De ontluikend lente en het onbestemde verlangen

Door Amice-Ruud gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

De ontluikende lente en het verlangen naar een toscaanse zomer.


 

De ontluikende lente doet menigeen verlangen naar de zomer. Een zomer van zuchtjes wind, zintuigenlijke prikkelingen met het netvlies als bespieder.

Een dorp, niets bijzonders door eenvoud en rust, geen drommen toeristen op weg naar een kathedraal, een plein zoals er velen zijn, maar deze moet echt met een bezoek worden vereerd. "We zijn er geweest!'. Tja..

Dat dorp gaapt als het middaguur slaat, het ontwaakt pas als het licht van schaduwen minder werpt. Verse producten in houten kistjes uitgestald naast de ingang. De weegschaal staat stil op het juiste gewicht van de gekozen groente.

De geur van espresso verleidt voorbijgangers naar het moment dat sprankelend frisse wijn, uit de streek, in het glas met een kalme armbeweging de zintuigen prikkelt.

Het bakstenen rood van de dicht op elkaar  en licht naar voren hellende huizen, is vertrouwd. Zo moet een dorp in Toscane in onze herinneringen blijven bestaan. Het geel van de zonnenbloemen, het baluw van de lucht verrast de wandelaar.

Opeens, ruik je het verse brood , ziet een passant ( naar eigen oordeel een toscaan) met de krant onder de arm, een poloshirt en witte broek met leren instappers, een groet brengen naar een dame in de deuropening nieuwsgierig starend naar de toerist.

De contouren van een verder gelegen stad lijkt  op een foto met tegenlicht. Verstild, onbewoond en majesteus maar ooit als wachters voor haar bewoners. De weg met achter te laten voetstappen en op te lossen geluiden, is lang en warm. Geen schaduwen, geen mens te bekennen. "Morgenvroeg, dan gaan we", Tja.....

De tourist luchtig gekleed als dissonant in een dorpstafereel van het schilderij. 

Lui wordt je vanzelf door een hitte, een sloomheid om gewoon niets te doen maar een terras te vinden onder de bomen van het dorp.

Zo het verlangen naar een zomer net als alle voorafgaande waar je niet meer moet, maar mag. " de kinderen zijn het huis uit", Enfin.. de tijd is het enig dat nu rest.

Maar onze lente ontluikt!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@Jane en met de opwaaiende zomerjurken, de licht gebruinde armen en een blos op het gezicht op de fiets langs wateren, door straten, op dijken en onder tunnels... ;-)
2Liraatje en met de zonnestralen op een zonnebril op de huid als je ligt op (strand) stoel, in de tuin, op het balkon of gewoon lekker voor de huisdeur in de straat, energie ontvangen van alles wat je wilt ontvangen. Heerlijk met een boek ( of e-reader).. en een heerlijk sprankelende koud glas rosé, glas bier, glas water of andere verkoeling der zintuigen!
Heerlijk! Laat maar komen!
Geweldig. Laat die zonnestralen maar komen. Duim