Ik voel me zo verdrietig..

Door Rose_love gepubliceerd op Friday 31 January 20:48

Schrijven lucht op, misschien dat de pijn dan eindelijk zal verdwijnen.

Ik voel me zo verdrietig

Ik had een column geschreven met alles waar ik mij verdrietig om voelde. Toch plaats ik het niet. De gedichten wil ik wel plaatsen, omdat het anders is dan die lange opsomming van pijn en moeite.

Ik voel me zo verdrietig
in deze warme ruimte

zie ik de kou op me af komen.
Mijn hart huilt.

 

In deze warme ruimte
Voel ik mij verkillen
Mijn hart huilt
Ik sta op.

 

Ik voel mij verkillen
Krijg een brok in mijn keel
Ik sta op
Voel mij sterker.

 

 

Ik krijg een brok in mijn keel
Een snik welt in mij op
Maar ik voel mij sterker
Laten de tranen in mijn hart blijven.

Een snik welt in mij op
Ik zie de kou op mij afkomen
Laten de tranen in mijn hart blijven
Ik voel me zo verdrietig.

Ik ben nooit verdrietig.

Bijna nooit. Maar nu wel en ik weet niet wat ik doen moet. Ik wil het vergeten, maar ik kan het niet. Mijn keel doet pijn van het ingehouden huilen. Toch wil ik vanavond weer vrolijk zijn. Omdat het moet. Ik moet sterk zijn, om iedereen hier door heen te sleuren.

Vervul mijn hart met liefde,
geef me kracht om te dragen.
Schenk me hoop om te leven,
reik mij aan, moed en rust.

Laat mij toch, al het gegriefde,
eens oprecht vergeving vragen.
Schenk me liefde om te geven,
geef me om te leven lust.

 

Ik ben gesloopt door ruzies, de liefdeloosheid verkilt me, de haat martelt me.

Ik wil er niet aan toegeven, maar ik word er zo moe van. Altijd maar strijden, strijden om je plekje, strijden om gerechtigheid. Niet alleen voor mij, ook voor de mensen van wie ik zoveel houd.


Een groot onrecht op de wereld is achterbaksheid. Het zou zoveel beter zijn, wanneer men alle roddels maar recht in het gezicht zei. Tegen roddelen sta je machteloos. Het is hun woord tegen het jouwe. Slechts één positief ding kan hieruit voortkomen. Je ziet wie je echte vrienden zijn. Maar dat is vaak zo teleurstellend.

Lieve Xeadianen, het schrijven heeft me opgelucht. Het moest er even allemaal uit.

 

 

 

 

En misschien.. misschien, kan ik vanavond weer vrolijk zijn.

 

 

Reacties (29) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie teksten!
Bedankt voor je compliment, Jarne!
Graag gedaan! Je hebt talent!
Ik blijf maar stil verder vanavond. Fijn om ze ook een keer te hebben ontdekt
Bedankt voor het lezen, lief dat je het nog echt gedaan hebt ook. Goedenacht dan, meneer Wasbeer! Xx ;)
Weer een heel andere Roos. Niet echt een verassing natuurlijk, iedereen kent die momenten of heeft ze gekend. Maar ik heb dan wel soms zo'n klein hartje dat je zoiets eigenlijk niet wilt weten van iemand die je 'kent' Gelukkig ligt dit al ver in het verleden
Dit is al lang geleden en ik ben vaker vrolijk dan verdrietig. Kom er altijd weer bovenop. Denk dat jij zelf ook een heel positieve inslag hebt. Met een klein hartje is niks mis trouwens. ;)
Huub, dat is zo. Ik besteed er ook geen aandacht meer aan, heb nu andere vrienden en geniet daarvan. Ik denk dat veel mensen met zo'n situatie bekend zijn, want waar mensen samen zijn.... bedankt voor je reactie!
Thanks, Anique.
Fijn dat schrijven werkt tegen verdriet en andere gevoelens.. Al is het maar voor 50% zoals je zei ;)
Thanks, Kikafonie. Vind het nog steeds allemaal niet echt leuk, maar ja, het verdrietige is een eind weg!