De keuze van mijn moeder

Door Wasanthie- gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Dit is het laatste artikel wat ik wil schrijven over mij adoptie waarin ik een beeld weer weergeven over de keuze die mijn adoptie moeder moest maken. Ik hoop alleen respect volle reactie's te ontvangen hierop want ik neem aan dat je begrijpt dat dit wel een persoonlijk onderwerp is. En waarom ik het dan toch beschrijf? omdat ik zo ontzettend veel negatieve reactie's hoor over de keuze's die moeders over de hele wereld dagelijks moeten maken.

Zoals beloofd het aansluitende artikel over de keuze van mijn biologische moeder en waarom ze die keuze heeft moeten maken.

Eerst even een korte beschrijving van hoe het in Sri Lanka 19 jaar terug was:
Sri Lanka is een arm land en met 22,8% ( anno 2010 dus toen nog hoger percentage) van de bevolking dat ver onder de armoede grens leeft kun je je vast wel een beetje in denken hoe het land eruit ziet. Een land waarin niet veel geregeld is voor zijn bewoners en weinig zicht is op da manier waarop dingen zijn voor de gewone bevolking. Trouwen gebeurt veel maar verkrachtingen en aanrandingen jammer genoeg ook. Toen was enig lichamelijk contact voor het huwelijk dramatische laat staan zwanger raken dan werd je uit de familie gegooid en bestond je leven vaak uit bedelen, of prostitutie. In die tijd was er ook veel oproer door de volksoorlog tussen de Tamils en de Singalezen.


Mijn moeder was een vrouw van hoge kom af en woonde in een dorp dicht bij grote thee plantages maar kwam zeker niet uit een arme familie. Wat nooit heel duidelijk is geweest is of ze een langdurige relatie of juist niks had met een man uit het leger maar ze werd er wel zwanger van! Dit heeft ze hem verteld en ook gevraagd te trouwen maar meneer koos voor het leger en rende bij mijn moeder weg. Waardoor mijn moeder als jonge vrouw alleen bleef uit een hoge familie zwanger zonder vriend of aanstaande man. Ze stond voor een keuze:
# Ze kon haar kind houden maar naar haar ouders moeten gaan het moeten vertellen dat ze zwanger is van een man waar ze geen toekomst mee kan hebben, een schande zijn voor haar familie en op straat terecht komen haar kind voelen in haar buik maar niet goed en gezond kunnen eten maar wel een band voelen met het kleine mensje in haar buik maar weten dat het geen toekomst heeft en als ze het gebaard heeft niet tot nauwelijks kunnen verzorgen en gedwongen de prostitutie in moeten en weten dat dit haar toekomst is maar ook die van haar kleine dochter.
# naar haar ouders gaan om het te vertellen en op hun kosten een abortus laten plegen of niet vertellen en een of andere aftandse kliniek het laten weg halen maar een leegte hebben van een kind wat je had kunnen hebben. Maar wel weer een prima toekomst met een man en nieuwe kindjes. Goeie familie banden en een goed leven.
# het geheim houden zo lang het kan naar haar tante vluchten en zeggen dat ze daar een tijdje gaat helpen / werken. En haar kind voelen groeien, haar buik dikker zien worden 9 maanden een kind in je buik mogen koesteren en bevallen om dan haar eigen dochter in haar armen te nemen maar beslissen dat je je dochter een goeie toekomst gunt en dat ze alles krijgt wat een kind ( haar kind) /mens verdient. En weten dat dat op een manier kan en dat dat inhoud dat ze volledig afstand moet doen van haar dochter. Wetend dat ze naar een ver land gaat en ze het nooit meer terug zal zien. Nooit kan opvoeden, zien lopen, horen praten. Weten dat ze niet met mama aangesproken zal worden maar dat een andere vrouw zo word genoemd door haar dochter. 

En die laatste keuze heeft mijn moeder gekozen omdat mijn moeder zo veel moeder liefde heeft dat ze na negen maanden dragen en 2 maand zorgen haar kind kan afstaan omdat haar dochter dan kan krijgen en doen wat zij haar nooit zou kunnen geven.

