Ze bestaan nog...

Door Maax gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Weleens gehoord van het Melkfonds? Ik nog nooit, tot voor kort.

 Melkfonds

Tot de dag van vandaag had ik nog nooit gehoord van het Melkfonds. Nooit erbij stilgestaan dat melk ook in je kleuter- en peuterjaren enorm belangrijk zijn voor de ontwikkeling van je lichaam. Daarom kent Nederland het zogenoemde schoolmelk. Ik ken dit inderdaad nog van mijn eigen jeugd. Toen ik in de kerk was voor mijn maandelijkse bezoek, viel mijn oog op een foto van een tuinfeest, waarop ik mijn oma en mijn oom zag staan. "Goh, wat leuk", dacht ik toen. Wat was dat voor feest, vroeg ik mijn moeder. Mijn moeder vertelde dat op die dag geld werd ingezameld voor het Melkfonds. Melkfonds? We hebben al Unicef, Back to sender en weet ik wat voor goede doelen allemaal.

 

 Kan ze niet allemaal helpen.

Om eerlijk te zijn, heb ik nooit eerder om gekeken naar humanitaire goede doelen.  Goede doelen zoals voor brandwonden, ziektes e.d. heb ik me altijd meer voor geinterreseerd. In mijn ogen vond ik die zaken belangrijker, mede doordat ik zelf ernstig ziek ben geweest. Ik maak er geen geheim van, ik heb leukemie gehad. Daarvoor steun ik alleen dat soort doelen en giro 555. Maar omdat ik niet echt geinteresseerd was in de mis, heb ik mij laten informeren door een non, want wat is dat eigenlijk voor doel, wat is de intentie ervan?

Missie

Doel van het Melkfonds is kinderen, in Indonesie (e.a. delen van Azie), voorzien van melk. Dit gebeurt alleen bij kinderen, die NIET in een weeshuis zitten. Wat mij het meest aansprak, is eigenlijk hoeveel huisloze kinderen er wel niet zijn in Indonesie. Misschien moet ik mij niet teveel richten op de slechte omstandigheden waarin die kinderen leven, want ik durf te wedden, die kinderen zijn gelukkig zo en weten niet beter. Ik heb een paar foto's bekeken van kinderen in Indonesie die geholpen worden door de fonds, ze leken mij zo gelukkig. Ik voelde mij hartstikke schuldig dat ik liep te klagen over dingen die voor mij vanzelfsprekend waren, zoals het drinken van melk op school. Wilde ik nooit, maar nu pas snap ik de essentie van melk. Ik zou graag willen dat ik die lieve kinderen kon helpen, maar dat kan ik niet alleen. Ik heb een kleine donering gedaan, maar hoop eigenlijk op deze manier meer aandacht aan het Melkfonds te brengen. Ik probeer hier absoluut geen sponsors te vinden, absoluut niet. Ik vraag mezelf wel af hoe het komt dat er verder geen aandacht hieraan wordt besteed of niet zoveel naamsbekendheid draagt. Misschien omdat er al zoveel goede doelen zijn. Ik moet wel zeggen, mensen die het Melkfonds steunen, die ondernemen vaak zelf iets door naar Indonesie te gaan en willen zelf ondervinden wat daar gebeurt of wat de omstandigheden daar zijn. Waarom voelen die mensen zich zo betrokken bij een land, die hun diep bij het hart ligt? Wat motiveert hun? Die lachende gezichtjes, of is het dat het voor ons Europeanen zo vanzelfsprekend is dat er zo goed voor ons gezorgd wordt? Er worden zoveel initiatieven genomen door mensen zelf, die hun naam willen verbinden aan deze fonds. Daarmee bedoel ik dat deze groep mensen echt daarheen willen gaan, wauw. Ze bestaan toch nog!

Evenementen

De kerk organiseert jaarlijks in verschillende delen van het land zogenoemde tuinfeesten. Hier worden braderieen gehouden, barbeceu, informatieseminars en veel speelplezier voor kinderen. Al het geld dat wordt ingezameld, gaat naar het Melkfonds en het volgende jaar erop is weer een bijeenkomst waarop verteld wordt hoe ze het geld hebben gebruikt. De eerstvolgende tuinfeest zal weer in september zijn en ik zal u zeggen...ik ben erbij. Naast deze events heeft het melkfonds ook een eigen site, die makkelijk te vinden is via google. 

Opkomst

Wat mij vooral opviel was de opkomst, er zaten mensen bij die echt iets wilde betekenen door naar Indonesie zelf te gaan en daar bereid zijn vrijwillig te helpen in zo'n weeshuis. Dat deed iets bij mij. Toen dacht ik, ja, dat wil ik ook. Nu ik er zo over nadenk, ben ik blij hier in Nederland geboren te zijn. Ben zelf van indische afkomst, misschien dat ik mij daarom persoonlijk zo betrokken voel. Of is het toch m'n medeleven voor de medemens? Een kind heeft er niet om gevraagd om geboren te worden, heeft er helemaal niet om gevraagd om in deze barre omstandigheden terecht te komen. Een kind zonder ouders en huis kan er ook niet voor kiezen om weg te gaan, maar wil alleen spelen. Een kind heeft het recht om gelukkig te zijn.

Ik wil er niet te lang over praten, ik heb het gevoel dat ik mezelf ongelukkig maak als ik te lang over dit onderwerp praat. Ik kan er persoonlijk op dit moment niets aan doen. Ik wil deze fonds alleen meer onder de aandacht brengen.

 

Bij deze. Groetjes Maax

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.