Je gevoel voor eigenwaarde, en voor die van de ander.

Door Toontjehoger75 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Het verhaal van de Citroëndealer. Hij had het nog niet begrepen. Wat was er mis? En met wíé eigenlijk?

Je gevoel voor eigenwaarde, en voor die van de ander.

 

We wilden graag een andere auto. Onze huidige is vrij lang; onhandig in krappe bochten, steekt uit bij sommige parkeervakken, is duur in benzine en wegenbelasting - kortom: dat kan best kleiner. Er hoeft tenslotte geen tweelingkinderwagen meer in mee, zoals vroeger. Dat werd dus een rondje autodealers. Kijken wat we voor deze terug konden krijgen, en wat men had staan wat aan onze wensen voldeed: ons budget, de grootte, een automaat wegens m'n gewrichten, m'n man moet achter het stuur passen, de kinderen moeten fatsoenlijk meekunnen en als we een stuk kleiner gaan, moet er het liefst een trekhaak achter zitten of gemaakt worden, om er zo nodig een karretje achter te kunnen hangen.

8859a81bd114df94d9f432350c934f4aTG9nby5wAuto

Op onze tocht kwamen we bij een plaatselijke Citroëndealer. We deden ons verkorte verhaal: dit is de auto die we in te ruilen hebben, dat staat er op de spaarrekening en wat heb je voor die optelsom aan automaten staan?
De jonge verkoper liet ons een auto zien, die ons wel wat leek. Hij nam ons mee naar een oudere collega en gaf hem door wat onze vraag was. We kregen wat te drinken en er werden gegevens uitgewisseld over onze auto en de Citroën. We vroegen wat hij voor onze auto terug gaf en hij voerde wat gegevens in op z'n computer. Hij noemde een bedrag en rekende voor wat we dan nog bij moesten betalen. Dat lag zelfs nog wat onder ons spaarsaldo, maar er moest nog een trekhaak onder, dus bij elkaar kon dat mooi. We maakten een korte testrit en spraken af op een andere dag terug te komen met een kennis die meer verstand van auto's heeft dan wij.

f3507289cfdc8c9ae93f4098111a13f9a29qZSB0

Kopje thee

Zo gezegd, zo gedaan. Na de tweede testrit, waarin we geen rare dingen vonden, leverde ik de sleutels weer in bij een verkoper, die er de eerste keer niet bij was. Hij vroeg me wat z'n collega had gezegd over de prijs. Mijn antwoord werd meteen weggewimpeld met de opmerking dat dat niet kon. Dus ik legde uit wat we besproken hadden, waarna er gebeld werd met de man waarmee we gepraat hadden. We moesten het verkeerd gehoord hebben, was de conclusie. We spraken af dat ik terug zou komen als de verkoper in kwestie weer zou werken, om verder te praten. Thuisgekomen besprak ik het met m'n man, maar hij en ik hadden precies hetzelfde gehoord qua genoemde prijs.

9d740bd0f36aaa312c8d504e28c42163RXVyb3Rl

Euro

Toen ik terugkwam bij de dealer, stond hij met de collega te praten die ik het laatst gesproken had. Ik hoorde hem zeggen: “Dat is die mevrouw van...” De rest verstond ik niet, maar de oudere verkoper nam direct een verdedigende, zelfs aanvallende houding aan. Het kòn niet dat hij dat bedrag genoemd had, hij wist toch wel wat hij zei? Wij moesten het verkeerd hebben. En terwijl dit gesprek nog maar net begonnen was, gooide hij de vraag voor m'n voeten wat ik wel dacht dat hij was. Hij kwam toch niet van...? En hij noemde de naam van een organisatie in de buurt, die zorg draagt voor cliënten met een verstandelijke beperking.

593906af0d138e69f49d251d3e7cbed0a2xhcHBl

Klapperoren

Ik stond met m'n oren te klapperen. Dit meende hij toch niet? Deze opmerking zei veel meer dan dat éne zinnetje. Hij vroeg me daar echt niet of ik dacht dat hij daar woonde. Eigenlijk gaf hij weer dat hij niet zo “dom” kon zijn. En daarmee, dat ìk dat dus wèl was. En mijn man ook. Verder gaf hij blijk van een enorme minachting voor mensen met een verstandelijke beperking. Ook de toon waarop hij dit uitsprak, sprak boekdelen.

46d0671dd4117ea366031f87f3aa0093Z2V6aWNo

Boos

Terwijl dit door m'n hoofd ging, gaf ik hem antwoord: “Dat ken ik, daar heb ik gewerkt”.
...
Je zou verwachten dat hij hiervan zou schrikken, zich zou excuseren voor z'n ondoordachte opmerking en zou proberen het misverstand nog netjes op te lossen. Daar was ik tenslotte voor gekomen. Niet om de schuld bij hem of ons neer te leggen, maar om te kijken waar het verschil in prijs nou ontstaan was en te bespreken wat er verder nog mogelijk was. Maar van een poging dit netjes op te lossen was al lang geen sprake meer bij de verkoper. Het kwam op mij ook niet over alsof die instelling er bij hem al geweest was. De manier van steeds wegkijken, alsof het “gesprek” al lang afgelopen was en ik er niet stond, de manier van spreken, de woorden waarmee hij de door ons gehoorde prijs belachelijk maakte - ik kreeg het er koud van. Ik heb de eer aan mezelf gehouden, heb hem gegroet en ben weggelopen. De showroom uit. Om er waarschijnlijk nooit meer terug te komen.

