Aan de kant staan

Door Benny-41 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Vele mensen hakken met dit bijltje en staan aan de kant.Ik sta aan de kant ten opzichte van mijn werk.Maar je kan ook aan de kant staan vanwege een relatie of zoiets dergelijks.maar neem maar van mij aan,je wilt niet aan de kant staan.aan de kant staan maakt machteloos.Maar wat dacht u wat voor sociale problemen het met zich meebrengt.Het gezin,het uitgave patroon,alles kan er onder lijden.Mijn advies zie zou gauw mogelijk van die kant vandaan te komen,makkelijk gezegd,moeilijk uitvoerbaar,maar nooit opgeven.

Beste mensen

Ik sta alweer geruime tijd aan de kant,doe dit beslist niet voor de lol,nee min of meer is mij de wacht toegezegd.Wat nog veel erger is,ze zijn me liever kwijt dan rijk.Aan alles merk ik,dat mijn stoel poten half door zijn,dat mijn computer op mijn werkplek allang op geschoond is,en in gebruik genomen is door een collega.

Van die kant af komen is niet zo gemakkelijk.Om weer in de pas te komen, vergt tijd,doorzettingsvermogen en al wat niet meer.Ik besef mij overigens heel goed als medewerker in de zorg,dat sommige hun hele leven buiten spel staan,aan ons de schone taak weggelegd,om deze mensen een zo goed mogelijk bestaan te geven.Helaas lukt dit door o.a de overheid voor geen meter.

Mijn ei niet kwijt

Gelukkig heb ik xead,ja zo erg is het al.Ik ben geen thuiszitter,ik ben een doener.Dagelijks word ik nog geconfronteerd met de dag,dat ik plaats moest maken, aan de zijkant.Ben in 10 jaar in de zorg nog nooit 1 keer echt op mijn vingers getikt.nu word ik niet getikt,nee krijg een klap van de molen.Ben mijn baan niet kwijt,alhoewel,nee ik verblijf in de ziektewet.Genoeg tijd,maar ook genoeg loze uren,uren die ik heel anders in had kunnen zetten,maar doordat ik mijn ongenoegen heb geuit,word me dat ontnomen.Ik heb wel een doel en daar werk ik aan,maar laat ook graag mijn handen wapperen,en in mijn werk kon ik dat.

Ander werk

Vandaag een gesprek gehad met mijn manager,er word samen met mij en een ingehuurd bedrijf gekeken waar ik terecht kan.Op mijn huidige plek heb ik het vergooid en kan ik niet terugkomen.Binnen de organisatie word er nu gekeken ,naar vacatures, waar ik in aanmerking voor kom.Lukt het niet binnen een tijdbestek van een paar maanden,word er extern verder gezocht.Mijn ongenoegen is voor mijn manager niet de enigste reden gebleken,ook het op eens mijn werk niet meer aan kunnen,en mijn fysieke beperking,heeft haar dit doen besluiten,althans,dat zijn haar woorden.

                                                                Rug rechten

Hoofdschuddend ben ik in mijn auto gestapt,het gas diep ingetrapt,en huiswaarts gekeerd.Bij thuiskomst heb ik het 1 en ander doorgesproken met mijn partner,het engste wat me te doen staat is mijn rug rechten en doorgaan.Het verleden, het verleden te laten,en gaan werken aan de toekomst.Makkelijk gezegd,moeilijk uitvoerbaar.

Aan de goden overgeleverd

Na het gesprek met mijn leidinggevende,is het me wel duidelijk geworden,kijk ik toe,krijg ik misschien iets toegeschoven wat me niet lijkt,dus ik moet zelf als een bezetene het internet op,en hopen dat ik wat passend vind.Het makkelijkste is natuurlijk zoeken in de organisatie waar ik een vast contract heb,maar eigenlijk ben ik door deze affaire helemaal afgeknapt op deze werkgever.Zolang mijn plan om voor mijzelf te beginnen nog geen gestalte heeft,begeef ik me op glad ijs .

De laatste jaren zitten in mijn nabije omgeving,veel mensen in hetzelfde schuitje,weliswaar om veel verschillende redenen.Maar een ieder met de dezelfde problematiek,hoe nu verder.Geld is in de meeste gevallen het nijpende tekort,maar ook relationele spanningen komen voor.Gelukkig is nog geen huwelijk of relatie op de klippen gelopen,maar heeft wel de nodige sporen achtergelaten.Ik probeer nog meer mijn schouders er onder te zetten,en hoop dat een ieder dat met me mee gaat doen.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Kop op, we blijven knokken voor je droom wens! D