Het Crimicircuit Van De Jeugdverk...........

Door Diamantje66 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

HET CRIMI CIRCUIT, HETY ZWARTE MAFFIA SYSTEEM, VAN DE JEUGDVERKASVERROTSKI, VAN HUN EIS IK HIER EN NU EEN DIKKE,VETTE SCHADECLAIM.

Het 'reactief-criminele kader' van de Jeugdbescherming,

---------------------------------------------------------------------------------------------------



Eenzijdige benadering,

---------------------------------------------

Binnen het veld van criminele activiteiten waar mensen zich aan schuldig kunnen maken, neemt de hulpverleningscriminaliteit een aparte plaats in. Het is geen criminaliteit met voorbedachte rade en het is ook geen misdrijf als gevolg van een vlaag van verstandsverbijstering. Het houdt hierin een beetje het midden en kan het best omschreven worden als een overschrijding van wettelijke bevoegdheden en het stapsgewijs loslaten van de ethiek die hoort bij hulpverleningstaken, door opgebouwde spanning in het proces.

Door de manier waarop jeugdbescherming georganiseerd is in ons land, is het onontkoombaar dat ouders ertegen in verzet komen. Zij voelen zich vanaf het begin van een traject van onderzoek naar kindermishandeling geprovoceerd en aangetast in de integriteit van hun ouderschap. De terechte kritiek van ouders op de eenzijdig op het kind gerichte benadering van jeugdbeschermers, waarbij ouders lichtzinnig aan de kant worden geschoven, lokt bij de hulpverleners een tegenreactie op van ‘niet goedschiks, dan kwaadschiks’. Hierbij verliezen ze het bredere belang van de jeugdige uit het oog, dat recht heeft op gezinsleven (EVRM 8)

De kiem van het conflict,,

---------------------------------------------------------

 

De ellende begint al bij de scheve manier waarop de jeugdbeschermer zich verhoudt tot het gezin. Primair krijgt de hulpverlener de opdracht mee, om het belang van de jeugdige centraal te stellen en niet het hele gezin. Dit belang wordt gedefinieerd op een manier dat het kind een los in de ruimte zwevend object is, dat geen specifieke betekenisvolle emotionele banden heeft met andere personen. Het hoeft slechts ‘een dak boven zijn hoofd te hebben, naar school te gaan, en weg gehouden te worden van gevaarlijke situaties.’ De gevaarlijke situatie is de thuissituatie en omdat bewijzen voor het ‘gevaar’ meestal ontbreken, ligt hier al de kiem voor alle verdere conflicten tussen jeugdbeschermer en ouders.

De hulpverlener verschuilt zich erachter niet aan ‘waarheidsvinding’ te hoeven doen (officieel beleid) terwijl het gezonde verstand van de gemiddelde burger die uitgaat van een rechtsstaat, dit weigert te accepteren. Hulpverleners kunnen moeilijk in contact komen met het gevoel van onrechtvaardige behandeling dat ouders ervaren, omdat hun interne weergave van een gegeven situatie altijd gekoppeld is aan beelden van gezinsdrama’s en zij er daarom automatisch vanuit gaan, dat ‘voorkomen beter is dan genezen’. Zij kunnen dit ook makkelijk volhouden, omdat de meeste jeugdbeschermers het kind niet een leven lang zullen volgen, en geen idee hebben van de lange termijnschade voor onterecht uit huis geplaatste en van hun ouders geïsoleerde kinderen.,

 

Escalatie,

--------------------------------------------------------------------------------------

Het is allemaal kortzichtigheid en paniekpolitiek die maakt dat maatregelen worden doorgedreven die volstrekt onnodig zijn. Woede van ouders over leugens en onrecht, wordt door de hulpverlener vertaald als ‘weerstand’(die het kind in gevaar brengt), ‘persoonlijke problematiek’ en ‘eigen schuld’. De hulpverlener houdt zichzelf voor dat de ouders moeilijk doen:’Ik was redelijk en professioneel (in mijn beschuldigingen zonder bewijs) en wilde alleen maar helpen. Jij begon te schelden.’ De hulpverlener die ‘alleen maar zijn / haar werk doet’, begint zich beledigd te voelen en gaat reactief in de aanval. Door het ontstane conflict lijkt de vermoede ‘instabiliteit’ van ouders bevestigd en de jeugdbeschermer kan nu alles- op - alles gaan zetten om het kind bij de ‘gevaarlijke mensen’ weg te halen. Daarbij wordt er gemakkelijk over de grenzen gegaan van de wettelijke bevoegdheden.

