De stille getuige

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 31 January 20:47

Met één arm maaide hij het glas van tafel. Het glas spatte uiteen en liet scherven van woede achter.

Met één arm maaide hij het glas van tafel. Het glas spatte uiteen en liet scherven van woede achter. Franca kromp ineen. Ze zag haar leven vloeien in de stroom van de warme drank. Haar verdriet was groter dan ze bevatten kon.

Wat was er met haar leven gebeurd?

Ze zag hun kleine Aisha op de grond zitten, ineengedoken in een hoekje. Het kind beefde van de ingehouden snikken. Zijn woede hing onheilspellend tussen hen in. Ze wilde Aisha omhelzen, haar geruststellen, zeggen dat papa en mama van haar hielden.

Enkel die vreselijke blik van haar man hield haar tegen.

 

Zijn ogen groot van drank. Hij was zichzelf niet. Doodsbang was ze voor hem, als hij zo was. Hij hief zijn arm op. Ze sloot haar ogen, wachtte op de klap die de wegstervende echo van het gevallen glas zou overstemmen.

Ze wachtte.

 

Ze voelde niets. Deed voorzichtig haar ogen open, wetend dat het mogelijk was dat ze er een prijs voor moest betalen. Hij stond voor haar. Zijn arm opgeheven. Zijn blik leeg. Zijn zwijgen woog haar zwaarder dan zijn schreeuwen.

Ze hoorde het onzekere ademhalen van haar dochtertje.

“Denk toch om haar.” Bracht ze fluisterend uit. De klap die volgde was genadeloos. Haar hoofd zwiepte naar achteren. Aisha snikte. De kleine getuige van al het leed. Het leed dat alcohol heet. Zijn blik was ondoorgrondelijk.

 

Geen greintje spijt.

Franca verzamelde al haar krachten om op te staan. Ze zou hem niet slaan. Oh, nee. Ze wilde niet als hem zijn. Verblind door de drank staarde hij haar roekeloos aan. Haar wereld draaide. Even was ze terug op hun trouwdag. Zijn glanzende ogen van toen. Die ene traan waar zij om had moeten lachen.


Ze had dít nooit verwacht.

Haar geluk was als een blad gevallen en meegenomen door de wind van de tijd. Zijn liefde, haat? Hij was in de ban. Hij dacht niet meer aan Aisha. Hij dacht niet meer aan haar. Het enige wat hem nog werkelijk boeide was de drank.

Het was een ziekelijk streven.

 

Een streven dat hun gezin verwoestte. Kapot maakte. Hoe vaak had ze niet meelevend gedacht aan al die andere levens die hierdoor vernietigd waren? Zijn blik scheen haar levenloos. Plotseling leek hij tot bezinning te komen.

Zijn schouders zakten.

 

Franca haalde opgelucht adem. Maar ze wist dat het nog niet voorbij was. Hij zakte neer. Verslagen. Eenzaam. Een man die geen controle meer had over zichzelf. Ze zag de eerste traan over zijn wang rollen. 

Waarom?

Waarom overkwam dit hen? Aisha hief trillend haar kopje op. Franca knikte haar geruststellend toe. “Ga maar naar de kamer, pop, mama komt zo.” zei ze met zachte stem. Hij keek op. Niets dan schaamte in zijn ogen. Ze keek hem aan. Strak. Moedig.

 

Hij sloeg zijn ogen neer.

Ze bukte zich om de scherven die hij veroorzaakt had op te ruimen. Hij keek bewegingloos toe. “Waarom?”  vroeg ze nu aan hem. Hij antwoordde niet, zei niets. Staarde voor zich uit. “Waarom?” vroeg ze nu, harder. Hij schudde zijn hoofd.

 

Met een ruk schoof hij zijn stoel achteruit.

Hij bukte zich om haar te helpen. Franca werd misselijk van de geur die om hem heen hing. Zijn stem was dik van de drank toen hij sorry zei. Hun tranen vielen tussen de scherven. De woede van een moment. Het eindeloze verdriet. 

Franca pakte een doek om de drank op te deppen. De drank waarin ze zo juist haar leven had zien vloeien, verdween, de weeë lucht bleef hangen. Ze stond op, vluchtte in een paar stappen naar de woonkamer. Ze sloot de deur achter haar, nam Aisha in haar armen. Zacht wiegde ze haar.

 

“Stil maar.. mama.” zei de stille getuige.

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
MelWrite, het wordt te vaak verdoezeld.. heel erg.. Dankjewel.
Keihard confronteer je de lezer met iets dat iedereen wel kent, soms van dichtbij, soms van verder weg, maar waar bijna niet openlijk over gesproken wordt. Mijn complimenten!
Dankjewel, Lindsy!
mooi omschreven... we staan er soms niet bij stil, maar wat je schrijft is idd correct ! duim en fan erbij :)
Dankje, Taco.
Heel mooi geschreven..maakt indruk!
Duim Taco
Dankje, Stormerwout. Alcohol maakt ontzettend veel kapot. Misbruik is zeker niet geoorloofd, maar vaak hebben deze mensen ook een verhaal. Een reden om naar de fles te grijpen. In ieder geval is het triest wat het allemaal doen kan.

Mijler, bedankt!