Ibiza dalt vila

Door Ibizairene gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

ibiza:Sant Carles: een mooi kerkje en de beste tapas van het eiland

San Carles.

Vlak voordat je San Carles binnen rijdt, zie je aan de linkerkant Las Dalias, oorspronkelijk een barretje, nu de grootste hippiemarkt van Ibiza. Je vindt er van alles, kleding, sieraden, tassen, schoenen, hebbedingetjes, eten en drinken en muziek. Behoorlijk toeristisch, vooral in de zomermaanden en erg druk. Eigenlijk zijn de andere markten b.v die in het Hippodrome in San Jordi of Cala Llenya net zo leuk.

Mijn favoriete tapasbar is Bar Anita in San Carles bij het kerkje. De allerlekkerste tapas van Ibiza, probeer de spareribs en de kippenpootjes, de zeevruchtensalade  en als toetje een van de home-made taarten. Mijn lievelingstoetje is Graixonera samen met de huisgemaakte kruidenlikeur (Hierbas Ibicencas). Voor een paar tientjes heb je een super maal. Restaurants in Ibiza serveren over het algemeen zowel veel vis als vlees, maar ook hier kun je geluk hebben of niet. Ik heb een paar keer heel slecht gegeten en dan bedoel ik echte toeristenmenu's, maar als je de restaurants opzoekt waar ook de bevolking zelf komt, is het eten meestal goed. De Ibizenco's gaan vrijdagavond meestal de stad in om ergens wat te drinken met een klein hapje erbij, de kindjes spelen dan lekker op het plein of het park. Zaterdagavond is voor het gezin thuis en zondagmiddag gaat de hele familie bourgondisch uit eten. Op de calorieen wordt niet gelet, brood met aioli , grote pannen met paella, wijn en andere authentieke gerechten met veel varkensvlees, uien, knoflook en aardappels. Bij een typisch zondagmiddagmaal krijg je bijvoorbeeld eerst een bord gele rijstsoep, waarna er een enorme schaal met groenten, aardappels en moten vis verschijnt. Heb je je bord leeg, dan komen ze nog een keer opscheppen. Neem na de Cafe Caleta, een sterke koffie met drank erin. De broekriem open en naar huis voor een siesta. 

Bar Anita is  de oudste bar van het eiland. Tijdens de Vietnam-oorlog stuurden Amerikaanse en Canadese ouders hun dienstplichtige zonen naar Ibiza, zodat ze onder de dienstplicht uit konden komen.Deze jongens, meestal een jaar of 18 oud, gingen een keer per maand de financiele toelage van hun ouders ophalen in Bar Anita. Er waren immers nog geen straatnamen en -nummers op het eiland. In de bars hangen nog steeds de postvakjes waar de brieven en andere post in bewaard werden. Ze worden nog steeds gebruikt, want er zijn nog veel huizen zonder huisnummer en straten zonder naam. Deze invasie van jonge mensen heeft bijgedragen aan de hippiecultuur, het was de tijd van de flower-power: make love, no war. Soms kom je ze nog wel eens tegen, een paar van die echte oude hippies,die op Ibiza hun paradijs gevonden hebben.Leuke boeken over die tijd op Ibiza zijn natuurlijk "Ik, Jan Cremer"van Jan Cremer of "Ibiza en andere avonturen" van Rick Kips. Ook Kluun schrijft over Ibiza in zijn boeken. Vanouds heerste er op Ibiza een relaxte sfeer van tolerantie.

 

 

 

 

 

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed verhaal! En inderdaad: Ibiza
Leuk verhaal weer.