Ik Wil Politicus Worden.

Door 020Binjamin1946 gepubliceerd op Friday 28 September 12:08

Nu ik met pensioen ben is het nu of nooit. Ik ga de politiek in.

Waarom wil jij de politiek in vroeg mijn vriendin met grote angstige ogen. Is dat niet gevaarlijk, vroeg ze. Politiek is niet voor  bange mensen, gaf ik haar als antwoord. Maar jij zegt dat het zakkenvullers zijn, asociaal, en nog veel meer. Daar had ze een punt. Ik laat me niet zo gauw uit het veld slaan  Ik heb een roeping en ga dat veranderen, gaf ik haar lik op stuk. Zij stond  stond op het punt om in tranen uit te barsten. Welke portefeuille wil je dan hebben, vroeg ze zwetend van opwinding. Alle natuurlijk.  Ze schoot in een zenuwachtige soort van stuiptrekking en bracht met veel gepiep uit: Hoe kan dat nou? Ooit een politicus gezien die ergens geen verstand van heeft, beet ik haar toe. Ze viel flauw.

Ik glipte snel het huis uit. Ik had me goed voor bereid en snelde richting Binnenhof. Mijn vriendin wist niet dat ik me al jaren hierop voorbereid had. Ik had namelijk op een slimme manier van een aangeschoten kop stotende politicus zijn pasje weten te bemachtigen. Met dat pasje kon ik de geheime ruimte van Nieuwspoort betreden. In deze ruimte speelt zich van alles af wat je niet wilt weten. Hier komen de zogeheten Nieuwpoortmensen samen: politici, journalisten, voorlichters/spindoctors, lobbyisten. Hier wordt politiek bedreven. Dat wil je niet geloven. Ik hield me afzijdig, maar hield een dagboek bij. 

Toen ik een en ander goed geobserveerd had besloot ik toch op  nader onderzoek uit te gaan.  Ik had een goede naam weten op te bouwen en had als bijnaam: Goede lobbes. Anders gezegd iemand die absoluut niet gevaarlijk was en van alles wijsgemaakt kon worden.  Ik had ik in feite maar een vraag geformuleerd: Hoe worden door al die mensen hun territorium verdedigd en hoe proberen zij het territorium van de ander binnen te dringen. Ik moest de kat eerst goed uit de boom lijken en geduld betrachten voor ik zou gaan toe slaan.

Een leuk spel is 'tafeltje beloeren'. Leerde ik van een journalist, die ik toe vertrouwd had dat ik graag de politiek in wilde zodra ik mijn pensioen zou hebben. Had hem verteld dat ik het volk, de koningin en het
vaderland wilde dienen. Hij wilde, na wat gesprekken, graag mij op weg helpen.

Op een gegeven moment besloot ik het 'tafeltje loeren' in praktijk te gaan brengen. Ik vleide me zowat aan tegen de niet populaire aangeschoten kop stotende politicus. Ik knoopte een geanimeerd gesprek aan en vertelde hem dat ik een groot voorstander was dat er in het openbaar geen hoofddoekjes gedragen mogen worden.  Hij vroeg of  ik lid wilde worden  van de beste partij van Nederland. Ik vertelde hem dat mijn vriendin moslima was. Daar keek hij van op. Niets aan de hand vertelde ik hem. Als ik met haar getrouwd ben krijg ik haar wel plat. Hij lachte, daar zou ik wel bij willen zijn.  Gelukkig was hij nog niet aangeschoten en gingen we ergens een stil hoekje opzoeken om 'zaken'  te doen. Wat ik voor de kost deed, vroeg hij: ik mompelde iets over de Mossad en zijn ogen straalden helemaal op. U bent voor Israël. Hij straalde helemaal. 

Toen hij weg moest omdat de alleenheerser van de beste Partij van Nederland baas hem twitterde dat hij onmiddellijk naar het Torentje moest komen, kwamen zijn 'vijanden' naar mij toe en  vroegen wat heeft hij je wijs gemaakt? Laat je niet door hem van alles op de mouw spelden. Luister liever naar ons. Weet u wel, werd 'bezorgd' geïnformeerd dat hij te veel drinkt en dan wel eens een kopstoot uitdeelt? Ik stelde gewoon een  vraag aan zijn 'vijanden' en wel zo luid dat iedereen het wel moest horen. Wat vinden jullie van het idee dat in het openbaar geen hoofddoekjes meer gedragen mogen worden, alleen moslim vrouwen voegde ik er aan toe en wat vinden jullie ervan dat echte niet-moslim mannen met een moslima zouden dienen te trouwen om ze plat te krijgen? Ontzetting,  verbijstering, ontsteltenis brak los. Dames begonnen van schrik kirrende geluidjes te maken. Mannen sloegen stoere taal uit.  Ik werd op de schouders genomen. Wie had dit verwacht van 'onze' goede lobbes?

