x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Onzeker over de toekomst, maar toch een beetje zekerheid..

Door Claudia1972 gepubliceerd op Friday 28 September 12:14

Soms wordt er wat meer zekerheid gegeven voor de toekomst en toch was het erg spannend....

In een eerder artikel van mij vertelde ik over mijn kinderen en de bezuinigingen voor het  schippers internaat.  http://www.xead.nl/juridische-rompslomp-of-niet-het-is-en-blijft-onmenselijk.

Sommigen hebben hier misschien een uitgesproken mening over en vinden dat kinderen gewoon bij hun moeder horen, alle respect voor deze mening.

Maar goed, de meesten van jullie kennen mijn achtergrond en ook al oordelen sommigen met een harde hand, ik waardeer iedereen zijn mening.

Spanning,

... dat had ik de laatste tijd, want de vraag of ik uit de ouderlijke macht gezet kon worden en of mijn jongens in Terneuzen konden blijven of niet, of dat mijn jongens bij mij moesten komen wonen of niet hield mij wel  heel erg bezig..

Zeker een maand lang huiverde ik met het idee dat  mijn ex en ik de kinderen moesten gaan vertellen dat hun misschien in Assen moesten gaan wonen.

Met veel omwegen heb ik voorzichtig gevraagd of hun daadwerkelijk bij mij wilden wonen,

het antwoord van beide kinderen was over duidelijk:

Nee. lieve mam, niet om jou, maar omdat ik hier alles heb, en ik wil hier blijven, hier ben ik geboren!!!

Diep in mijn hart voelde ik mij erg verdrietig, aan de ene kant wilde ik dit dolgraag, maar aan de andere kant voelde ik met mijn kinderen mee.

Jarenlang heb ik heimwee gehad naar mijn geboorteplaats, jarenlang depressief mede door dit en dan zouden mijn kinderen hier moeten komen wonen?

Om mij heen werd er  gezegd dat ze het wel zouden redden, maar is dat wel zo?

Bij de gedachte alleen al kreeg ik het benauwd, hoe moest ik mijn kinderen opvangen, een ander huis, een ander leven voor mijn kinderen, hoe pak ik dit aan, hoe ga ik hier mee om,??

Drastische veranderingen  zouden plaats gaan vinden en een beetje egoïstisch maar ik zou het fantastisch hebben gevonden....mijn lieverds elke dag bij mij, elke dag om mij heen, wat wil ik nog meer!!

Maar.. hoe zou het mijn kinderen vergaan??

 

Dinsdagmorgen, 12 juni 2012

Ik dronk gezellig een kop koffie met een vrouw waar ik zo eens in de twee weken werk en plotseling zag ik dat mijn telefoon  flikkerde.

Ik keek en zag dat het mijn ex was.

Normaal gesproken belt hij niet zonder reden, dus ik wist  dat er iets aan de hand was.

Ik vroeg aan mevrouw of zij het erg vond als ik even terug belde,

Welnee kind, doe maar, ik weet dat dit misschien wel belangrijk voor jou kan zijn....

Ik bel hem terug en kom het verlossende antwoord te weten:

De kinderen mogen op het internaat blijven..

 

Even een gil van blijdschap, even juichen van geluk... en dan zegt mevrouw:

... nog een bakje koffie, Meid??

Zij is al net zo enthousiast als ik en feliciteert  mij  het geluk!!!

Yes!!!!

De kinderen kunnen in hun eigen vertrouwde omgeving blijven, geen verhuizing, geen financiële rompslomp, geen geëmotioneerde kinderen... wat een geweldige uitkomst!!!!  

De toekomst toch een beetje zekerder,  althans.... voor nu!!

 

 

Hoe het zit met mijn toekomst?

... ik heb gesolliciteerd in een verzorgingstehuis, ik zie de toekomst weer een beetje positiever in, met een kleine glimlach op mijn gezicht, kan ik weer verder, zonder mij zorgen te hoeven maken over de toekomst van mijn kinderen.

Zij zijn mijn alles, maar het mag nooit en te nimmer ten koste gaan van mijn lieve jongens!!

Mama houdt van jullie als jullie dat maar weten en niets , maar dan ook niets of niemand kan hier wat tegen doen....

Mijn jongens.... hun toekomst!!!

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Eind goed alles goed een mooi einde aan het verhaal.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.
DRIMPELS droomt verder.
Sterkte... het welzijn van kinderen gaat voor... laten we hopen dat het stabiel blijft...
Een moeder is zo begaan met het geluk en welzijn van haar kinderen. ik wens jullie veel geluk verder!
Duim
Een verhaal met een prettig einde. Je hebt jouw emoties en de tegenstrijdigheden daarin goed neergezet: goed voor de jongens en niet geod voor mij? Uit je verhaal voel je de moederliefde spatten! Ik hoop voor je dat de situatie stabiel blijft.

Duim voor je artikel en een fan erbij.