Moet de overheid de macht krijgen om kinderen uit huis te plaatsen?

Door JaelMulder gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Worden kinderen door Bureau Jeugdzorg te snel uit huis geplaatst? Heeft uithuisplaatsing wel een positief effect? Moet de overheid de macht krijgen om kinderen uit huis te plaatsen? Hier mijn betoog erover

Inleiding

Stel je voor: Een meisje van 14 jaar. Haar ouders letten niet echt op haar en ze is 's avonds laat op straat te vinden. Hierbij maakt ze veel lawaai samen met haar vrienden. De buren ervaren dit als geluidsoverlast en bellen de politie. Het meisje overtreed hierbij niet de wet, maar raakt wel bekend bij de politie en de buren. In de buurt en bij de politie ontstaat zo het idee dat het meisje het verkeerde pad op gaat en ontspoort. Zij vinden dat de ouders van het meisje haar niet goed opvoeden en niet naar haar omkijken. Hierdoor zou zij volgens hen verkeerde keuzes maken en misschien het verkeerde pad op gaan. De politie geeft dit door aan de burgemeester en deze maakt de keuze om het kind uit huis te laten plaatsen. Het meisje komt in een tehuis terecht.
Deze situatie is niet reëel, omdat de burgemeester geen kinderen uit huis mag plaatsen. Veel mensen willen dat burgemeesters deze bevoegdheid wel krijgt krijgt, want dan zou hij het kind uit huis kunnen plaatsen voor er zich een echt probleem voordoet. Hij zou hiermee dus kunnen voorkomen dat kinderen het verkeerde pad op gaan. Ik denk dat kinderen hierdoor te snel uit huis geplast zouden worden. Het meisje uit het voorbeeld heeft de wet niet overtreden, en haar ouders ook niet. Er is ook geen sprake van verwaarlozing volgens de wet. Met het meisje is (tot nu toe) weinig aan de hand, hooguit is ze een lastige tiener.

Stelling en argumenten

Mijn stelling is daarom: 'De overheid moet probleemjongeren niet uit huis kunnen plaatsen' Ik heb hiervoor drie argumenten: een juridisch argument, een effectiviteitsargument en een kennisargument.

Allereerst mijn juridische argument. Er is al een instantie die kinderen uit huis plaatst: de rechter in samenwerking met Bureau jeugdzorg.1 Bureau Jeugdzorg is in deze zaken gespecialiseerd en kan hierdoor goed oordelen over een mogelijke probleemsituatie. Bureau Jeugdzorg zoekt uit wat er speelt rond het desbetreffende kind en geeft dit door aan de rechter. De rechter beslist over een eventuele uithuisplaatsing. Dit gebeurt alleen maar als Jeugdzorg duidelijke aanwijzingen ziet van problemen met het kind of de ouders. De rechter besluit alleen tot uithuisplaatsing als er al situaties zijn voorgevallen die duidelijk gaan in de richting van ontsporing.2 Als de burgemeester de taak krijgt om te besluiten of kinderen uit huis geplaatst moeten worden, denk ik dat hij zich eerst moet specialiseren omdat hij weinig van kinderen en moeilijke thuissituaties afweet. Daarnaast denk ik dat hij te overhaaste beslissingen gaat maken en kinderen waarschijnlijk te snel uit huis plaats.

Dan mijn effectiviteitsargument. Het is onduidelijk of uithuisplaatsing wel een positief effect heeft. Uithuisplaatsing is voor het kind en voor de familie een zware ingreep.3 Als je een kind uit zijn vertrouwde omgeving haalt is het maar de vraag of hij zich hiervan beter gaat voelen. Zeker bij kinderen die een moeilijke jeugd hebben, is hun naaste omgeving heel belangrijk. Deze moeten we dus niet zomaar gaan veranderen. Alleen als het echt beter of veiliger is voor het kind, wordt het uit huis geplaatst. In een groot aantal gevallen verbetert de uithuisplaatsing de situatie van het kind niet.4 Tot nu toe is dit dus allemaal via Jeugdzorg en de rechter gegaan. Als de burgemeester zou mogen bepalen of een kind uit huis geplaatst zou moeten worden, zou dit gebeuren om te voorkomen dat het kind het slechte pad op gaat. Het kind wordt dus uit zijn vertrouwde omgeving weggehaald terwijl er misschien niet eens iets aan de hand is. Dit is voor het kind alleen maar een hele traumatiserende ervaring.

Als laatst mijn kennisargument. We weten niet welke omstandigheden of combinaties hiervan ervoor zorgen dat het misloopt met een kind. We hebben wel ideeën, maar deze blijken niet altijd juist te zijn. We weten dat verkeerde vrienden, een wijk met veel probleemkinderen en weinig- tot niet oplettende ouders allemaal triggers kunnen zijn voor een kind om het verkeerde pad op te gaan, maar dit betekend niet per definitie dat deze dat ook doet. Hierdoor kunnen we kinderen niet 'van te voren' uit huis plaatsen, omdat we niet weten of het fout gaat lopen met het kind. Daarom is de procedure met Bureau Jeugdzorg en de rechter iets wat erg lang duurt. Ze willen er zo zeker mogelijk van zijn dat het kind echt ontspoort voor ze hem uit zijn vertrouwde omgeving halen. Bureau Jeugdzorg zet een langlopend traject op als ze denken dat er iets mis is met een kind. Voor ze naar de rechter stappen willen ze zeker van hun zaak zijn. Hierdoor worden kinderen alleen uit huis geplaatst als het hoognodig is volgens de rechter en Bureau Jeugdzorg en lopen de kinderen niet onnodige schade op door een uithuisplaatsing die misschien overbodig is.5

Conclusie

Kortom, ik ben ertegen om de overheid de macht te geven om kinderen uit huis te plaatsen omdat ik denk dat dit dan veel te vaak en onnodig kan gaan gebeuren. We willen het beste voor het kind, en dat is in de meeste gevallen niet uithuisplaatsing.

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
goed artikel, het zet je aan het denken, duim van mij
In sommigen gevallen is het een noodzakelijk kwaad.
Moeilijk onderwerp. Als er sprake is van gevaar voor het kind, moet er snel ingegrepen kunnen worden voordat het te laat is, maar dit speelt vooral bij baby's en jonge kinderen. Als het om oudere kinderen gaat, moet er goed naar hen en hun ouders geluisterd worden en moet er daarna een zorgvuldige afweging gemaakt worden. Goed artikel. Er is vaker sprake van (tijdelijke) uithuisplaatsing dan de meeste mensen denken)