Het gevaar van de vierde macht

Door Big-Up gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Als ik het heb over de vierde macht, heb ik het uiteraard over de media. Wat is het en wat doet het met ons?

Journalisten hebben een zekere verantwoordelijkheid


Elke journalist heeft als taak om mensen op de hoogte te stellen van wat er gebeurt op deze wereld. Ze behandelen thema’s, problemen en gebeurtenissen die ons allemaal aangaan en waar we allemaal interesse hebben. Het ene artikel trekt de aandacht van bepaalde lezers, terwijl een ander artikel, over een ander thema, de interesse van compleet andere lezers kan opwekken. Globaal genomen kunnen we ervan uitgaan dat journalistiek een maatschappelijke functie heeft in onze dagelijkse leven. Het geeft ons informatie over zaken die ons aangaan en over zaken waar we informatie over wensen.

Niet alleen zorgt dat ervoor dat journalisten bekwaam moeten zijn om op een juiste manier de correcte informatie te vinden, ook moeten ze met een zekere vorm van verantwoordelijkheidszin omgaan met de informatie die ze al dan niet verkregen hebben. Het niet verkrijgen van informatie is namelijk ook een onderdeel van de journalistiek waar men mee moet kunnen omgaan; een artikel mag je niet uit het niets schrijven. Bronnen moeten goed nagekeken worden, informatie mag niet rechtsongeldig zijn en zo zijn er nog aspecten die een goede journalist onderscheiden van een slechte.



Journalisten zijn onze belangrijkste bron van informatie en we gaan er dan ook vanuit dat wat we lezen in de krant, zien op het nieuws of horen op de radio volledig correct is, volgens de regels van de journalistiek. Via deze media worden wij op de hoogte gesteld van wat er gebeurt op onze prachtige aardbol. Wij, als onderworpen aan de media, stellen ons vertrouwen in de boodschappen die we via alle mogelijke media meekrijgen. Er zijn slechts weinig mensen die nog kritisch omgaan met de informatie die ons toegestuurd wordt.

Vandaag de dag hoor je steeds meer mensen klagen over het optreden van journalisten. Overal staat wel verkeerde informatie of wordt informatie achtergehouden en verborgen. Ik herinner mij een uitspraak van een Belgische voetballer: 'Ik geloof niets meer van wat er geschreven staat, vaak is alleen de datum juist'. De macht van de media is zo sterk geworden dat het zich in de positie bevindt om ons informatie mee te delen die niet strookt met de werkelijkheid, zonder dat we er ook maar aan twijfelen of deze informatie klopt. Twijfel, onzekerheid en wantrouwen wordt op deze manier gecreëerd. Moet deze macht dan niet ingedijkt worden? Kunnen we het rondzenden van informatie nog langer toevertrouwen aan personen die daarmee hun brood op een ‘eerlijke manier’ verdienen? Moeten we ons niet de vraag stellen of deze personen wel met de juiste intentie aan de slag gaan? Zou het verzenden van informatie niet beter overgelaten worden aan maatschappelijk verantwoordelijke personen, die naast de drang om geld te verdienen met het schrijven van actuele artikelen, ook een zekere vorm van plichtsbesef hebben?


Al Gore: de goeroe van het hedendaagse ecologische denken.


Om het gevaar van media-activiteiten aan te tonen, wil ik graag verwijzen naar Al Gore. Al Gore was ooit vicepresident in de Verenigde Staten van Amerika. In 2000 verloor hij nipt de presidentsverkiezingen van George W. Bush, wat nadien als een grote fout werd beschouwd. Het meest van al is Al Gore bekend van zijn strijd voor het milieu, tegen de opwarming van de aarde en het broeikaseffect. In dat kader reisde hij de hele wereld rond om presentaties te geven omtrent dit schadelijke effect dat onze hele aarde aantast. Zijn documentaire ‘An inconvenient truth’ is één van de grootste werken van de afgelopen decennia.



Ook Al Gore heeft aan den lijve ondervonden wat de impact is van de media op belangrijke maatschappelijke thema’s. De opwarming van de aarde is zonder twijfel de meest belangrijke ontwikkeling in ons maatschappelijk bewustzijn van de afgelopen 50 jaar. Vele wetenschappers hebben ons vanaf de jaren ’30 reeds gewaarschuwd voor het fenomeen ‘broeikaseffect’. Jaar na jaar werd het wetenschappers steeds duidelijker dat er problemen zouden zijn voor onze toekomst als de bevolking bleef groeien, als onze mentaliteit zich daar niet naar zou aanpassen en als de technologische ontwikkeling zo exponentieel zou blijven groeien. Al jaren weten politici dat er problemen zouden zijn, maar dat werd steeds genegeerd.

In heel wat wetenschappelijke artikelen werd de opwarming van de aarde steeds maar weer bovengehaald, de bewijzen stapelden zich op. Er waren amper wetenschappelijk artikelen die het broeikaseffect ontkenden. Het was de media daarentegen die deze wetenschappelijke artikelen in twijfel trok. Journalisten, die meestal geen wetenschappelijke opleiding hadden gekregen, ontkenden het bestaan van de opwarming van de aarde. Ze trokken wetenschappelijke artikelen, gebaseerd op experimenten, in twijfel en lieten hun persoonlijke mening dan ook gelden. Dit heeft ervoor gezorgd dat men zich tot Al Gore nooit écht zorgen heeft gemaakt over wat er speelde. Er zijn nooit harde maatregelen gekomen van politici, die maar al te graag steunden op wat er in de media werd geschreven. Burgers namen ook nooit zelf initiatief; de media noemde de opwarming van de aarde een fabeltje. De media maakt in de jaren ’50 zelfs dat de opwarming van de aarde een taboe werd; nu weten we wel beter uiteraard.

De journalistiek; neem het met een dikke korrel zot


Mijn boodschap moge duidelijk wezen: de media kan of mag je nooit volledig vertrouwen. Zelfs de BBC, bekend als meest betrouwbare mediazender, maakt regelmatig fouten. Enkel pure wetenschappelijke teksten zijn nog volledig naar waarheid ingevuld en deze zijn helemaal niet hetzelfde als een krantenartikel. Een rat is toch ook geen muis?

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
@ Jack: dat is dus alleen de onderzoeksjournalistiek. Volgens mij een betrekkelijk nieuw begrip, en het woordje onderzoek moet er ook steeds vaker bij. Het onderscheid zich nl nog nadrukkeljker van de rest, die tegenwoordig meer de copypastejournalistiek kan worden genoemd. Het enige wat ze nog onderzoeken is de fox populi, de stem van het volk, met de microfoon de straat op en jan-met-de-pet-maar-zonder-mening naar zijn mening vragen.
Goed stukje schrijfwerk! Prima artikel.
Bij deze wil ik je complimeteren met je schrijven
ik hoop dat ik nog veel van je artikelen mag genieten blijven

Top gedaan goede vriend
je hebt een dikke duim verdiend
Al Gore heeft in zijn eentje al meer warmte de wereld ingestuurd aan energie dan hele dorpen in africa,zo best vind ik die man niet.
Maar een DUIM en een goed verhaal dus een FAN erbij.

g.storm DRIMPELS.
... objectiviteit is ver te zoeken... goed artikel!D
lol ik dacht eerst dat het over wiskunde zou gaan haha!
Zoek Rupert Murdoch maar es op in verband met media, eigenaren van de media en "objectiviteit". ;)
Ach, het zijn net mensen.