x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Alles is relatief: individualisme & egoïsme

Door Big-Up gepubliceerd op Friday 28 September 12:10

De term relativisme is het idee dat een bepaald concept (waarheid, schoonheid, het goede,...) niet op zich staat, maar afhankelijk is van iets anders.

De mens is een egoïst. Als iemand spreekt over het leven, draagt die de diepere betekenis van ‘mijn leven’. Probeer jij maar eens aan de ouders van een mentaal gehandicapte jongen uit te leggen dat ‘het leven mooi is’. Probeer maar eens aan een verlamd persoon uit te leggen dat ‘voetbal ons leven verrijkt’. Je kan het ook omdraaien. Vraag maar eens aan een weeskind wat geluk inhoudt en doe daarna hetzelfde bij een enig kind. Wedden dat dat weeskindje gelukkiger is dan het kind zonder broers en zussen, ook al heeft het ouders en de laatste snufje.

Dit egoïsme is te merken op zowel maatschappelijk, economisch als ecologisch vlak. Je kan zelf ook eens de test doen; sla de krant maar open en je leest meteen een 20-tal artikels over alle ellende in deze wereld, met dan op het einde een aantal bladzijdes vol onzin en wat sport. Meestal handelen 19 van deze 20 artikels over ellende in de westerse wereld; de economische beurscrisis, een verkeersongeval, de ontdekking van een nieuw geneesmiddel of de dood van het hondje van het Britse koningshuis. Tja, het is wel erg dat we omwille van een aantal spelers op de beurs 150 euro per maand minder zullen verdienen. Dat kost ons onze jaarlijkse vakantie naar de mooiste plekjes op aarde. Het is ook jammer dat er dronken bestuurders hun auto in de prak rijden en daardoor het leven moeten laten. En het is inderdaad leuk dat er nieuwe geneesmiddelen ontdekt worden die de meeste mensen zich niet eens kunnen veroorloven, omdat hun land geen sociale zekerheidsuitkeringen geeft. En tenslotte; wat kan mij die hond van dat Britse koningshuis nu schelen?

De mens toont enkel interesse in hetgeen dat hun directe leefomgeving beïnvloedt. Uiteraard, de opwarming van de aarde is een leugen. En dat er dagelijks 100’en mensen sterven in Afrika omwille van hongersnood, ziektes en oorlogen lijkt ons ook weinig te boeien. Laat ik dan nog maar zwijgen over de massale moord die de mens pleegt op onze schepper; de natuur. Wij zijn vergiftigd door ons eigen egoïsme, kapotgemaakt door onze eigen genialiteit en vergeten daardoor dat wij allemaal dezelfde zijn. Jammer genoeg stellen we verschillende prioriteiten.

Neen, deze wereld is geen heiligdom. Mensen die zichzelf een heel imperium hebben opgebouwd, zijn ontzettend ongelukkig en slikken enorme dosissen antidepressiva. Geef je aan een Afrikaans weeshuis 10 leren voetballen, ben je hun God en hun Messias. Het geluk straalt van hun gezicht.
Het beeld van het alledaagse Westerse gezin rond 21:00 ’s avonds; vader kijkt voetbal op zijn flatscreentelevisie, moeder leest een boek op haar Ipad, zoon speelt op zijn Playstation het nieuwste schietspelletje en de dochter speelt virtueel tennis op haar Wii-console. Laatst kwam ik heel toevallig op de tram een klasje tegen vol dove kinderen. Ze waren met 8 kinderen tussen de 6 en de 9 jaar schat ik, begeleid door een 50-jarige opvoedster. Het klasje was op weg naar de bibliotheek met een hele zak vol kinderboekjes. Ze waren in hun nopjes, want ze zouden nieuwe boeken gaan ophalen die ze dan ’s avonds met hun mama en papa konden lezen. De vreugde in hun ogen had ik al heel lang niet meer gezien en was de grote inspiratiebron voor deze column.

Alles is relatief. Het dode hondje van het Britse koningshuis is tragisch voor hare majesteit, maar een vrouw van haar stand zou zich beter bezighouden met de dagelijkse overlijdens in het land waar onze roots liggen. Waarom zou je in een huis willen leven waarbij de muren bedekt zijn met goud, als je weet dat dit goud door kindslaven uit mijnen zijn gehaald, als je weet dat er voor dat goud doden zijn gevallen. Waarom zou je een boot willen hebben als je weet dat je met die boot het meest schaarse product in Afrika verder om zeep helpt. Wat kan mij die staatsschuld nu schelen, als ze in Haïti nog niet eens de helft van de huizen hebben opgebouwd? Wat kan mij de eenmaking van Europa schelen, als ze in Afrika nog niet eens een land kunnen herenigen? Amerikanen doden duizenden mensen per jaar, om op die manier olie te kunnen garanderen voor hun vaderland, terwijl ze in andere landen elkaar afmaken om te kunnen overleven.

En cynisme is een pijnlijk vorm van spot voor een groot deel van de wereld; want laat het nu net zij zijn die niet verdienen om getroffen te worden door de verkeerde manier waarop we met onze wereld omgaan die het meest getroffen worden. De pinguïns zijn geen lang leven meer beschoren, omdat de ijskappen wegsmelten. Allerlei jungledieren zullen binnenkort hun biotoop elders moeten zoeken, omdat we meubelen moeten maken van al het hout in die prachtige oerwouden. De mensen waarvan wij afstammen, zullen steeds verder moeten wandelen om water te vinden, omdat wij graag met de auto naar de bakker rijden. Een fiets is voor losers namelijk.

Ach, met deze column verander ik niets. Zelfs dit schrijven is relatief, want hoogstens 5 mensen zullen effectief nadenken over hoe ‘fucked  up’ onze wereld wel niet is en 3 van hen zullen daarbij een sigaret opsteken en zo hun longen verder naar het schroot helpen. Zelf ben ik ook helemaal geen Messias op het vlak van wereldverbetering, maar ik kan mezelf soms haten omdat ik deel uitmaak van deze maatschappij. En toch ben ik blij een Westerling te mogen zijn. Als door de dualiteit getroffen..

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Een knappe overdenking hier! D