Badplaats Bangkok: natte berichten van het thuisfront.

Door Cor-verhoef gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Terwijl ik zojuist terugloop naar ons huisje dat op veilige afstand ligt van de watermisere die zich afspeelt in de Nationale Hoofdstad en de daarboven gelegen provincies, nadat ik de huur heb betaald voor de komende week, besef ik dat ons verblijf hier wel eens langer zou kunnen gaan duren dan menigeen lief is. De eigenaar Gary, een flamboyante Brit waar ik de avond ervoor een weddenschap mee had afgesloten dat ik de dag erna zou stoppen met roken, een weddenschap die ik glansrijk verloor, buiten beschouwing gelaten.

De vraag die iedereen bezig houdt is hoe lang het zal duren voordat de watermassa uit Bangkok weggestroomd is en iedereen zijn leven weer kan oppakken. We krijgen nogal wat telefoontjes van de achterblijvers die een somber beeld schetsen van de situatie in de Stad der Engelen, ondanks het feit dat premier Yingluck inmiddels al voorzichtig optimistische geluiden uit haar bevallige mondje laat rollen.

In de school waar ik werk, staat anderhalve meter water, evenals in het gebied waar we wonen. De electriciteit in de school en ons appartement is afgesloten. Op de tweede verdieping van de school bivakkeren de concierge en nog een aantal docenten, wier huis in een zo mogelijk nog meer precaire situatie verkeert dan onze geliefde school. Ze houden zich bij kaarslicht in leven met instant noodles, water en gecondenseerde melk, een dieet dat hen ook wacht in de vele evacuatiecentra die opgericht zijn in de stad. De directeur van de school, die zes maanden geleden is aangesteld, bivakeert in Singapore in een vijf sterren hotel, alwaar hij, naar eigen zeggen, een conferentie moest bijwonen.

We vernamen ook van het thuisfront dat er in onze wijk een drietal krokodillen rondzwemmen wier rondflappende staarten de bewoners de stuipen op het lijf jagen. Op de vraag van Ning hoe groot de dinosauriers waren, kwam het gortdroge antwoord; ‘dat weet ik niet, ik had mijn meetlint niet bij me’.

Krokodillen hebben de onhebbelijke gewoonte om uit krokodillenfarms te ontsnappen tijdens een overstroming. En geef ze eens ongelijk. De overheid loofde een beloning uit van omgerekend 15 euro voor elke gevangen krokodil. Dit exemplaar doet nu waarschijnlijk dienst als handtas of laars...

Facebook, waar ik mij wentel in de vriendschap van duizend "vrienden", meest (ex)leerlingen van me, is ook een medium dat de gelegenheid biedt op de hoogte te blijven van het reilen en zeilen van diegene die je dierbaar zijn. Opvallend is dat de foto’s van borden met eten -Thais hebben de eigenaardige gewoonte om met een satanisch genoegen hun maaltijden te fotograferen en die op Facebook te plaatsen- zijn vervangen door plaatjes van ondergelopen huizen en straten.

Hoewel het ministerie van Onderwijs heeft aangekondigd dat alle scholen gesloten blijven to 15 november heb ik zo’n donkerbruin vermoeden dat het weleens zou kunnen gaan duren tot begin december voordat ik weer aan het werk kan en mijn leerlingen het subtiele verschil kan uitleggen tussen ‘yes’ en ‘no’. Anderhalve meter water blaas je niet zomaar weg en verdamping is, zo weet ik nog van mijn natuurkundeleraar, een betrouwbaar maar langdurig proces.

 

Het water reikte net niet tot de telefoon in deze telefooncel, paal naast de school waar ik werk. Er kon dus gewoon gebeld worden...

Ik durf niet eens te denken aan de glibberige, slijmerige troep die het weggestroomde water in haar kielzog achterlaat in de stad. Op de eerste schooldag na dit drama wordt het niet lullen maar poetsen.

Ach, dat is voor een Rotterdammer muziek in de oren…

Mijn school. Dit is de deur die naar de schoolbieb leidt. Alsje goed kijkt kun je zien dat het water pakweg een meter hoger heeft gestaan, af te leiden aan de viesbruine kleur op de muur.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een puinhoop zeg. Daar is niet tegenaan te dweilen. Je kunt je gewoon niet voorstellen hoe erg het moet zijn voor de mensen. Daarvoor moet je het zelf hebben meegemaakt denk ik.
Dat de krokodil probeerde te ontsnappen kan ik me goed voorstellen, dat zou ik ook doen.
de boeken in de schoolbieb zijn droog gebleven?
Tien cm per dag zakt het wellicht? ...
Gelukkig ben ik dan weer op de hoogte...
Mmmmmmm en toch waardeer in de kroko die naar de vrijheid zwemt.. Water een meter hoog, in een stad als Bangkok... pff arme mensen.