Zus of zo: keuzeverlamming.

Door IneHellers gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Die of dat. Ja of nee. Zus of zo. Nu of straks. Of morgen. Keuzeverlamming. Het doktertje in mijn hoofd heeft gesproken.

Die of dat. Ja of nee. Zus of zo. Nu of straks. Of morgen.

‘Keuzeverlamming’.

Het doktertje in mijn hoofd heeft gesproken.

 

Keu ze  ver   lam     ming. Ondanks het gebrek aan -itis of -fobie, blijkt het een zeer ernstige aandoening. De diagnose moest ik zelf stellen. Pijnlijk, als je weet dat er zo’n 20.000 ziektes bestaan. De bacterie sloop onderaan mijn lichaam binnen en kroop zich gedurende 24 jaar, als een venijnige slang, een weg naar boven. Het begon bij mijn voeten, die niet konden kiezen welke van de twee zich het eerste zou verplaatsen en zich dan maar beiden neerlegden bij de zwaartekracht. Letterlijk en figuurlijk. Doorheen de jaren heeft het serpent mijn hoofd bereikt en elke gedachte besmet. De enige zone die al die tijd virusvrij en dus van elke keuze gespaard is gebleven, is mijn middenzone. (Ode aan de God Van De Geaardheid!) Maar dat buiten beschouwing gelaten, ben ik verlamd van boven tot onder. Elke keuze die gemaakt moet worden, legt mijn wezen stil. Ik: een hopeloos geval. De marketing: een harteloze sadist.

Ik ben te vroeg geboren. Een avant-garde kind, dat wegkwijnt onder het gebrek aan erkenning, maar post mortem alsnog gevierd zal worden. Op een dag zal ik als pionier met mijn medisch dossier een belangrijk studie-object vormen. Maar voorlopig hinkt de maatschappij achterop. Ze houdt haar ogen gesloten voor een een virus dat zich razendsnel verspreidt, in tegenstelling tot de mensen die erdoor gekweld worden. En net op het punt waarop het leven dreigt stil te vallen, wanneer verlamming het wint van de snelle maatschappij , dán zullen zij-die-nog-kunnen in actie schieten.

 

Mutualiteiten zullen keuzeverlamming officieel erkennen. De ziekte krijgt een nieuwe status: van marginale stempel naar maximale steun. Zelfhulpgroepen worden opgericht. Of nee, één zelfhulpgroep wordt opgericht. Eén! Er wordt weer geademd.

En het economische apparaat zal er likkebaardend zijn vruchten van plukken. De euromunt krijgt een nieuw ontwerp, waarbij voor- en achterzijde niet meer van elkaar te onderscheiden zijn. Wie wil tossen, moet in de betere supermarkt een setje tosmunten kopen. (In de minder goede supermarkt betaal je ze exact evenveel, zodat je niet weet waar te gaan. Economie moet worden gestimuleerd.) En tripsticks of andere tools koop je enkel op voorschrift, want de farmacie draagt maar al te graag haar steentje bij. Ze moet wel: tegen dan heeft ADHD serieus aan x-factor ingeboet. Een nieuwe hype zal zijn geboren: Het IV-virus. IV, naar mijn initialen. Of ‘vier’, naar de Romeinen. Want gevierd zal er worden.

 

Maar zolang Wikipedia het fenomeen ‘keuzeverlamming’ doodzwijgt, blijf ik op mijn honger zitten. Liever dat, dan 2u dolen door de gangen van de betere voedingswinkel.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je zit met veel op vele anderen hun lijn... Zeker de mijne.
Ik zou je adviseren
om ons gedoceerd, iedere dag
op zo'n lekker stuk van jou trakteren...