Brussel en het museum van Jacques Brel

Door Dagschrijver gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Het museum Jacques Brel in Brussel, een tussenstop waard!

Tussenstop in Brussel

Op weg naar Frankrijk? Stop in Brussel en beleef de overgang naar het Franse Land in de stad waar het Vlaams en het Frans samensmelten. Waar in het hart van de stad een klein museum is te vinden gewijd aan de man die in beide talen zong. Jacques Brel. Een museum zonder poespas en waar het modernste attribuut een jukebox is. Of het nog bestaat? Vast. Maar zeker ben ik er niet van. Op weg naar de Tour stopte ik er, jaren geleden.

De schijnwerpers op Brel

Bij de balie werden we opgewacht. "U bent maar net op tijd, neemt u die lift daar maar, als u geluk heeft dan vindt u hem nog in de kleedkamer". We namen de lift, een klein muf hokje met een spiegel. Ik zag dat we elkaar tegelijk via het spiegeltje aankeken. De lift kwam rechtstreeks uit in de kleedkamer. Artiesteningang. De kamer was leeg, ik zag dat hij net vertrokken moest zijn. Een sigaret brandde nog na in de asbak. Gitanes. We waren niet op tijd, we waren net te laat. Voorzichtig opende ik de tochtdeur en hoorde de stem. Zijn stem. We keken elkaar aan. Het was begonnen.
De schijnwerpers waren op hem gericht. Wij stonden in de schaduw. Minder nog dan de schaduw. We stonden daar waar het licht niet kwam, niet op was gericht. Hij stond het licht niet in de weg, nee, hij stond in het volle licht. De show die zich voor ons afspeelde duurde een uur. We beleefden het als in een flits. Een aaneenschakeling van emoties die samensmolten tot een grote apotheose. Als een orgastische belevenis die aanhoudt tot hij gestopt is. Ik klikte, nam de foto. Zijn jasje had hij al eerder uitgetrokken en hing, liever, plakte aan zijn linkerschouder. Het zwarte hemd doorweekt van zijn lichaamsvocht leek na te dampen. Hij keek naar mij terwijl hij me onmogelijk kon waarnemen in het donkere, lichtloze gat waar wij ons ophielden. Hij keek en knikte. Ik was er maar kon er niet zijn. Hij draaide zich onmiddellijk om en vertrok.

De taalbarriere doorbroken

Wij vertrokken ook, richting Frankrijk. De taalbarri�re doorbroken.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi.
Duim.