7c0f63c15f8749d716ba1ac9121cc1a8cGlqbC5w

Uitgang

Werkelijk - bestáán er zulke mensen? Die geen fout kunnen toegeven, maar deze, zonder de situatie te onderzoeken, op een ander afschuiven? Die daarbij - en dat vind ik nog wel het ergst - mensen met een beperking belachelijk maken?
Wat deze man in feite deed, was zichzelf en zijn eigen waarde opschroeven, door de waarde van een ander te ontkennen en die ander te kleineren. Maar als je dáár je waarde uit moet halen, wat of wie ben je dan zelf nog in je eigen ogen? Als je je moet bewijzen ten koste van verstandelijk gehandicapten, ben je wel èrg diep gezonken...

37588c655ca22f7ca1664a2b211188ffbWluYWNo

Minachting: ik ben beter dan jij

Ik ben in m'n werk intensief omgegaan met verstandelijk beperkten. Deze mensen zijn net zo divers als alle anderen. Maar weet je wat ik bij hen vaak gezien heb? Vooral eerlijke mensen, die zich ervoor inzetten om verder te komen. Die met veel energie proberen te bereiken wat voor een ander vanzelfsprekend is. Die willen leren van een ander, en zich open opstellen. Die geleerd hebben om te gaan met hun beperking, èn met ànderen met een beperking. Die vriendelijk en hartelijk zijn.

16d11e9595188dbad0418a85f0351abaZ2V6aWNo

Vriendelijk

Daar kan deze verkoper, met z'n hoogmoedige en minachtende houding, nog heel wat van leren!

Weet je? Misschien moet hij er zelf eens gaan wonen. Gewoon, als een soort stage, maar dan niet als werkkracht... Ik weet voor 100% zeker dat het hem zal helpen de wereld door een andere bril te zien. En met die bril zal hij een stuk scherper kunnen kijken. Het zal hem goed doen. En z'n toekomstige klanten ook.

1f50d0737a738a9ba3206543d1102cbcaHVpc2pl

Stagewoning

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ 

En wij? Jij en ik? Hoe kijken wij tegen anderen aan? Mensen die op de één of andere manier anders zijn dan wij? Zien we de mens erachter? Durven we het gesprek aan te gaan?

Met die alleenstaande moeder?
Met die man in de wijk, die er altijd onverzorgd uitziet?
Met die oudere dame, die altijd een praatje wil maken als jij daar geen tijd voor hebt?
Met die tiener, die z'n muziek steeds zo hard heeft staan?

1b33d16fc562464579b7199ca3114982bXV6aWVr

Muziek

Met die bovenbuurvrouw, met al die piercings?
Met die moeder op het schoolplein, met dat hoofddoekje, die altijd achteraf staat?
Met dat meisje in je klas, dat niet goed mee lijkt te kunnen komen?
Met die man die veel te dik is, die op een scooter rijdt?
Met die collega, die vaak te laat komt?

50dd7100bcbd98c41b1179143a2325a4a2xvay5w

Laat

Hoe denk je over hen? Hoe zie jij ze?

En hoe zie je jezelf? Zie je je als hun gelijke? Of ben je toch net iets gelijker dan die anderen?
Wat zou je tegen ze kunnen zeggen, of aan ze kunnen vragen? Zou je hen willen leren kennen?

34186e9eb70e30487210b962e867b742Z2VsaWpr

Gelijk en samen

~    ~    ~    ~    ~    ~    ~    ~    ~    ~    ~    ~   ~    ~    ~    ~    ~    ~   ~    ~    ~    ~    ~    ~   ~    

Lees over acceptatie van verstandelijk gehandicapten binnen de familie dit waargebeurde verhaal:
Belevenissen van een verpleegster 6 - Geen plaats voor Maria


En deze geschiedenis gaat ook over minachting van de ander, plus de oplossing:
Discriminatie in de lucht, en hoe het luchtvaartpersoneel dat aanpakte.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Goed artikel met leuke plaatjes, maar een zak van een verkoper zeg!
Goed artikel , tamelijk onbeschoft die verkoper.
Helaas zijn er zo vele. Meestal vraag ik ze dan of ze niet
beter een andere baan kunnen zoeken. :)
Neer kijken op mensen die iets minder begaafd zijn is helemaal laag. Vaak kunnen wij nog een voorbeeld nemen aan hoe deze mensen zich nog kunnen redden in deze verwoestende maatschappy.
Eigenlijk wel een tactische zet dit.
nu maar hopen dat alle autoverkopers dit mogen lezen
ik vraag me af hoe ze er zo snel bij waren bij jou artikel of had je dat gemeld?
De plaatjes zijn geweldig! Applaus voor je man.
En wat betreft jouw verhaal: tenenkrommend, zo'n man.
Niet meer teruggaan, hoor.
Tsss..., en door zijn gedrag is hij een klant kwijt en zorgt hij voor een slecht imago van dat bedrijf.
Jz hebt het juiste gedaan.
Leuke plaatjes inderdaad!
je hebt de juiste beslissing genomen om daar zeker geen auto te kopen. Er is vast ergens anders wel een fatsoenlijke verkoper! Duim hoor!