Rutte op weg naar de ondergang?

Door Draak gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ooit kwam Mark Rutte de politieke arena binnen als troonopvolger, als wonderkind, als begaafd. Hij werd staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en voerde de nieuwe bijstandswet in, de Wet Werk & Bijstand. Rutte bleek een aangenaam causeur, een open persoon en een vriendelijke man. Zijn openheid, waarmee hij de mensheid bejegende opende niet alleen veel deuren, maar haalde ook het vertrouwen van mensen binnen.

Ooit kwam Mark Rutte de politieke arena binnen als troonopvolger, als wonderkind, als begaafd. Hij werd staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en voerde de nieuwe bijstandswet in, de Wet Werk & Bijstand. Rutte bleek een aangenaam causeur, een open persoon en een vriendelijke man. Zijn openheid, waarmee hij de mensheid bejegende opende niet alleen veel deuren, maar haalde ook het vertrouwen van mensen binnen. Doordat zijn VVD-collega Annette Nijs een hele domme fout beging, moest Rutte overstappen naar het ministerie van Onderwijs en Wetenschappen. Ook hier als staatssecretaris. Vervolgens werd hij het nieuwe gezicht van de VVD. Na een forse vechtpartij met Rita Verdonk werd hij de partijleider.

Rutte wist met veel woorden weinig te zeggen, keuzes te vermijden en openheid te voorkomen en werd allengs de sterke man binnen de VVD. Hij had -en heeft- geen echt uitgesproken mening over een of geen. Als hij geen antwoord weet lacht hij, waardoor iedereen denkt dat hij altijd met optimisme de wereld tegemoet treedt. Rutte maakte zijn eigen droom, en die van heel veel VVD-ers, gewoon waar. Hij verweerde zich tegen zijn oud-ploeggenoot Wilders en werd, bij gebrek aan beter, winnaar van de verkiezingen. De derde op een rij. Na Kok en Balkenende bleek ook hij de winnaar te zijn geworden, zonder een politiek zwaargewicht te zijn, zonder een visie of heldere standpunten. Gewoon, bij gebrek aan beter.

Het Kabinet Rutte I kwam tot stand. Eerst moest even vakkundig voorkomen worden dat de PvdA, Groen Links en D66 mee naar de macht grepen. De drie partijen kwamen Rutte te hulp door zelf onduidelijkheid te creëren en door zich vrij gewillig weg te laten sturen. Rutte kreeg zijn zin, hij kon met oud-VVD-collega Wilders aan de slag. Vermoedelijk dacht hij dat dat wel te doen zou zijn. Helaas voor hem, gelukkig voor Nederland, duurde de gedoogcoalitie niet langer dan anderhalf jaar.

Steeds weer bleek dat Rutte niet bestand was, niet opgewassen was, tegen Wilders. De grove taal, de forse aanpak, de weigerachtige houding en de steeds weer naar de ander wijzende houding van Wilders was een maat te groot voor Rutte. Het absolute dieptepunt werd bij de begrotingsbehandeling bereikt toen Wilders, niet gehinderd door de Kamervoorzitter, de premier iets onparlementairs toesnauwde. De verbouwereerde Rutte trachtte nog enig verweer te bieden, maar was zichtbaar hulpeloos.

Van nu af aan ging het bergafwaarts. Wilders werd nog driester en grover, Rutte meer en meer lacherig en niemand die partij voor hem koos. Zijn dieptepunt bereikte de minister-president toen hij de snel toenemende armoede in Nederland lacherig ter zijde schoof. Hiermee liet hij zijn ware ik zien: geen interesse in die sloebers, want die stemmen toch niet op hem. Rutte, de premier van de elite, was nu onthuld.

De wekenlange onderhandelingen in het Catshuis doen hem de das om. Niet alleen weet hij geen overeenstemming te bereiken. Hij kan Wilders maar niet in bedwang houden en hij is niet in staat de problemen te communiceren. Zwakte over de hele linie.

Na het klappen van de gedoogcoalitie probeert hij en zijn gram te halen en de schuld bij Wilders te leggen. Weer blijkt dat hij onvoldoende politieke raffinesse heeft, want Wilders slaat hard terug. Het imago van de aardige Rutte wordt aan gruzelementen geslagen. Hij blijkt te schreeuwen als hij zin zin niet krijgt, met deuren te slaan en te dreigen. Met andere woorden: kinderachtig gedrag en gedram als zijn zinnetje niet wordt ingevuld. We missen nog het stampvoeten en het plaatje is compleet.

Opvallend is dat Verhagen hem niet te hulp schiet. Neen, Verhagen laat het allemaal gebeuren. Waarom? Omdat de VVD te hoog in de peilingen staat en het CDA te laag? Of omdat het waar is en hij zich er ook dood aan geërgerd heeft? Of omdat het hem ook is overkomen?

Feit is dat Rutte niet langer de zonnekoning is en stemmers begint te verliezen. De VVD zakt rapide in de peilingen, geheel volgens de voorspelling van Wilders, die met zijn stichting virtueel al langs de VVD kruipt. Virtueel, want de kiezer moet eerst nog spreken. Maar toch, de trend is er, de VVD verliest zetels en is niet meer de grootste. Roemer wordt wakker en meldt dat hij wel premier wil worden. Rutte's ergste nachtmerrie: een SP-er op zijn stekkie. Want hij was, en wie weet is, er -nog steeds- van overtuigd dat er een Kabinet Rutte II zal komen. Hij, en wie weet een paar trouwe vrinden, denken of beter dromen hier nog van. De verstandige kiezer niet. Die heeft de neus vol van een minister-president zonder gevoel, een gevoelloze robot als minister van Sociale Zaken, VVD-ers die alleen bezig zijn met het binnenhalen van profijt voor de eigen doelgroep.

De tijd van Rutte is voorbij. Wie volgt? Wie durft? Krijgt de VVD nog voor of direct na de grote verkiezingsnederlaag een nieuwe voorman (of vrouw?)?? Vraag 2: wie durft het aan om, of zal, weer bij gebrek aan beter, zijn opvolger als minister-president (te) worden?

Hoe een man die vol vertrouwen, elan en met een open houding de politiek in kwam, binnen een decennium is verworden tot een karikatuur van zichzelf: van Mark Rutte naar opvolger van Cohen: weggejaagd door het eigen volk. Het tijdperk Rutte gaat binnenkort ten einde. Daarna is het wachten op het -naderdende- einde van Wilders, want die heeft geen maatje meer om zaken mee te doen en staat alleen in de door hem zelf gekozen kilte.

Medelijden hoeft niet want Mark zal heus ergens een zeer goed betaalde baan krijgen. Daar heb je toch je vrinden voor, nietwaar!

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
In de politiek heb je geen vrienden kijk maar naar Pork en Jackhage.
Die leveren op xead al een strijd op leven en dood terwijl ze geen van beiden in de politiek al wat voorstellen.
Een verhelderend verhaal wordt lid van de GGIR Partij.

Pork geeft de Partij DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS zijn als dromen in het water.
goed artikel hoor.
duim erbij
( en ja, van mij mag hij ook ergens anders gaan werken )
Ik vind dit een leuk artikel om te lezen. Een welverdiende duim omhoog!