Depressie, fenomeen van deze tijd

Door Murielxead gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

(Manisch) depressiviteit kan op den duur tot zelfmoord leiden.

Ik ben recentelijk weer enkele dierbare mensen kwijtgeraakt die uit wanhoop en eenzaamheid hun leven uit vrije wil hebben beëindigd. Depressie manifesteert zich meestal de tijd voorafgaand aan de Kerstdagen. Over manische depressiviteit is al veel geschreven  Ik ga hier niet al te diep op in. Ik heb dit artikel al eerder geschreven ergens in de maand november, twee jaren geleden. Ik heb het wat luchtig gehouden en wederom mijzelf als 'lijdend' onderwerp genomen!

Observatie

De nachten worden langer, wat ik overigens fijn vind omdat ik een nachtmens ben.
Maar er zijn genoeg mensen die hier moeite mee hebben. Velen slepen zich moedeloos door het leven. Gevoelens als brak water. In een wereld leven waarin alles verkeerd lijkt te gaan. Het wordt langzamerhand een volkskwaal in deze moderne tijd.
Herkenbare symptomen als zwartgalligheid, slecht slapen, schuldgevoelens, gebrek aan eetlust (kan ook  bij verliefdheid!), gevoelens van waardeloosheid en ook zelfmoordgedachten. Er is geen kruid gewassen tegen deze vloedgolf van zwartgalligheid.

(Manisch) depressief

Ook wel de 'bipolaire stoornis' genoemd, omdat het een aandoening is die zorgt voor constant wisselende stemmingen. Van vrolijk en opgewekt naar diep somber, lusteloos en ontzettend verdrietig. Een stoornis in de hypofyse, dat is een gedeelte in de hersenen dat je stemmingen reguleert.
Een traumatische gebeurtenis is vaak de boosdoener. Er overlijdt een dierbare, een hevige verliefdheid, stress, financiële problemen, andere kopzorgen. Iemand die manisch depressief is kan niet tegen stress en spanningen.
Veel mensen die manisch depressief zijn plegen inderdaad zelfmoord, omdat de geestelijke pijn soms ondraaglijk is. Je kunt in die periodes ook niet meedoen aan allerlei sociale activiteiten, zoals feestjes of zelfs het onderhouden van simpele sociale contacten, omdat alle prikkels die op je afkomen je simpelweg teveel kunnen worden.

Medicatie

Het slikken van pillen kan ondersteuning bieden, maar is niet de juiste oplossing dunkt mij. Ik heb deze momenten wel eens gekend en ik weet dat het heilzamer is om erover te praten. Je kunt ook eventueel een cursus of workshop volgen en jezelf verplichten leuke dingen te doen. Nou ik ken mezelf veel te goed. Echt een kreeft die anderen bemoedert maar haarzelf nog meer. Ik heb dan de neiging weer in extremiteit te vervallen en de grenzen te overschrijden… Ach je moet denken, je leeft maar één keer en dat moet je kwalitatief goed ‘uitbuiten’, nietwaar. You only live once or twice?? or more??
Het allerbelangrijkste is de confrontatie met het probleem niet uit de weg te gaan.

Een ziekte?

Depressie is ook een van de grootste bedreigingen in de volksgezondheid. Deze bedreiging zit meer in de manier waarop tegen deze ‘ziekte’ wordt aangekeken.Het lijden doet men vaak in stilte, omdat men bang is als ‘zwakkeling’ of zonderling te worden gezien.

Zijn we met z’n allen watjes geworden en is depressiviteit modieuze aanstellerij, is de ziekte de rekening die we betalen voor de torenhoge eisen die we vandaag de dag aan onszelf en elkaar stellen of is depressiviteit vooral genetisch bepaald?

We weten niet meer hoe we moeten omgaan met tegenslag en daarom moeten we ons weer leren harden. We  moeten juist begrip opbrengen voor depressieve mensen, omdat ze een heel legitieme reden hebben om depressief te zijn: De samenleving biedt steeds minder ruimte voor afwijkend gedrag."

Conclusie

Frappant is dat veel mensen op latere leeftijd te maken krijgen met dit fenomeen.Nou als ik de onderzoeken moet geloven, dan zijn de eerste tekenen doorgaans merkbaar rond de leeftijd van 50 (ahum moet even slikken, want die grens ben ik bijna 3 jaar geleden gepasseerd...)

Neen dat gaat beslist niet gebeuren. Mijn conditie breng ik op peil door weer lekker te gaan sporten waardoor ik nog meer energie krijg en weer strak in mijn vel kom te zitten. Pfff, wat je allemaal moet doen als vrouw om er nog appetijtelijk uit te zien.

Heb me wel eens afgevraagd of  ik soms aan ADHD lijd! Want die escapades ’s nachts als partnerlief een tijdje weg is, duik ik mijn atelier in om als een bezetene op doeken te kliederen, vervolgens een korte break  nemen en alsof de duvel achter me aan zit met de stofzuiger alles te zuigen wat maar los en vast zit.


 

 

 

 

 

 

En weet je wat voor gevoel ik dan krijg: wat heerlijk, wat zalig, ben ineens weer kind en dans en spring, dan ben ik even een ochtendmens, zo dartel en genietend van het ochtendgloren, een kopje thee, de zon komt op en even later op de bank naar dromenland als een kat lekker spinnend en knorrend…………


 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
duim voor dit artikel :)