Op de dag van de rechtzaak zit ze met haar meisje in haar armen in de taxi haar naam is Wasanthi maar hoe zal ze later heten? Welke taal zal ze spreken en welke religie zal ze geloven. Hoe zal haar karakter zijn en word ze later gelukkig. Wat zijn haar eerste woordjes? En zal ze ooit nog aan me denken? Zal ze me later opzoeken als ze groter is? Of zal ze me vergeten en doorgaan met haar leven.

De handtekening is gezet ze is niet meer van haar, ze is van die twee blanke mensen tegen over haar die zo gelukkig kijken. Ze kijken liefdevol naar haar dochter en noemen haar Thirza. Ze moet weg uit de recht zaal leeg.. zonder haar kindje in haar armen.

Nog een keer terug naar het hotel want er is nog een papier vergeten om te ondertekenen. Ze hoort haar dochter huilen maar ziet dat ze word getroost door een andere vrouw. De vrouw die later mama zal worden genoemd die haar alles zal leren.
Nog een laatste keer haar vasthouden een liedje zingen waarvan ze rustig word. Een laatste kus en dan loopt ze weg met tranen in haar ogen. Weg van haar eerste dochter voor altijd.

Je mag best weten dat ik dit met tranen in mijn ogen typ. Het raakt me zo erg dat een vrouw zoveel liefde had voor mij dat ze dat voor mij kon doen. Ik wil haar ook gaan zoeken maar ik heb geen idee waar ik moet beginnen.
Ik heb wel als eerbetoon een tattoo laten zetten met haar hand en mijn baby hand zodat ze dichtbij is maar toch. Wat een sterke vrouw is mijn biologische moeder.
 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hoi Wassanthie,
Je verhaal grijpt erg aan, ik vind dat je het mooi hebt geschreven.
In je andere blogs over de voordelen/nadelen van geadopteerd, kan ik mijzelf wel erg herkennen. Ik ben zelf namelijk ook geadopteerd.
Al moet ik wel eerlijk bekennen dat ik niet op zoek ben naar mijn biologische ouders of familie.
Niet omdat ik niet nieuwsgierig ben ofzo, maar eigenlijk ben ik wel gelukkig zo.
Ik neem het mijn biologische ouders/familie overigens niet kwalijk dat ze mij ter adoptie hebben aangeboden.
Maar ik moet wel eerlijk bekennen dat mijn ouders die mij opgevoed hebben, ik daar meer gevoel voor heb dan mijn biologische ouders.
In je andere blog 'de moeilijke kant van geadopteerd wezen'.
Omschrijf je heel mooi hoe moeilijk het soms is, als geadopteerde op school, en de middelbare school.
Ook ik werd mij pas in groep 3 van bewust meer van bewust, dat ik geadopteerd was. Dit kwam ook omdat bij mij ook er om een babyfoto van mij werd gevraagd, die ik overigens niet heb.
Ik ben namelijk pas op 6e geadopteerd.
Ik hoop overigens dat jij je moeder vind, en wens je veel geluk bij je zoektocht.
(wat ik overigens zou doen is eerst zoveel mogelijk informeren bij de organisatie die de adoptie heeft geregeld, alleen als dit nog mogelijk is. Die hebben vaak nog wel eens een archief met bruikbare informatie)
Ps: Spoorloss is inderdaad emo tv. Daarom kijk ik er zelf bijna nooit naar.
ben benieuwd hoe dit verder gaat
aangrijpend verhaal! goed geschreven
Veel succes :)
bedankt voor het aanbod maar ik heb hem al op internet gezien inderdaad =) dan bestel ik hem gewoon zo, is ook een stuk minder gedoe voor jouw! Ik ga hem zeker lezen ben benieuwd naar de verhalen van deze mensen.
Prachtig geschreven. Waarom schrijf je niet naar het tv programma spoorloos. Misschien kunnen zij je helpen je biologische moeder te vinden.
He ja, ik ken het maar het hoeft van mij niet op tv. Niet heel Nederland hoeft mijn moeder te zien. Niet iedereen hoeft een close up van mijn hoofd te zien als ik huil. Ik vind dat een beetje emo tv.. maar bedankt voor het mee denken!=)