1e artikel Wij en ik basisschool

Door Story-rose gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Hoofdstuk 1 Mijn jeugd ervaring, met mijn vader, buurman en alles wat er zich omheen gebeurde. De rode draad hierin is de nachtmerrie die zich soms nog afspeelt, en steeds weer boven komt. wat zij hebben gedaan speelt nu nog in mijn leven, zal het ooit weg gaan, zal ik het ooit kunnen vergeten?

Van mijn baby jaren weet ik niets meer, vanaf een jaar of zes / zeven is alles vrij helder en duidelijk. Ook door alle gesprekken met mijn familieleden die hiervan af weten of dit zelf hebben meegemaakt hebben een heleboel verheldering gegeven. 

Allereerst zal ik in dit hoofdstuk een stuk vertellen over hoe het eruit zag, toen.

Ons gezin bestond uit twee ouders, vader en moeder die vier kinderen kregen. We woonden in een mooi huis, in een klein katholiek dorpje aan het ijsselmeer. We hadden een grote tuin aan een slootje met een grote schuur. We hadden een vogel volliere in huis, een hond, katten en vroeger ook geiten en kippen in de tuin. We hadden een aantal bosjes en groenten in de tuin groeien die we zelf opaten. Een groot weiland voor ons huis, waar een boer zijn koeien liet lopen met mooi weer. We woonden aan een klein gemoedelijk laantje, waar ieder elkaar kenden. Degene die een beetje de echte west fries van vroeger kent, weet dat als er iets was thuis, je dit niet vertelde, was je ziek niet zeuren maar doorgaan. Hulp hoefde je niet te vragen, los het zelf op want je hebt genoeg aan jezelf. huwelijksproblemen bestaan niet, zowel zeg je niets, want dat had je kunnen weten toen je met elkaar trouwden, scheidden was al helemaal uit den boze. 

Ik zat op een basisschool met mijn zussen niet ver van huis, in de pauze liepen we naar huis om daar te lunchen en dan terug naar school. Mijn broertje zat op de kleuterschool die ernaast zat en die namen we altijd mee. Mijn moeder was in de pauze thuis en zorgde voor de boterhammen. Op school had ik een vriendin, verder kon ik het niet goed vinden met andere klasgenoten en werd dan ook veel gepest, omdat we weinig geld hadden en ik de kleding droeg die mijn zussen niet meer paste. Ik had hier geen problemen mee, maar mijn kalsgenoten blijkbaar wel. Ik vertelde nooit over de pesterijen in mijn klas, die hield ik voor mijzelf. Ik kon het goed vinden met die ene vriendin, we logeerde wel eens bij elkaar, en praatte over de jongens in de klas, waar je natuurlijk op iedereen even verliefd was of werd al kreeg je maar even een knipoog van ze. hier konden we uren om lachen en fantaseren met zijn tweeen. In groep 5 of 6 kwamen er buitenlandse kinderen bij ons in de klas, we werden goed voorgelicht en verboden om te pesten, zij waren de eerste kleurlingen in de klas. Ik kon het eerst heel goed met een van hen vinden en we speelden vaak bij mij thuis, tot zij vertelde in de klas hoe het soms bij ons thuis ging met mijn ouders en zussen. Dat was heel anders als bij de anderen en al snel werden de pesterijen erger dan ervoor. Op een gegeven moment wilde zij me laten struikelen in de klas, die val kon ik goed opvangen en deed alsof er niks aan de hand was. Toen zij een aantal dagen later achter mij iets uit de kast moest pakken van de leraar en langs mij moest lopen, zette ik mijn voet voor de hare en liet haar erg hard vallen. Hierop wilde ze mij aanvallen in de klas en begon hysterisch te schreeuwen en te slaan. Uiteindelijk werden we bij directeur Peter verwacht en daar vertelde we beide onze verhalen over de vriendschap en waardoor deze was verpest. Peter vertelde nog dat het onzin was, hierdoor geen vriendinnen meer te zijn en dat er bij iedereen problemen waren, maar hier hadden wij niks aan, ik was boos op haar, waarom vertel jij aan anderen wat er bij mij gebeurt, het gaat je toch niets aan? uiteindelijk hadden we een negeer akkoord bereikt en negeerde we elkaar. Maar een ander meisje dacht daar anders over, die begon mij erger te pesten en sloeg mij. Ook in de klas zaten we naast elkaar, en gaf ze me zomaar een duw in de rug waardoor ik met tafel en al naar voren schoof, dat deed echt zeer, en zij was nogal fors gebouwd waardoor het hard aanwam. Ik gaf een beuk in haar gezicht terug, zij bloedde vrijwel direct bij haar oog, en weer werden we op het matje geroepen, de directeur leek mij te begrijpen en geloofde mij ook, hij zij haar op te houden met de pesterijen naar mij toe en vertelde dat we vriendinnen moesten worden omdat we schijnbaar bijna dezelfde gebeurtenissen mee maakte. Dit werkte bij mij averechts en vertelde hem en haar niks te zeggen meer, en anderen niet te helpen die mij zo behandelen. Ook hier uiteindelijk een negeerakkoord, tot zij mij uiteindelijk uitnodigde voor haar verjaardagsfeest. Hier ging ik heen met een jongen uit de klas, samen op de fiets door de verkaveling heen. Een lol onderweg dat wel, en daar ook,wellis waar niet met haar meteen, maar later wel. We werden toch vriendinnen, we herkenden wat er bij elkaar thuis gebeurde en dit schepte een goede band. En op de terug weg, aan het einde van de verkaveling (een weggetje om ons huis) waar onze wegen elkaar scheidde, gaf die jongen een kus op de wang. Ik brandde van binnen, dit kan toch niet, thuis zoveel gedoe, altijd ruzie en problemen, op school altijd ruzie met andere meiden (kakkers noemde ik hun) en toch van hem, de populaire jongen een kus. Wel met het bericht niets te zeggen, maar dat gaf niets voor mij, ik wist wel beter nu....

Meer? vervolg op hoofdstuk 2.....

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven Story-Rose. Fan erbij!
Mooi levendig geschreven, ben benieuwd naar het vervolg...fan en duim
ben ermee bezig....is niet altijd even makkelijk helaas, omdat het realistisch en echt is gebeurt....