Mijn peuter in de peuterpuberteit

Door Bieke84 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

puberteit is niet enkel voor tieners. Ook peuters verkennen volop hun wereld. Dit is de peuterpuberteit.

De peuterpuberteit

In mijn vorig verhaal sprak ik al even over mijn dochtertje. Ze is nog geen anderhalf en zit al in een ware puberteit. Hoe braaf ze als baby was, zo fors kan ze nu uit de hoek komen.

Wat is een peuterpuberteit

Een peuterpuberteit is een fase waar een peuter rond zijn of haar jaar in terecht komt. Tijdens deze periode probeert hij zichzelf te leren kennen. Een eigen wil te krijgen. Hij krijgt driftbuien, is koppig en verkent op die manier zijn grenzen.

Mijn dochter verkent op haar leeftijd letterlijk haar hele wereld. Ze is weg voor je het beseft op zoek naar alles wat interessant is. Daarnet nog in de winkel stond ik aan de kassa en liep zij terug de winkel in. Ik haal haar natuurlijk, voor ze iets mispeutert. En ze krijst de hele winkel bijeen. Wat vandaag al de tweede keer was.

Waarom?

Een peuter wordt al snel driftig. De uitleg daarvoor is thans heel simpel. Een peuter kan nog niet uitleggen waarom hij deed wat niet mocht, of kon. Hij kan zijn gevoelens nog maar moeilijk uiten. Dus krijst hij, of slaat hij.

Toen mijn dochter in de winkel was, bracht ik haar terug naar de kassa. Het krijsen dat daarop volgde, was haar manier van zeggen: "ik wil de winkel in. Ik wil niet naar de kassa." Ze liet op elke manier merken dat ze niet terug wilde, in de hoop dat ik haar dan zou neerzetten en zij terug kon.

Hoe reageren?

Je reactie hangt af van wat hij doet. Als hij krijst en hem op de grond laat vallen, laat hem gewoon doen. Ook al kijkt de hele winkel, laat hem gewoon even doen. Na een tijd beseft hij wel dat hij geen reactie krijgt. Natuurlijk moet je wel opletten dat hij veilig is. Als hij dit doet net aan de straatkant, of vlak bij het salontafeltje, zet hem dan even in veiligheid en laat hem dan doen.

Mijn dochtertje doet dit gelukkig nog niet. 'hout vasthouden'. Maar met één van mijn nichtjes heb ik dit al meermaals meegemaakt. Ze was kwaad omdat ze geen snoepje kreeg, omdat ze daarvoor al wat mispeutert had. Dus bleef ze koppig staan vlak voor een winkel-uitrit. Ik heb haar weg getrokken voor de uitrit en heb haar een tiental meters verder laten staan. Ondertussen gingen haar zussen en ik rustig verder. Eventjes later volgde ze ons, nog altijd koppend. thuis is ze in de gang blijven zitten (in veiligheid) Tot ze doorhad dat de reactie die ze hoopte te krijgen, niet kwam. ze kwam terug binnen.

Een andere reactie is straffen. niet slaan, of zonder eten naar bed. Zet je kind even in afzondering. Zo kan het kalmeren en merkt hij direct dat er iets niet klopt, dat het niet mocht. Hoelang? 1 minuut per leeftijd. een kind van 2 jaar laat je 2 minuten in afzondering.

Mijn dochter heb ik al meermaals op een straf-stoel moeten zetten. En ook al is ze maar anderhalf. Ze begrijpt heel goed dat als ik haar op de 'stoute stoel' zet, ze iets heeft mispeutert. Meestal doe ik dit als ze niet wil stoppen met slaan, wat ze vrij veel doet.

possitieve en negatieve interactie

De peuterpuberteit doorkomen is geven en nemen, zoals zowat als in het leven. het kost tijd. Laat je kind weten als het iets goed doet. Praat, ook al zijn ze nog zo klein. Peuters verstaan meer dan je denkt. Roepen maakt dat je kent dat het ook moet roepen. Slaan? Waarom jij wel als hij het niet mag. Een kind dat iets mispeutert vraagt meestal gewoon om aandacht. Kijk naar mij, geef ruzie. Daarom moet je je kind al heel snel leren dat het ook aandacht krijgt als hij dingen doet die goed zijn.  Speelt je kind flink met een autootje, speel even mee. Vertel dat hij zo mooi speelt. Eet hij flink zijn boterham op. Laat merken dat je het ziet. Je zal merken dat hij nog een hapje doet.

Mijn dochter kan vrij moeilijk alleen spelen. Dus als ik kook of de was doe, ze komt haar altijd moeien. Voor ik aan zo'n taak begin leid ik haar meestal eerst af met wat speelgoed. Iets waar ze al even niet meer mee speelde is weer net als nieuw. Zo heb ik de handen even vrij. Regelmatig kijk ik even bij haar en laat weten dat ze flink is. "Oh auto. broembroem, tuuttuut." "Wat ben je aan het tekenen? oh mooi. flink."

Verdere info

Hoe weet ik dit allemaal? Wel spijtig genoeg niet dankzij één of andere handleiding die ze bij haar geboorte bij had. Veel draait rond ervaring. Gouden raad van ouders en anderen. En natuurlijk tips van het internet. Hier nog enkele leuke sites met tips over kinderen.

http://www.kindengezin.be

http://www.peuterplace.nl/peuter/pg/sitemap.htm

http://www.groeimee.be

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.

Als moeder en grootmoeder herken ik dit verhaal helemaal. Vroeg of laat maken ze allemaal dit stadium door, maar de ene is al wat feller dan de ander. En inderdaad er is geen gebruiksaanwijziging bij de geboorte. Het zou ook niet veel uitmaken want elk kind is anders.

Bobon
Herkenbaar. Kleinkind is ook zo. Nu 2 jaar.
Ik heb wel gemerkt dat het kind tijd van je vreet. Belangrijk is dat te geven. Vindt het schattig.
Leuk stukje. Fan en duim.
Jan.
Wat onwijs herkenbaar! Mijn dochtertje van 2 (en ik zeg nee) zit ook volop in de peuterpubertijd. Het lezen van je artikel doet me maar weer eens beseffen dat ik niet de enige ben die af en toe wel 6 keer tot 10 moet tellen!
Thumbs up en fan erbij!
de peuterpuberteit ligt al een tijdje achter ons.
onze zoon is inmiddels in de puberteit.
gaat tot hier toe heel redelijk gelukkig.

duim voor je artikel