Inkomen, hoe komen we er nog mee rond?

Door Veldje5 gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Ik zag laatst op teletekst dat mensen die in de financiële problemen zaten die grotendeels aan zichzelf te verwijten hadden. Hun uitgave patroon zou niet goed zijn,volgens de resultaten van een onderzoek door een erkend bureau en die mensen moesten dat maar veranderen.

Ik kan me indenken dat dit bureau deze uitslag zou geven. Mensen zouden hun financiën niet goed op orde hebben en te veel geld verkeerd of onnodig uitgeven. Maar is dit de schuld van de burgers? Komt dit niet door externe factoren?

Door mijn werk kom ik nogal eens in aanraking met mensen die dit daadwerkelijk doen. Zij leven van dag naar dag en weinig interesse naar een oplossing voor hun financiële positie. Deze mensen kan je dan ook direct schuiven onder het stempeltje van dit bureau. Zij voldoen aan het resultaat en aan de criteria van het onderzoek.

Voor mensen die in de financiële nood zijn gekomen door ontslag of inkomensdaling door deze crisis kan ik me voorstellen dat dit geen mooie uitslag is om te horen. Als je ontslagen bent blijf je de hoop houden op een nieuwe baan. Vanuit dit oogpunt ga je dan ook verder met je leven. Je doet wel zuinig aan maar je gaat er vanuit dat je toch weer een baan krijgt. Blij dat je bent als je een baan vind en ook al betaald deze minder je hebt in ieder geval werk en je kan weer verder gaan. De maatschappij erkent je dan als werkend burger. Ze vinden het goed voor je dat je weer werk hebt maar verder vraagt men nergens naar.

De trend is tegenwoordig om nagenoeg niemand meer een vast contract te geven en aan het eind van de  , zoals ik het noem dan, 3 contracten periode wordt je gewoon weer op straat gezet. Hierdoor zal je weer moeten zoeken naar werk. Vind weer een betrekking die weer minder betaald maar je schikt je er weer in.  Je eigenwaarde is wel gedaald. Je bent al 2 maal ontslagen en voor veel mensen hangt ontslag samen met het niet goed functioneren binnen een bedrijf of  de economische crisis. Het laatste is iets wat momenteel wat afneemt bij reden van ontslag en bedrijven zoeken steeds meer andere redenen of geven vaak geen duidelijke reden om contracten niet meer te verlengen. Dit doet voor de werkende burger vaak geen goed. Je ziet jezelf als falend en je zelfvertrouwen krijgt een klap te verwerken. Dit is voor veel mensen moeilijk te verwerken. 

Als je deze situatie  2 maal of meer meemaakt dan kan je een behoorlijk inkomensverlies opbouwen. Dat is iets wat voor veel mensen zuur is. Je hebt een baan maar je hebt eigenlijk geen geld meer om wat extra te doen. Hierin zit een stukje psychologie verwerkt waar ik niemand mee ga vervelen maar ik denk dat ieder weldenkend mens snapt dat als je altijd gewerkt hebt voor bepaald inkomen je een levensstandaard hebt waar je niet meer vanaf wil, immers je bent ooit onderaan begonnen en wil eigenlijk niet meer terug naar af. Maar het gebeurt je gewoon weg wel. 

Dan zal je toch je geldzaken onder de loep moeten nemen en kijken wat weg kan en wat minder kan. Je gaat bezuinigen op je uitgaven. Je gaat toeslagen aanvragen, mobiele telefoons maak je weer prepaid of je beëindigd je abonnement hiervoor, elektriciteit en gas worden minder verbruikt en verzekeringen worden uitgedund. Maar die boodschappen willen we blijven doen. Daar willen we niet op bezuinigen. We gaan wel naar een goedkopere winkel toe  maar halen hetzelfde en dat scheelt je soms weer 20 of 30 euro.

 Kleding kopen is ook iets waar je niet vanaf kan en ,soms, wil. Het is wel feit in veel gevallen dat mensen je al beoordelen op de kleding die je aan hebt. Dat is wel jammer vind ik persoonlijk.  Om aan een bepaalt beeld te blijven voldoen blijven mensen vaak dure merkkleding kopen. Bang dat ze vrienden kwijt raken of niet geaccepteerd worden. Je wil het niet geloven maar ik hoor ze het wel eens zeggen als ik ernaar vraag," waarom haal je wel een duur merk spijkerbroek maar heb je geen geld meer voor brood?" Ze zijn dan echt bang voor een soort imago verlies. Kinderen kunnen dan ook zeer de druk leggen op ouders die dan al weinig geld hebben om toch veel geld hieraan te besteden. Ouders willen dat hun kinderen maatschappelijk geaccepteerd worden en geven veelal toe aan deze druk.

Mensen die alles een lage eigenwaarde hebben willen nogal eens troost zoeken in andere zaken zoals veel uitgaan, drinken, meer roken of andere zaken om hun gevoel te verdoezelen. Dit groeit er geleidelijk in en maakt dus dat deze mensen meer geld gaan uitgeven aan "genotmiddelen"zonder dat ze het zelf door hebben. 

Ook hierdoor wordt het financiële probleem groter voor deze mensen, wat een nog meer falend gevoel gaat geven.

Uiteindelijk belanden veel mensen in de schuldhulpverlening ondanks dat ze een baan hebben. Ze hebben inkomen verloren en krijgen dit ook waarschijnlijk niet meer terug. Toch willen mensen daar niet altijd heen. De gevolgen hiervan zijn ook niet prettig en alhoewel je het zelf soms niet meer in de hand hebt, is er vaak geen keus meer. 

In een hoop gevallen kan je er dus weinig meer aan doen. Je kan wel blijven werken geen probleem, maar je inkomen opbouwen en daadwerkelijk ook  behouden dat is haast niet mogelijk. Ik begin nu ook wel te zien waarom de huizenmarkt zo vast zit. Mensen kunnen in de toekomst niets meer verdienen. Als je telkens met deze tendens te maken krijgt kom je geen stap verder meer. Alles gaat alleen maar van je af. Je krijgt een gezin en kinderen en dat kost je dan nog meer geld maar je inkomen stijgt niet of nauwelijks. Dit ziet er zo niet goed uit. 

Ik heb het hier nog niet eens gehad over de stijgende kosten van energie en gas en verzekeringen en huren en belastingen en de boodschappen, De stijgende kosten voor kinderen, scholen gaan we meer voor betalen, studiebeurzen dreigen te verdwijnen, kinderbijslag wordt steeds minder. 

Dan zie je wel eens zo een verhaal staan in de krant dat de modale burger 1-1,5% minder te besteden heeft.  Je inkomen stijgt niet, daalt eerder vanwege het pensioen verhaal en de kosten stijgen gemiddeld 3 tot 5% op alles. Dus de berekeningen voor dit jaar kloppen niet echt naar mijn idee. En wij gingen al naar de prijs vechters. 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tja het is allemaal bij elkaar schrapen tegenwoordig. En iets overhouden nee hoor. Duim, fan was ik al.
goed gescreven, helemal waar
je houdt gewoon bijna niets over om van te leven