De politie is je beste vriend

Door Morisha gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Criminele behandeling voor een sigaretje

Het zal een jaar of drie geleden zijn dat mijn dochter met een rood hoofd thuis kwam.

"Papa, mama, ik moet iets heel ergs bekennen." Mijn man en ik kijken elkaar aan en vragen ons af wat er in hemelsnaam gebeurd kan zijn. Ze is zenuwachtig, giebelig en durft niet goed naar ons te kijken.

We zijn een jong hard werkend gezin. We hebben twee geweldig leuke dochters. Ze zijn pubers maar absoluut niet moeilijk. Vervelende kwesties hebben we gelukkig niet gehad. Wel de typische puberproblemen maar ach, dat weet je, dat hoort erbij.

De dochter waar ik nu over praat is onze oudste. Inmiddels is ze bijna 17 jaar. De dag dat ze thuis kwam en dringend met ons moest praten is nu toch zeker 3 jaar geleden.

"Mama, mijn vriendin is net door de politie met een busje naar huis gebracht." En ja daar heeft ze dus ineens de aandacht van zowel papa als mama. Ik ga zitten en vraag haar wat er is gebeurd.

"Beloof je niet boos te worden mama?" Ik kijk haar aan en zeg: "ik beloof helemaal niks. Het enige dat ik beloof is dat ik er samen met papa voor je ben wat er ook is gebeurd." En daar komt het hele verhaal.

13 Jaar en in de fase van uit proberen is mijn dochter met een aantal vrienden en vriendinnen naar de stad geweest. Met de bus willen ze naar huis gaan. Het regent en ze schuilen in het Centraal station. Als het droog lijkt te worden en de meiden naar buiten willen gaan steken de dames voordat ze de regendruppels tegemoet treden voor de deur nog snel een sigaretje op. "Oeps," denk ik bij mezelf, "mijn kleine meid rookt, dat is balen." Maar oké, ik luister verder naar haar verhaal van die dag. "Mama, toen we onze sigaret aan hadden gestoken en naar buiten wilden lopen kwam ineens de politie naar ons toe. Ze keken heel erg boos en we moesten onze naam en adres doorgeven. Mijn vriendin noemde zomaar een naam en toen moest ze haar legitimatie geven. Toen zag de politie dat ze gelogen had en niet heette zoals ze zei. De politie werd boos en vroegen mij om mijn naam en adres en die heb ik toen maar eerlijk gegeven." Ik zeg: "oké en wat is nu het probleem met de politiebus? Waarom is je vriendin met de politiebus naar huis gebracht?" Ze kijkt me met haar grote kijkers aan en zegt: "ja mama, je mag toch niet liegen tegen de politie en ze heeft de verkeerde naam gegeven en nu moet ze thuis haar moeder vertellen wat ze heeft gedaan met de politie erbij."

Mijn man kijkt me aan en ik zie pretlichtjes in zijn ogen. Ik moet moeite doen om mijn lach in te houden omdat ze eigenlijk al groot wil zijn en nu toch weer even papa's kleine meid is. Mijn man vraagt haar hoe ze thuis is gekomen en ze zegt "ja papa, ik vind het heel erg voor mijn vriendin maar ik mocht niet met het busje mee en ben gewoon achterop de fiets met een andere vriendin naar huis gekomen. Maar wat gaat er nu gebeuren?" Ze scharrelt wat in haar tas en geeft ons het proces verbaal dat ze heeft mogen ontvangen. "Nou dat wordt een paar dagen hard werken jongedame, deze bekeuring ga je gewoon zelf betalen. En dat roken, daar zijn we niet blij mee maar laten we maar hopen dat je het nu heel stoer vindt en dat je slimn genoeg bent om er snel weer mee op te houden."

Ze kijkt ons aan en zegt: "ik krijg geen straf? Jullie zijn niet boos?" En dan schiet ik wel echt in de lach. "Nee we zijn niet boos, we zullen wel zien hoe het afloopt."

Kort na deze gebeurtenis zijn wij tweemaal verhuisd. We hebben nooit meer iets van de politie gehoor en eerlijk gezegd hebben we er ook nooit meer aan gedacht. Tot deze week.

Ik sta klaar om te gaan werken. Onze oudste inmiddels dus 17 jaar is herstellende van ziekte van pfeiffer.  

