Werken voor de kat zijn viool

Door Nederlandbeter gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

De irritatie grijpt me naar de strot , en beneemt me de adem.

Hoezo werken voor de kat zijn viool ?

Wat dacht je ervan dat het normaal is om te werken. Dat het een bevredigend gevoel geeft, om geheel voor jezelf te kunnen zorgen. Dat je niet je handje hoeft op te houden, en als een armoedzaaier moet bedelen voor je eigen onderhoudt. Dat je enigszins wat eigenwaarde kan opbouwen , zodra je van die bank afkomt. Kennis maakt met je zelfvertrouwen dat je toch nog iets kan betekenen voor deze wereld.  Ik kan er niets aan doen, maar deze uitspraak levert bij mij echt een enorme irritatie op.

Onze zorgstaat

Heeft zoveel moois opgebouwd, laten we even eerlijk wezen. Wie niet werkt heeft recht op een uitkering, wordt je ernstig ziek en kan je niet meer werken , dan is er een wao uitkering.  Ben je oud genoeg , en wordt het tijd om te stoppen met werken , dan heb je recht op pensioen.  Voor de mensen die het wat minder hebben, is een huurtoeslag in het leven geroepen. Zodat het recht op een dak boven je hoofd blijft bestaan. De zorg wordt steeds duurder en we moeten steeds meer zelf betalen, ter compensatie is er zorgtoeslag in het leven geroepen. Die kijkt naar je inkomen , en vult een klein gedeelte aan van wat je zelf ineens moet betalen.

Onze werkelijke minima’s

Hebben het recht op kwijtschelding van de gemeentelijke belastingen. En terecht want deze zijn een aanslag op je budget. Daarnaast kan men ook nog kwijtschelding van rioolrecht en zuiveringsheffing krijgen. Nee eigenlijk hebben we het nog helemaal niet zo gek in dit land. Natuurlijk doet het pijn, al die bezuinigingen die er aan komen, maar laten we eerlijk zijn, we mogen daarnaast ook best een beetje dankbaar zijn. Want als je echt even niet meer kan, komt er toch nog brood op de plank, en kan je onder een dak blijven wonen.

Als ik dan mensen hoor

Die keihard roepen , ik moet werken voor de kat zijn viool, dan gaan mijn haren toch enigszins rechtop staan.  Je denkt toch niet dat ik ga werken voor hetzelfde geld wat ik krijg voor het nietsdoen. Echt waar mensen ze zijn erbij, ik kom ze tegen. Of het eeuwige klagen dat ze minder huursubsidie krijgen als ze meer gaan werken.  Dit soort klaagzangen vind ik echt ongekend, respectloos, naar al die mensen die werkelijk waar elk dubbeltje drie keer op zijn kant leggen  om het einde van de maand te  halen.  Er alles voor over hebben om uit deze situatie te komen maar geen kansen krijgen.

Het maakt me zo ontzettend boos,

Dat de dankbaarheid ver te zoeken is voor al die mensen die voor hun werken. Want is het niet zo dat al die werkende mensen de zieken en de zwakken achterop de fiets meedragen. IS het niet zo dat een deel van hun inkomen wordt afgenomen om de uitkeringen te kunnen betalen. Dat de werkende mensen belasting betalen, die de huursubsidie en de zorgtoeslag mogelijk maken .  Als ik dan dit soort uitspraken hoor dan voel ik me zwaar misbruikt. Dan maak ik me boos, omdat de mensen die echt niet anders kunnen hier onder te lijden hebben. Want die worden immers bijna behandeld als zware crimineel, omdat er mensen zijn die niet willen werken voor de kat zijn viool.

Natuurlijk kan het beter

Er kan zoveel beter geregeld worden in ons land. IK zie heus wel dat alles geen roze geur en maneschijn is . Wat ik kan je zelfs zeggen dat ik het zelf heb mogen ervaren. Weken heb ik geleefd op droog brood, om mijn kinderen te kunnen voeden.  Lange tijd heb ik in die goot van armoede geleefd. Heb ik elke maand mijn hand mogen ophouden, voor mijn onderhoudt. Maar ik kan je zeggen , ik was dankbaar, en nog veel dankbaarder toen ik alles kon achterlaten en het allemaal zelf weer kon. Mijn bankrekening is er echt niet van gegroeid, ik ben nog steeds een minima, maar toch heb ik de rijkdom gekregen waar ik naar zocht.  Mijn eigenwaarde is gegroeid, mijn zelfvertrouwen toegenomen,  ik heb weer een doel in  mijn leven gevonden om voor te gaan. Ik mag dan nog steeds geen centen bezitten, maar met deze rijkdom kan ik alles aan.

Een beter Nederland, begint met www.nederlandbeter.nl

©spiritlady

Reacties (34) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Uitkeringen zijn een teken van een ongezonde economie die niveau-verschil als permissie gebruikt om niet creatiever te worden in het vinden van renderende werkplekken, waar gewenst.
goed artikel
Ik heb me van mijn 15e te pletter gewerkt, met alle plezier van de wereld...24/7 met 2 kinderen erbij was ik in touw, elke dag weer. Tot ik op mijn 39e gescheiden was en werd afgekeurd en in de bijstand zat. Fijn dat het er is, helaas zelfs geen deeltijd baan meer voor mij, ik mag niet meer ik ben intussen 48 jaar, heb hele grote stappen terug moeten zetten, van alleskunner naar nietsnut...geloof me DAT valt tegen! Duim!
mee eens, wie niet wil werken hoeft wat mij betreft ook geen uitkering.. Uitkeringen zijn er voor mensen die niet kunnen ! werken om wat voor reden dan ook.
ik ben het met je eens dat het niet altijd makkelijk is roswitha zeker niet als alleenstaande.
Er zijn ook zeker dingen die anders kunnen, maar gaan we soms niet voorbij aan het feit dat we blij mogen zijn, met een vangnet als we het zelf even niet meer redden.
HEt feit dat mensen besluiten om zelf niets meer te doen omdat het wel makkelijk is om je hand op te houden, dat ze er niet beter van worden om in actie te komen.
Maar er wel van uitgaan dat anderen keihard werken voor hun bestaan, dat maakt me echt enorm boos.
DE werkende mens moet immers betalen voor de mensen die op de bank blijven hangen,terwijl ze zelf best wat kunnen is dat gerechtigheid ?
dit is nou precies wat ik bedoel karazmin, Hoezo geen 40 uur werken voor bijstandsniveau ?
Maar ondertussen het niet meer dan normaal vinden dat een ander 40 uur voor jou inkomen werkt.
Juist de mensen met deze verrotte instelling, ( sorry voor mijn woordkeus , maar kan het echt niet anders omschrijven) maken het voor de mensen die het echt nodig hebben , onmogelijk.
Hoever gaan we door met deze negatieve tendens ?
totdat het niet meer mogelijk is om uit te keren?
en een ieder die niet meer voor zichzelf kan zorgen afhankelijk wordt van familie die hen voed ?
heel herkenbaar remrov, ik zat zelf in de WAO, ww, bijstand, ik heb alle loketten gehad. HEt is niet makkelijk om weer op de arbeidsmarkt te komen. Al wil je nog zo graag.
DAt maakt het eigenlijk nog triester dat diegene die wel kunnen te beroerd zijn om voor hun eigen centen te werken.