Het tijdperk van de graaiers loopt ten einde

Door Draak gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

De golf van Kondratiev, waarmee de ups en downs van de economie worden verklaard is mogelijke wel bekend, maar er is ook een tweede golf, namelijk die van Batra, waarmee de sociologische veranderingen verklaard worden. Over de golf van Batra gaat dit artikel.

De golf van Kondratiev, waarmee de ups en downs van de economie worden verklaard is mogelijke wel bekend, maar er is ook een tweede golf, namelijk die van Batra, waarmee de sociologische veranderingen verklaard worden. Over de golf van Batra gaat dit artikel.

De Russische econoom Kondratiev heeft in de vorige eeuw een systeem ontwikkeld, dat bekend is geworden als de golf van Kondratiev. Via zijn golfbeweging heeft hij de tijd in stukken van ongeveer 54 jaar geknipt. Binnen deze 54 jaar vindt men de opgaande lijn in de economie, de hausse. Gevolgd door een tijd van stabilisatie aan de top. Die weer gevolgd wordt door de neergaande lijn, de baisse.
Tussen twee golven, zo ontdekte Kondratiev, waren er vaak oorlogen. Reden? Rampspoed leidt tot gemor, geruzie en dus tot het bij een ander halen, oorlog.
Door de oorlogen ontstonden twee nieuwe ontwikkelingen. De eerste is, zoals nog steeds het geval, de uitvindingen, die eigenlijk gericht waren op het sneller en beter vernietigen van de vijand, maar die ook in het gewone leven bruikbaar bleken en dus voor nieuwe producten zorgden. De tweede is helder. Waar vernietigd wordt, moet ook weer worden opgebouwd en opbouw levert werkgelegenheid en winsten.


De Amerikaanse socioloog Batra was met name naar deze vreemde gang van zaken benieuwd. Hoe komt het toch dat mensen niet in staat zijn om voorspoed vast te houden? Vanuit deze vraag heeft hij over de golf van Kondratiev heen een tweede golf getrokken, die hem leerde dat het gedrag van mensen bepalend is voor de ontwikkeling van de economie. Hij benoemde drie groepen: de uitvinders, de wetenschappers, de arbeiders.
Beginnen we het verhaal bij de start van een hausse, dan zien we dat dat alleen kan als de arbeiders hard hun best doen, zodat er een ontwikkeling op gang komt. De economie die hierdoor ontstaat zorgt voor werkgelegenheid, arbeid en inkomsten. Dus ook voor winsten en nieuwe ontwikkelingen op het gebied van die werkgelegenheid en het ontwikkelen van nieuwe markten en afzetgebieden. Dus, het gaat goed, waar velen van profiteren.
Als dit alles goed op gang is gekomen ontstaat er een groep mensen, die kansen zien om anderen voor zich te laten werken en zo meer geld te verdienen dan ze alleen zouden kunnen. Er ontstaat een groep rijken en langzaamaan zelfs superrijken. De, zoals Batra ze noemt, graaiers ontstaan. Zij zijn bezig met zichzelf te verrijken, te verrijken en nogmaals te verrijken. Dit is in de hedendaagse situatie te zien bij bankiers, de grote artiesten, managers, oliebaronnen, enzovoorts. Ook ontstaat er corruptie, want waar geld zit, groeit misdaad.
Dus, de mensen die het werk verrichten, de arbeiders, zijn de groep, die verliest. Mensen met een laag inkomen kunnen namelijk niet voldoen aan de eisen van een rijke gemeenschap, waarbinnen ze wel moeten zien te overleven.


Het gaat dan ook uiteindelijk mis. De economie stort in, de baisse is in aantocht. Het gaat bergaf en de werkloosheid groeit, evenals de armoede, die al groeiende was. Waar weinig te besteden valt, zal ook de werkgelegenheid steeds verder afbrokkelen. De tijd van de wetenschappers breekt nu aan. Zij werken aan nieuwe ontdekkingen en ontwikkelingen, waardoor langzaam nieuwe producten en nieuwe markten ontstaan. Dat dit een positieve invloed heeft is duidelijk, want langzaamaan neemt de economische ontwikkeling weer toe en ontstaan er weer banen, waardoor de arbeiders weer banen vinden en er weer geld in omloop komt en de rijken weer hun kans zullen vinden en nemen.


Waar Kondratiev over een golf van ongeveer 54 jaar spreekt, heeft Batra het over periodes van ongeveer 33 jaar. Als we dat loslaten op de huidige tijd, dan zou dat betekenen dat we in 2019 weer een hoogconjunctuur hebben, met volle werkgelegenheid. De weg er naar toe zal met hobbels bekleed zijn, omdat onze wereld nog steeds in de omklemming zit van de superrijken en dat ook wel zal blijven.
Vraag is hoe de regeringen, die nu de macht over de banken naar zich toe proberen te halen hiermee omgaan. Is men bestand tegen de ideeën van Thatcher en Reagan/Bush, dat alleen de markt bepaald hoe een economie zich ontwikkelt? Of gaat men ten onrechte uit van het marxisme, waardoor mensen in een dwangwereld, zonder identiteit en eigenwaarde terecht komen: het schrikbeeld van 1984.
De tijd zal het leren. Kansen zijn er nu te over. Als we maar, met zijn allen, waken over de manier waarop ze benut worden. Dat begint bij de komende verkiezingen. Wij, burgers hebben dan, voor een deel, ons eigen lot in handen. Zijn we doordenkende en strategische stemmers of is het grootste deel stemvee, dat zich laat leiden door domme praat, geschreeuw en schuldtoewijzing? Laten de meesten zich leiden door loze beloften of door vernieuwing? Dagen wij de politici uit om van ons land weer een welvarende, sociaal hoogstaande, natie te maken of zuchten we onder de plak van zichzelf belangrijk vindende mensen, die geen zin hebben in het volk? Geven we macht weg aan politici die alleen maar kunnen twitteren, niets te melden hebben en anderen alle schuld geven van wat hen niet bevalt of aan politici, die bereid zijn dat wat afgebroken is, samen met de Europese buren, weer op te bouwen?

Ooit, aan het begin van deze eeuw, was de politieke verdeling in de EU-staten zodanig dat een sociaal Europa, een sociale EU, haalbaar leek. Hopelijk kunnen we in 2020 vaststellen dat na Frankrijk ook Nederland gestemd heeft voor de verandering. We zullen zien of dat het einde van het graaierstijdperk zal inluiden.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed verhaal!