Oude wonden doen nog steeds pijn

Door LadyScarletIV gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ik vraag niet echt om medelijden. Maar moet alles wel even kwijt.

Tijd heelt niet alle wonden. Nog steeds word ik achtervolgd door de pesterijen die plaatsvonden in mijn jeugd.

Op school was ik altijd het lieve, rustige, uitstekende leerlinge, dagdromende meisje dat nergens bij hoorde. Natuurlijk was dit reden genoeg voor pestkoppen om alles op mij los te laten. Hoe vaak ben ik wel niet met stenen bekogeld of van mijn fiets getrapt? De laatste keer dat ze dat reden werd ik bijna overreden door een auto. Sinsdien ben ik NOOIT meer met de fiets naar school geweest.

Wat deden de leraren en ouders eraan denk je? Helemaal niks. "Ach meid, het gaat wel over als je ouder wordt." "Schelden doet geen pijn." "Trek je er maar niks van aan."  . . . . Hoe moet ik me daar nu niks van aantrekken? Niemand begreep hoe ik me voelde. Waarom ik altijd met polsbandjes of met lange mouwen rondliep. In die periodes was het enigste waar ik op kon vertrouwen mijn dwarsfluit en piano. Al mijn frustratie en woede en verdriet heb ik daar op losgelaten (wel in noten natuurlijk.)

Ik ga niet alles vertellen wat er gebeurde, want de meeste dingen nog steeds pijn. Ik vraag niet om medelijden, maar moett het wel even kwijt. Het heeft me zo onzeker gemaakt over het leven. Nog steeds worden er dingen naar me geroepen. Gisteren gebeurde dat weer. Een paar jongens (met wie ik denk ik op school zat) reden voorbij en riepen "REBECCA, VUILE BITCH" (Sorry voor het taalgebruik.) Je zou denken "ach, dat is niet zo erg" Maar na alles wat mensen me hebben aangedaan heb ik toch echt het vertrouwen in de mensheid verloren.

Bijna elke nacht droom ik over mensen die me proberen te vermoorden en mij achterna zitten. Een paar keer werd in die dromen verteld dat ik dood was. (Die dromen zijn gerelateerd aan de pesterijen.) Na elke nachtmerries word ik huilend wakker. Huilend vanwege het feit dat niemand er ook maar iets aan deed om te helpen, om een schouder aan te bieden. Wantja, vanuit de buitenkant leek ik wel vrolijk, maar vanbinnen ging ik dood, en dat wilde ik het liefste ook zo zijn.

Gelukkig heb ik nu een hele lieve vriend die mijn steun en toeverlaat is. Zonder hem zou ik er niet meer zijn (niet denken "ach, wat een gezeik toch". Maar het is echt zo. Zonder hem weet ik echt niet wat ik moet doen.

Achjah, hopelijk gaat met de jaren alle verdriet over. Mijn vriend en ik zijn nu 2 maanden verloofd en hopelijk kunnen we trouwen op 12-12-2012 (als hij tegen die tijd in Nederland is, hij woont in het buitenland.)

Nogmaals, ik vraag niet om medelijden of iets dergelijks. Maar wel. ALS je vermoed dat iemand gepest wordt. Praat met die persoon, bied een schouder aan. Gepest worden kan een impact op je hele leven achterlaten.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ben blij dat het nu beter gaat, veel geluk en de DUIM van Pork.
DRIMPELS zijn als dromen in het water.
Het is bijna 12-12-2012. Veel geluk.
mooi geschreven. duim
Ik herken mezelf hier ook in.. wat kan dat je jeugd verpesten he!
Wat een mooie datum hebben jullie uitgekozen.. hopen dat t gaat lukken! duim
Ik ben blij dat je nu een lieve vriend hebt. Hopelijk leef je nog heel lang en gelukkig met hem;-) Duim