‘Gevaarlijke zaken’ worden uitvergroot, woorden van ouders worden verdraaid, de context van een situatie wordt weggelaten, positieve rapporten worden niet in het dossier opgenomen, wettelijke termijnen worden niet gerespecteerd, verouderde gegevens die al zijn vervallen of met tegenbewijs ontkracht duiken opnieuw in het dossier op, onbewijsbare zaken worden gesuggereerd, de psychische gezondheid van ouders word zonder medische gronden in twijfel getrokken, dossiers gaan naar de rechter zonder ondertekening van ouders, enz, enz.
Het is niet eenvoudig om deze vorm van criminaliteit aan te tonen, omdat de overheid het de jeugdbeschermers wel heel eenvoudig maakt, om op deze wijze te werk te gaan. Er hoeft niet aan waarheidsvinding te worden gedaan, er is geen verplichting tot onderzoek van het kind door een universitair geschoolde gedragswetenschapper (waardoor kindeigen problematiek niet wordt onderkend, maar vertaald als ‘gebrek aan pedagogische vaardigheden’ van ouders) en rechters krijgen te weinig tijd om een dossier goed te kunnen bestuderen.

Bestuurders,

----------------------------------------------------------

 

Bij veel bestuurders bestaat het beeld dat jeugdbeschermingorganisaties over de hele linie wel redelijk functioneren en dat er af en toe eens wat fout gaat (wat dan verstrekkende en te betreuren gevolgen heeft). Mijn idee is dat er veel meer aan de hand is, dan slordigheid en fouten door tijdsdruk, geldgebrek en een te hoge caseload. Er is in het systeem een conflict ‘ingebakken’, omdat ouders structureel worden geconfronteerd met een inhumane behandeling (niet worden behandeld als rechtspersoon) waar zij terecht tegen in verzet komen. Als de toekomst van je kinderen in hun eigen familieomgeving direct wordt bedreigd, door een onderzoek dat feiten negeert en het ‘nietpluisgevoel’ van de jeugdbeschermers als rode draad heeft, kan het niet anders dan dat liefhebbende en verantwoordelijke ouders hier tegen in gaan.

Zware beschuldigingen,,

------------------------------------------------------------------------------

 

Wanneer zware beschuldigingen kunnen worden geuit, zonder wettelijke garantie op een eerlijk proces voor de beschuldigde, zou je als normale ouder wel volkomen idioot zijn om je daarin te schikken. Het probleem is dat veel ouders, wanneer ze ten volle doordrongen raken van de werkelijke situatie waarin zij met AMK of Jeugdzorg zijn terecht gekomen, al te ver in het proces verwikkeld zijn om hun reeds ondergraven positie nog effectief te kunnen herstellen. Zij rekenden aanvankelijk nog op een eerlijke behandeling in dit ‘beschaafde’ land.
Zij verstonden ‘hulpverlening’ nog echt als hulp-verlening en kunnen eerder gedane opmerkingen niet meer ongedaan maken, als ze de juridische consequenties ervan beginnen te begrijpen.

De reden dat er nog zoveel mensen zich coöperatief opstellen naar de jeugdbeschermers, is dat ze daarmee hopen de schade te kunnen beperken. Ze weten dat ze met AMK / Jeugdzorg of de Raad ‘aan de goden zijn overgeleverd’ door het gebrek aan verantwoordingsplicht van deze organisaties, maar door de dames en heren kinderbeschermers niet op de lange tenen te gaan staan, kunnen de uiteindelijke gevolgen misschien meevallen. Hierbij zijn de wat hoger opgeleide ouders over het algemeen in het voordeel (al garandeert het niets), vanuit het standpunt van emotionele beheersing in stressvolle omstandigheden. Dit heeft evenwel niets te maken met de schuldvraag, omdat ouders die zich minder goed kunnen beheersen wanneer de dreigende hand boven hun kroost hangt, net zo goed onschuldig kunnen zijn aan de hen toegeschreven mishandeling, als ouders die schijnbaar rustig blijven.

 

Systeem van angst,

------------------------------------------------------------------------------------------------

Het is een verkeerd systeem, als angst voor de wettelijke bevoegdheden van de jeugdbeschermers (en het gebrek aan controle daarop) de gehoorzaamheid moet afdwingen, en zelfs bij oplopend conflict tussen ouders en jeugdbeschermers ook leugens en chantage. Een goed systeem behoort haar bestaansrecht te ontlenen aan rechtvaardigheid, evenwichtigheid, feitenonderzoek en transparantie. Als er aan die voorwaarden is voldaan, mag er worden gedreigd met verdergaande maatregelen in het belang van het kind. Dat belang  van het kind of van de jeugdige, kán en mag niet zo eng en steriel geformuleerd worden, dat daarmee de ouders als vanzelfsprekend aan de andere kant van de lijn staan, als de jeugdbeschermers en het kind. Vanuit zo’n benadering is het vragen om juridisering van het hele proces en de stress en verongelijktheid aan beide kanten, die daarbij hoort. De simpele wijsheid, dat wanneer je een kat tegen de haren instrijkt, je de kans loopt gekrabd te worden, wordt door jeugdbeschermers nog niet begrepen.

Ze proberen hier iets aan te doen en de intenties zijn soms positief, maar ze begrijpen nog niet  de praktische onmogelijkheid hiervan, zolang de rechtspositie van ouders niet fundamenteel wordt versterkt. Het behoort in een rechtstaat niet van de hulpverlener afhankelijk te zijn, of de positie van de ouders wordt gerespecteerd of niet. Het is een grondrecht, met of zonder ‘positieve’ benadering. Een betere jeugdhulpverlening komt niet tot stand, door een luchtige vrolijkheid van de wolk van goede bedoelingen, maar door een onderdompeling in de blubber van het onrecht.