De deurbel gaat en daar staat in vol ornaat een politie agent naar me te kijken alsof ik een moord heb gedaan. Ik vraag hem wat er aan de hand is en hij vraagt naar onze dochter. Of ze thuis is. De schrik slaat me om het hart en onmiddelijk zeg ik: "nee, ze is naar school, maar mag ik vragen waarom u haar nodig heeft?" Er schiet van alles door mijn hoofd en ik sta de man raar aan te kijken. "Ik heb hier een vonnis voor haar dat ik wil overhandigen mevrouw," zegt de agent. "Kan ik een afspraak met haar maken?" "Voordat ik daar antwoord op geef zou ik graag willen weten wat ze gedaan heeft, kunt u me misschien even wat meer informatie geven?" Met een stalen gezicht zegt hij: "ja hoor mevrouw, ik hoop alleen voor uw dochter dat ze niet nog meer problemen krijgt nu." "De rechter heeft me gevraagd een vonnis te betekenen aan uw dochter omdat ze in een openbare ruimte heeft gerookt." Prompt schiet ik in de lach. Ik zeg: "komt u nu echt hierheen gereden in vol ornaat om me dat te komen vertellen? Beste agent dit is bijna 3 jaar geleden gebeurd. Ik weet dat ze een sigaret heeft opgestoken bij het verlaten van het station. Een van uw collega's heeft haar aangesproken en daarna hebben we niets meer vernomen. Geef dat vonnis maar ik zorg dat het in orde komt." De agent deelt mij mede dat dat niet gaat gebeuren. "Mevrouw uw dochter gaat zich morgen melden op het bureau als het kan voor 10 uur." "En als dat niet lukt," vraag ik. "Dan zullen wij haar morgen weer een bezoek brengen en bij niet voldoen van € 45,00 zullen wij haar 24 uur in hechtenis nemen." Ik kijk even rond me heen en vraag de man waar de camera's staan. Dit kan niet echt waar zijn. Ik probeer mijn lach in te houden en bedank de man voor zijn bezoek.

"Fijne dag mevrouw en graag tot morgen met uw dochter."

Verbijsterd ga ik naar binnen. Mijn dochter komt lijkbleek naar beneden. Doodsbang is ze van wat ze gehoord heeft. Ik vertel mijn man wat er gebeurd is en daarna schiet ik echt in een lachstuip.

Inbrekers, aanranders, kindermisbruikers, alles loopt los op straat en mijn dochter zou 24 uur in hechtenis genomen worden wanneer de € 45,00 niet betaald worden? Onze puber is aardig in paniek. "Papa, mama, wat nu?"  Onze jongste een wat ruigere stoerdere dame van bijna 13 zegt: "hebben ze jou gezien?" "Nee natuurlijk niet, ik ben slim boven gebleven." "O ma mag ik alsjeblieft haar zijn, ik wil wel een dag en een nacht in de gevangenis! Dat is pas echt spannend!" Ze zou het gedaan hebben maar nee, dat gaan we toch echt niet doen.

De volgende dag is heel hectisch, we hebben een boel te doen en mijn man en ik hebben besloten NIET naar het bureau te gaan. Als ze dan € 45,00 willen hebben dan komen ze ze maar halen. En jawel hoor, om 14.00 uur 's middags gaat de bel. Papa is thuis en zijn dochter bibbert van angst. Mijn man hoort het hele verhaal nog maar een keer aan. Hij wordt boos en zegt de agent wat hij ervan vindt. Nadat mijn dochter het vonnis in ontvangst heeft genomen wil mijn man netjes betalen maar helaas de agent heeft niet terug van € 50,00. Haha, fooi gaan we echt niet geven natuurlijk dus de agent vertrekt weer met de mededeling dat hij de volgende dag weer terug komt om € 45,00 te halen of onze dochter.

En jawel hoor, vandaag was de dag dat de agent voor de derde maal bij ons aan de deur stond en met een big smile op zijn  gezicht met de € 45,00 naar bureau kon vertrekken.

Nu moet je weten dat het bureau waar deze man vandaan moet komen 45 kilometer bij ons vandaan is. De politie neemt dus echt de moeite om 3 keer 45 kilometer heen en terug te rijden om een kind de stuipen op het lijf te jagen door haar te zeggen dat ze als een crimineel de gevangenis in mag omdat ze een sigaretje heeft opgestoken een meter voor de buitendeur! Natuurlijk, regels zijn regels maar zouden ze ook zo flink zijn geweest als ze bij een echte crimineel voor de deur hadden gestaan?

Een dikke pluim voor ons blauw op straat.

 

 

 

 

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
JA het kan werkelijk...... helemaal.... :O(
Ja, en nu willen ze bezuinigen, ik zou eerst maar eens een beetje gaan organiseren daar op het politiebureau en al die bureaucraten eens vragen waar ze nu hun prioriteiten stellen. Het is een lachwekkend verhaal maar eigenlijk ook een heel triest verhaal. Want het is toch te gek voor woorden, 6 x 45 km,uurloon agent, procesverbaalkosten: opbrengst 45 euro! Wie gooit er nu geld weg?
Nouja! zeg!
dikke duim en fan erbij voor je neergeschreven artikel en welkom op xead !
Haha, ja de lachstuipen kregen we inderdaad. Mijn dochter is er nog ondersteboven van. Ben wel heel erg blij dat wij in Nederland zulke dappere agenten hebben. Voel me ineens een stuk veiliger. Dank voor jullie reacties.
echt ongelofelijk dit, vind het echt niet gek dat je hier de lachstuipen van krijgt
Een duim omhoog. Als oud politieman moest ik ook even achter mijn oren krabben. Maar ja, ik Ben al bijna 10 jaar geen agent meer, maar ging anders met de jeugd om die nog op de lagere school zat. Maar ja, wie Ben ik.
In ieder geval kreeg je nog een sterkere band met je dochter, neem ik aan. Die pluim verdien jij en je dochter.
Suc6 op Xead.