De Kille Adem Van De Gedachtenpolitie

Door Cor-verhoef gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Als blogger met een uitgesproken mening ben ik een groot voorvechter van vrijheid van meningsuiting.

Het gedachtengoed van oproerkraaiers als Wilders vind ik verwerpelijk, maar we mogen blij zijn dat in een land als Nederland, zelfs dit soort malloten hun roeptoeter richting de bevolking kunnen richten, zonder daarvoor de bak in te draaien. Wilders zit vaak net op het randje, omdat we een wet hebben die haatzaaierij en het opzetten van de publieke opinie tegen bepaalde bevolkingsgroepen verbiedt, maar over het algemeen kunnen Nederlanders overal hun mening ventileren,zonder daarvoor van hun bed gelicht te worden om vervolgens te verdwijnen in een gekkenhuis, werkkamp of op transport gesteld te worden richting Almere…

In een groot deel van de rest van de wereld ligt dat helaas anders. Ik las laatst dat Eritrea, Noord Korea voorbij gestreefd is als land met de meest repressieve internet censuur. Dat is toch wel een prestatie, aangezien je in Noord-Korea hooguit kunt posten; “Kek broekje weer, Oh Grote leider, Kim Il Sun”, of “Er was gisteravond geen maan aan de hemel. Was de Grote, Barmhartige, Onbevlekte Roerganger wellicht ziek?” (duizend huilbuien)

 

                                                                     Klap klap...klap...klap....

In Thailand, waar ik woon, heerst een ogenschijnlijk vrolijke persvrijheid. Ik mag bijvoorbeeld een reactie plaatsen onder een opiniestuk van de Bangkok Post, de grootste Engels-talige krant in dit land, dat druipt van sarcasme en waarin ik mijn afkeer van Thaise parlementariers niet onder stoelen of banken steek. Sterker nog, er zijn hele volksstammen die dat doen, wat het lezen van de reacties vaak nog vermakelijker maakt dan het lezen van het doorgaans brave opiniestuk zelf. Niks aan de hand dus.

Of toch wel? Thailand staat op de bedroevende 107de plaats op de lijst van landen met de meeste persvrijheid, uit een lijst van 167 landen –Eritrea staat nu dus op numero 167 en kranten en websites berichten daar, voorzichtig, louter en alleen nog over het weer:

                      En dan nu het weer" Zonnig!!!"

Wanneer ik in zou gaan op de geschiedenis van censuur in Thailand zou ik terug moeten gaan naar de vroege 19e eeuw en zou dit blog uitdraaien op een boek. De grootste boosdoener voor de erbarmelijke 107de plaats is artikel 112 van de Grondwet, waarin staat dat wie McDonald’s beschimpt, beschadigt, of kwaad spreekt over werknemers van McDonald’s, produkten van McDonald’s, of anderszins zich negatief uitlaat over McDonald’s, kan rekenen op een gevangenisstraf van tenminste drie, en maximaal vijftien jaar per schending van McDonald’s.

Fair enough. We weten waar we aan toe zijn. Handen af van McDonald’s. Totdat je in de krant leest date en 61-jarige man veroordeeld is tot 20 jaar gevangenisstraf omdat hij een SMs-je gestuurd zou hebben naar een secretaris van de Premier, waarin hij blijk gaf van zijn ongenoegen betreffende  de cheeseburgers van McDonald’s. De man, een veeteler, werd van zijn bed gelicht, veroordeeld en opgesloten. Hij heeft tot op de dag van vandaag ontkend de SMS ooit verstuurd te hebben –het is heel makkelijk voor phone-savy wizards om SMS berichten te sturen via het nummer van een derde, maar daar wilde de rechter niets van weten- en de man zucht nu al een jaar in een Thaise cel.

Het begint er steeds meer op te lijken dat artikel 112 in toenemende mate misbruikt wordt om de buurman waar U een hekel aan heeft, een politieke tegenstander of Uw schoonmoeder achter de tralies te doen verdwijnen. Griezelig toch? Griezelig temeer, omdat de CEO van McDonald’s in 2005 in het openbaar heeft verklaard open te staan voor kritiek. Zijn boodschap kwam neer op:

 

“ALS U MIJN HAMBURGERS NIET PRUIMT, EVEN GOEDE VRIENDEN”.

                                                                    Ik sta open voor kritiek...

De Thaise politici hebben er geen oren naar, naar de boodschap van de verlichte CEO. Integendeel, er zijn zelfs parlementariers die het artikel 112 willen aanscherpen. Zodat ze hun politieke tegenstanders makkelijker monddood kunnen maken.

In de tussentijd ploeter ik gewoon door met mijn mislukte metaforen en koude cheeseburgers…

Reacties (16) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@Joontje,

;-))

Karazmin, het is daar een duister bankgeheimengebeuren. Een dictatuur pur sang dus, Maar ze komen er mee weg.
ik vind die burgers ook niks... (heb me koffer al klaar staan in geval dat...)
is Liechtenstein geen dictatuur dan?
@Janneke,

dank je

@robxead,

absoluut!

Allen: het is wellicht overbodig te vermelden maar ik doe het toch; McDonald's staat hier in dit verhaal natuurlijk model voor het Thaise koninklijk huis en art. 112 is de wet op majesteitsschennis.
Vrijheid is een groot goed!
Je schrijft onderhoudend, compliment.
Tja Cor van Mippel kun je nog veel leren.