Wie trekt er als eerste zijn laarzen aan?.,

------------------------------------------------------------------

 

HET CRIMINELE CIRCUIT VAN JEUGDWORG,,

-----------------------------------------------------------------------------

Het criminele circuit van de jeugdworg,
We weten allemaal hoe het zit,
Dit is absoluut criminele kinderzorg,
Alleen interesseert het de heersende elite geen sikkepit.

 

Er wordt eenzijdig gerapporteerd,
Wat ouders vinden is niet interessant,
Kortom,heeft men wel gestudeerd,
Want men ziet rook,dus is er grootscheepse bosbrand.

Het conflict begint,
Dat het kind bij de ouders niet veilig is,
De jeugdworgspin die z,n webje spint,
Vanaf dat moment gaat alles mis.

 

Het kind moet naar een andere school,
Een ander dak boven het hoofd,
,t mag niet meer groeien als kool,
Dus wordt het bij de ouders weg geroofd.

Waarheidsvinding,wat is dat.?
Daar hoeft de heersende elite niet aan te doen,
Ze krijgen toch per slachtoffer bloedgeld zat,
Dus kunnen ze hun asociale gang gaan zonder een greintje fatsoen.

 

Dan gaan ouders frontaal in de aanval,
Houden niets verborgen,
Ook bij de heersende elite is het bal,
Want ouders maken zich volgens hun teveel zorgen.

Gevolg;futiliteiten worden uitvergroot,
Ouders krijgen met corrupte rechters te maken,
Belanden van de wal in de sloot,
En beginnen flink van de kook te raken.

 

Ouders worden vervolgens bestigmatiseerd,
Van instabiel tot zwakbegaafd en moeilijk beleerbaar,
Ouders worden door de heersende elite gekoeioneerd,
En de hele situatie lijkt nergens meer naar.

Men twijfelt aan de medische ouderlijke gezondheid,
Dossiers worden zonder ouderlijke ondertekening naar de kinderrechter gestuurd,
Men raakt alle grip kwijt,
Dus hoe langer het duurt.

 

Dit is echte criminaliteit
Weigering van onderzoekers van buitenaf met big registratie,
Daar gaat de heersende elite mee in de strijd,
Want dat is voor hun het uitschot der natie.

Ouders zijn ook ineens pedagogisch niet meer vaardig,
Ouders hebben hun kind jarenlang zelf opgevoed,
Vindt u dat nou niet ronduit merkwaardig,
Nou,dat zet dus kwaad bloed.

 

Dat ouders zich tot 6 x toe hebben laten onderzoeken,
Dat wordt in de rechtbank zo van tafel geveegd,
Ik hoop dan ook dat ze binnenkort toch echt die zwarte maffia op gaan doeken,
Want anders blijft het hun kant van de weegschaal die zwaarder weegt.

Ouders worden zwaar beschuldigd van,van alles en nog wat,
Overigens zonder eerlijk rechtsproces,
En wordt je het gewauwel zat,
Dan gaat er voor bezoek van je kind,de kurk op de fles.

 

We hebben het aan den lijve ondervonden,
We hebben volgens de zwarte maffia te fel geageerd,
Er werden verder geen doekjes gewonden,
Dat een ouder er maar van leert.

Sommige ouders kruipen nog door het stof voor deze zwarte macht,
Deze bak rottend vuil.!!,
Ik zie ze nog liever aangerand en verkracht,
Kreperend in een hele,diepe kuil.!!

 

Sommige ouders denken daar nog iets mee te bereiken,
Maar die ouders kunnen fijn verder blijven dromen,
Want die kunnen het netzogoed bekijken,
Want ze zullen geen stap nader tot je komen.!!

Angst regeert,
Heeft de overhand,
Bang dat de zwarte maffia iets honds probeerd
Want daarvoor moet alles en iedereen aan de kant.!!

 

Maar ja,deze jeugdworgvarkens hebben geen hersenpan,
Want een  tot het uiterste getergde kat,die krabt,
Maar de oorzaak daarvan dan.?
Tja…..dat is nou iets wat jeugdworg echt niet snapt.

Dus hoe kunnen we een betere jeugdhulpverlening produceren,
Niet door luchtledig te lullen,
Maar om keihard de zwarte maffia te laten leren,
En flink veel brullen.!!

 

Ze met hun eigen onrecht bestrijden,
Kop door de drek,
In de hoop op betere tijden,
Want wij ouders zijn wel goed,maar niet gek.!!

We zullen die maffioso door de blubber sleuren,
Wie trekt z,n laarzen aan.?
Dan zullen we die gestoorde gekken eens lekker laten meuren.
Laten we ervoor gaan.!!!!!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dora, ik heb zoveel respect voor je doorzettingsvermogen en je energie om dit allemaal vol te houden. Hopelijk weet je binnenkort meer....