. Ik had er nog nooit één van zo dichtbij gezien. Zo’n 20 meter verderop in een ander weiland stond er gewoon nog ééntje! Zo zie je er nooit één en zo zie je er twee in 3 seconden. Heeft dit ritje me toch nog iets opgeleverd vandaag.

 

De locatie die ik daar vandaag moest bezoeken ligt in het hartje centrum van Emmeloord. Aan de Lange Nering. Wat ik van het centrum vond? Niet echt de moeite waard. Saai en sfeerloos. Natuurlijk kan ik dit artikel niet afronden voordat ik minimaal 1 positief ding over Emmeloord heb gezegd. Okay, hier komt hij dan: In 1997 won Emmeloord het record voor de langste Oranjekoek ter wereld en kwam hiermee in de Guiness book of Records. In 1998 kwam Emmeloord eveneens in de boeken door zoveel mogelijk mensen het Wilhelmus te laten zingen. Leuk toch?

Gelukkig waren mijn werkzaamheden snel klaar vandaag en mocht ik al rond de middag de weg terug naar Almere vinden. Morgen staan Drachten, Leek en Roden op het programma. Ik ben zeer benieuwd wat ik daar aan zal treffen. Wanneer ik morgenavond  eenzaam in een hotelletje in Roden zit, ga ik een poging wagen deel twee van dit artikel te schrijven. Hopelijk met meer leuke feiten dan vandaag.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk die ooievaars ;)
Het is trouwens niet de water-, maar de Poldertoren. Was in de war gister. Sorry.
Ik mis toch echt de watertoren die bij het busstation staat. Maar ik zei toch al dat het centrum niets is? Als ik wat nodig heb en ze hebben of kennen het hier niet dan ga ik naar Urk of Zwolle. Het stinkt hier trouwens niet altijd naar koeienvlaaien hoor, eind van de zomer ruikt het hier naar uien, dan worden die gerooid. Nu wordt het land bemest. In Almere ben ik 1 keer geweest, maar is ook niet mijn stad en Steenwijk vind ik wel leuk.
Haha leuk stuk! Almere.. Pfft... Spreek me er niet van, deze plaats staat op de 'zwarte lijst' ;)
Drachten is wel leuk, als je van authenthiek en rustiek houdt, maar Leek en Roden? Al sla je me dood als ik weet waar dat te vinden is. Dus ik wacht op jouw verslaggeving....leuk om je zo te volgen...
Mijn zus woont in Steenwijk, dus ik kom daar nog wel eens. Ik vind het een mooi stadje (heel relaxed voor een Utrechtenaar) met een leuk centrum. Volgens mij is er genoeg te doen!
Succes verder met je reis, we lezen het wel.
mijn hond heeft in Leek gewoond en is in Roden geboren. Maar ik ben vooral benieuwd wat je van mijn geboorteplaats Hoogezand vindt.