Als alleenstaande in een maatschappij gebaseerd op twee verdieners!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Waar is die tijd gebleven dat de vrouw voor het huishouding zorgde en de opvoeding van haar kinderen? Wie heeft die waanzinnige idee gehad wat emancipatie betreft? Heeft het wel zo gelopen dan aanzienlijk het eerste plan was?

Soms kijk ik met verlangende ogen naar een aflevering van de Flinstones, daar waar de wereld nog is zoals het behoord te zijn. De werkelijkheid even herlevend. Met ongetemde kracht in onze benen stuwen we een auto voort gemaakt uit ruwe rots blokken. Gebeiteld en geslepen door pure mannelijke kracht. Ruwe bolsters waarvan hun spieren massa reflecteren in het zon licht. Een muur bloempje mee nemend voor vrouw lief die thuis een overheerlijk dino eier gerecht heeft gebakken op een open vuur. Kinderen rond rennend spelend met uit een steen gemaakte tol, gehuld in bonte vachten en de aarde bewandelend op hun blote voeten.

 

Prrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr……..

Een enorm gewelddadig geluid die mij uit een wereld tracht te trekken waar ik het liefst nog heel lang in blijf. Mijn wekker! Ik mag weer uit bed terwijl de vogels hun ochtend lied nog niet eens hebben gezongen. Ik laat hem nog eens drie keer overgaan om mij vervolgens uit bed te sleuren richting badkamer, wetend dat als ik langer blijf liggen ik de situatie niet mee verander.
Goedemorgen schat! … oh nee, ik ben alleen. Geen murmelende geluiden te horen aan het andere kant van het bed. Niemand die je even opfleurt om de dag fris tegenmoet te gaan.
Ik kijk in de spiegel en wenste dat ik dat niet had gedaan. Mijn ochtend beeld ziet er nooit zo spetterend uit dat ik daar vrolijker van wordt.
Ik loop naar de keuken en zet de koffie machine aan die ik elke avond van te voren standaard klaar zet. Koffie is mijn enige middel om mij nog enigszins in een korte tijd wakker uit te doen laten zien.
Geen koffie in de ochtend betekend slecht humeur voor de rest van de dag. Wie denkt dat alleen roken een verslaving is heeft het mis.
Dan terwijl ik een slok neem van mijn Goddelijke zwarte met suiker gezoete ochtend drank, en die mee neem weer richting badkamer, neem ik weer een poging om een kijkje te nemen in de nachtmerrie der spiegel. Is er een rimpel verschenen op mijn gelaat? Heb ik wallen? Zijn mijn ogen rood? Tja..als je de 40 hebt gehaald krijg je dat soort dingen er in ene automatisch bij. Net of dat ene jaar zoveel verschil maakt.

De kerk klok slaat 7 en ik stap mijn voordeur uit. Dag schat! … oh nee, ik ben alleen! Aankomend op mijn werk is er nog even tijd om met collega’s in de kantine te zitten. Vrolijke gezichten die stralen van geluk kijken mijn richting in als ik binnen stap, dus niet. Een schamele ‘’morguh’’ kan er nog net af, en dan zakken de oogjes weer richting vloer waar ze verder gaan met hun verbeelding nog lekker warm in bed te liggen. Allemaal vrouwen ontdaan van hun natuurlijke drang om voor hun gezin te zorgen.  Velen alleenstaand, schijnt bijna de nieuwe mode van tegenwoordig, en niet meer wetend hoe het leven te bedruipen.  Allemaal in afwachting dat het loon weer binnen komt, en het liefst de mogelijkheid hebben om met een grote haak die tijd sneller naar ze toe te trekken.
En ja hoor, dan is het eindelijk tijd. Inloggend op mijn bank account zie ik de hemelse prachtige cijfers die op mijn rekening zijn gestort. Ik kijk en kijk en kijk, intens genietend van zoiets moois want binnen luttele minuten is het er ook weer af. En weg is het! Huur er af, gas en Electra er af, water, ziekenfonds, andere verzekeringen, en dan even uit rekenen hoeveel er over blijft per dag om uit te geven aan eten. Rekenmachine er bij, tik tik tik tik…. 0,50 euro cent per dag! Dat wordt weer erg creatief zijn en laat het gezonde maar weer eens achter wege deze maand.

