Het Kunduz akkoord

Door Rubicon gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Type een korte omschrijving over uw artikel

Het Kunduz akkoord, politiek daadkracht of politiek opportunisme?


Na maanden van onderhandelen waren de onderhandelaars van de gedoog regering eruit. Er lag een begrotingsakkoord voor 2013. Rutte, de Jager en Wilders hadden het voor elkaar gekregen. Nog even een korte feedback van de fractie en dan kon het akkoord de volgende ochtend vroeg worden ondertekend.


Wilders ging tevreden naar huis. Het was weer gelukt.  Onder het genot van een glaasje goede wijn liet het bereikte resultaat aan zijn vrouw zien.  Deze las het door en mompelde: “Bezuinigingen , ik zie meer lastenverzwaringen en deze vooral voor de gewone burger”!
’s Nachts speelde deze opmerking door in Geerts dromen en veranderde deze in een nachtmerrie.  De volgende ochtend zitten Rutte en de Jager al vol ongeduld met een pen in de hand op Wilders te wachten. Even tekenen en dan op weg naar de pers om het goede nieuws te melden. Tot hun grote verassing meldt Wilders echter dat de P.V.V. het akkoord niet kan accepteren. Wat Rutte en de Jager ook proberen, vleien ,schreeuwen en dreigen, het maakt niks uit. Wilders staat pal en weigert te tekenen. Het kabinet valt.


Wat nu, Brussel wacht met spanning op de Nederlandse begrotingsvoorstellen. Het braafste jongetje van de klas dat altijd met een opgeheven vingertje klaar staat om anderen op hun plichten te wijzen zal nu zelf niet aan deze verplichting voldoen! De Jager verzint een list, hij spant de SGP voor het karretje op zoek naar een meerderheid die het bereikte akkoord door de kamer kan lozen. 
D’66 is een makkelijke prooi . Deze partij die bestaat bij de gratie van een charismatische  partijleider, eens van Mierloo daarna Terlouw en nu Pechtold met eigenlijk een programmapunt: “De gekozen burgermeester” was vrijwel geheel akkoord met de reeds opgestelde akkoord.  Haar leden  de gegoede burgerij zal naar verwachting  ook niet z’n punt van de enorme lasten verzwaring maken.
De nader beoogde partij was de PvdA. Een harder te kraken noot. Samsom was het met een aantal punten fundamenteel oneens.  Dat zou dus lastig worden. Maar toen zomaar uit het niets stond Jolanda Sap op de stoep. Groen Links wilde wel meedoen. Hiermee was de PvdA niet langer nodig! Dat was boffen. In ruil voor een paar groene aanpassingen geen Sap akkoord. Haar achterban van goed opgeleide tweeverdieners zou  de lastenverzwaring wel voor lief nemen was haar gedachte.  Ook kon men de PvdA nog even lekker een hak zetten. Dat is  met verkiezingen op komst altijd prettig.


De Kunduz coalitie ging aan het werk.  De voorstellen van de Jager werden hier en daar een beetje aangepast en een  akkoord was snel rond.  Brussel tevreden . De Rekenkamer kon aan de slag en hoera de begroting voldeed aan de voorwaarden. Voordat deze uitspraak kwam werden de eerste scheurtjes in de  coalitie almerkbaar. Het is immers verkiezing tijd en de achterban roert zich. De VVD stelt dat het bereikte akkoord niet zal worden gebruikt in de komende campagne. Het CDA worstelt met de naweeën van de gedoog coalitie met de PVV. Men wil er afstand van nemen maar dat wil niet echt lukken. Men kiest een nieuwe partijleider die  een voorstander  van de samenwerking met de PVV was en het blijft intern rommelen.  Ook Groen Links heeft last van de naderende verkiezingen. De achterban blijkt toch wat ‘linkser’ dan verwacht en de partij daalt diep in de peilingen. D’66 blijft het een goed voorstel vinden maar ziet tot haar verbazing dat de overige ondertekenaars er nu allemaal  afstand . “Afspraak =afspraak” mompelt Pechtold maar er is niemand die daar naar luistert. En dan de SGP, die zijn er ook nog. Ze waren even nodig toen Brinkman de PVV verliet maar nu mogen ze weer verdwijnen in de schaduw.


Het resultaat.


Nederland heeft in Brussel zijn gezicht gered. Cees Jan de Jager kan nog steeds met opgeheven hoofd aanschuiven bij zijn collega’s. Er is op tijd een begroting aangeboden die voldoet aan de 3% norm. Een begroting die als zodanig nooit uitgevoerd zal gaan worden zelf al halen de 5 partijen van de Kunduz coalitie een meerderheid bij de komende verkiezingen. Hoog van te toren geblazen over een bezuinigingsvoortse dat eigenlijk niemand wil.
Is daadkracht of opportunisme? Zegt u het zelf maar.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een duim omhoog. Je weet nu in ieder geval op wie je niet moet stemmen.
Wat mij opvalt: eerst beslissen ze een hoop dingen in Den Haag en daarna gaan ze de boel geleidelijk terugdraaien en/of afzwakken. Voorbeeld: de nog durende discussie of ze kilometervergoeding van de baas nou wel of niet gaan belasten. Polderen is eeuwig durende ploeteren en palaberen...