Dat zijn echt van die momenten dat er door mijn hoofd gaat waar we eigenlijk voor leven. De stenen tol tijdperk is verdwenen, de tijd waar er nog rust, liefde en vrede bestond. Dat ze elkaar met botten de hoofden inramde heb ik dan maar even achter wege gelaten om mijn ego het idee te geven dat het toen allemaal veel beter was.
Tegenwoordig kan je als alleenstaande bijna niks meer, je wordt gestraft en of gepushed om maar zo snel mogelijk aan de man, of vrouw, te komen om enkel maar rond te kunnen komen. En dan heb je iemand gevonden, en schijn je geen tijd meer voor elkaar te hebben door al het werk waar in we opgeslokt worden, dat de relatie naar korte tijd ook alweer over is.
Kinderen worden niet meer opgevoed door hun ouders, die moeten de tijd door brengen bij de opvang, want dat geld moet binnen komen om alles te kunnen betalen. En dat ze zich dan uit eindelijk vervreemden van hun ouders als ze de pubertijd bereiken, worden het de ouders nog eens kwalijk genomen. Er is geen contact meer, want als ouders lief thuis komen zijn ze te moe om zich ook nog eens over hun kinderen te bekommeren. Geef ze een laptop of mobiel, en ze zijn zoet. Uitgespeeld? Een I-pad doet wonderen. Lang leve de moderne tijd!

Jeugd gevangenissen zitten vol met ontspoorde jeugdigen. Opgegroeid in een tijd waar materie belangrijker is dan liefde. Elk contact met hun gevoel verloren. Als doel loze zielen rond dwalend door steden om hun verveling te doden. Daar waar ik als kind mij kon vermaken met elke klim boom die ik maar vinden kon, is dat woord ‘’boom’’ niet meer in de jeugdige woordenboek te vinden. Allemaal vervangen voor Facebook, Twitter, Hyves, waar er nog enigszins iets wordt ervaren als gevoel om contact te hebben.

Dit allemaal beseffend, druk ik dat gevoel maar weer even aan de kant, voor de zoveelste keer, om gewoon weer verder te gaan met mijn dagelijkse verplichtingen als brave burger.
Opstaan, werken, thuis komen, eten koken, eten, huishouding, tv kijken en slapen.

‘’Welkom in de wereld van Rijkdom!’’

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat we de taboes maar eens niet doorbraken ;)
Wat de tv betreft, die zet ik enkel aan als ik eens een ander geluid wil horen als enkel mijn eigen gemurmel :) ben geen tv fanaat, luister liever naar muziek terwijl ik teken of haak of schrijf of gewoon lekker bezig ben in mijn huis :)
Mijn leven was alles behalve een sleur, heb heel wat ondernomen en de halve wereld af gereisd, en nog ben ik het niet eens met de levens wijze van de mensheid...maar ben dan ook een persoon apart :)
De wereld slaat altijd maar door , als een vrouw zichzelf kon redden was ze geëmancipeerd,prima, maar dan moeten ze dat ineens allemaal zijn, tot de ontdekking van de keerzijde van de medaille
zo gaat het vaker .
Grenzen worden verlegd , taboes doorbroken.
Belangrijkst is dat je goed in je vel blijft zitten , laat die tv bijvoorbeeld even voor wat het is , oefen een hobby uit of neem contact op met vrienden , verbreek de sleur
Leuk geschreven, graag gelezen en duim!
Als rijkdom op de bank staat en niet in je hoofd heb je een arm leven.
Want al heb je een miljoen en een hele beroerde ziekte onder de ledenen dan heb je er maar kort iets aan.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.


DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Goed artikel en (misschien wel helaas) erg herkenbaar. Duim en fan erbij!
Mooi geschreven en ik kan me er zeker in vinden
Heel goed geschreven, prettig om te lezen.
Duim en fan
Tex