Mijn bevriende journalist was zichtbaar trots op mij en seinde dat hij mij nog wat wilde bijleren. Prima werk zei hij, maar let op: Politici zitten zo dicht op elkaar dat ze nooit echte 'vijanden' van elkaar kunnen worden, anders wordt ons land onbestuurbaar.  Wat de mensen op de televisie krijgen te zien daar gaat het helemaal niet over. Dat is gewoon een toneelspel opvoeren. Hier wordt beleid gemaakt en in de achter kamertjes en die belt die, ook al is die op dat moment je 'vijand'. Je hebt nu een goede beurt gemaakt, maar trap niet in de val dat die drinkende kop stotende politicus een 'eeuwige vijand' is.  

Twee dagen later werd ik op mijn werk gebeld door een meneer genaamd: Lieve. Ik werd bij hem ontboden  voor een vriendschappelijk gesprek. Uit het gesprek bleek of ik geen lid wilde worden van een partij die de christelijk normen en waarden nog hoger in het vaandel heeft staan dan de de beste Partij van Nederland. Ik zou dan wel eens de mooie opdracht kunnen krijgen om lid te worden van deze partij om te infiltreren in de beste Partij van Nederland. Ik zou dus een spion worden zodat ons christelijk erfgoed niet verloren zou gaan. En dat de 'kop stoters partij', de best partij van Nederland, niet met de eer zou gaan strijken.

Het lukte me een goede lobbyist aan de haak te slaan. Deze vrouw, zo bleek lobbyde voor jan en alleman en bezat dus een bron aan informatie waar je koud van werd. Zij vroeg 200 euro per uur. De partij van christelijke normen en  waarden,  die Nederland christelijk wilde houden, betaalde.  Dankzij haar en mijn bevriende journalist kon ik een uitstekend curriculum vitae opbouwen.

Na een jaar hard werken werd ik ambtenaar op Binnenlandse Zaken. Hier leerde ik wie de baas was in Nederland. De ambtenaren. Een collega legde he me uit: Als ambtenaar weet je dat de minister een logé is. En wij ambtenaren blijven. En de minister gaat niet over het personeelsbeleid dat doet de secretaris-generaal. Kijk het is simpel: Een nieuwe minister betreedt een arena. Een arena waar bloedgroepen zijn, vetes worden uitgevochten, concurrerende afdelingen elkaar bestrijden op leven en dood. Uiteraard allemaal in landsbelang. Zo kunnen wij de minister 'over informeren' en dan zie je hoe hij zich genoodzaakt ziet zich aan de ketting te laten leggen. Wanneer een minister een echte vakminister is, dan wordt het een ander verhaal. Maar een minister die geen vakminister is, die zal het moeten hebben van de media en kan daarom het beste grootse plannen als de zijne presenteren, terwijl die echt van zijn ambtenaren komen.  Weet je hoe sommige ministers bekend staan bij  Tweede Kamerleden, werd mij gevraagd: Nee, zei ik. Als "buikspreek poppen' van hun ambtenaren. Ook in deze leerzame periode schreef  ik me suf in mijn: Lief politiek dagboek.

De Tweede Kamerleden doen wel stoer, ontdekte ik toen ik politiek adviseur werd bij een Kamerlid die de portefeuille:' Een goed milieu redt de wereld', beheerde. Ik dacht die beheert deze materie. Niet dus. Hij was totaal afhankelijk van wie hem, wat adviseerde. Hij deed nauwelijks meer dan lobbyisten inschakelen.  Kon ook niet anders want hij moest er wel zorg voor dragen dat hij 'in beeld' bleef'. Op maat gesneden informatie was daarom voor hem van levensbelang. Nee, het was duidelijk. De Nederlandse burgers worden belazerd bij het leven.

De volksvertegenwoordigers weten dat en de ministers ook. Ook de lobbyisten en journalisten, Het beleid wordt in Brussel gemaakt. Den Haag is niet meer dan een provincie stadje. Ook al doen ze in Den Haag nog steeds alsof wij een wereldmacht zijn ten tijde van de Republiek. Maar het is zo'n heerlijk verslavend spel. Het volk bedonderen en je zelf wijs maken dat je zo verschrikkelijk belangrijk bent, terwijl het zo weinig voorstelt. Dankzij mijn goede contacten met lobbyisten ontdekte ik dat zij voor 90% in Brussel lobbyden en hooguit 10% in Den Haag. De Haagse poppetjes op het Haagse schip willen niet toegeven dat aan de wal, Brussel, de koers van het schip bepaald wordt en echt niet door de 'kapitein'  van het schip. Politici die ik daar naar vroeg werden soms boos, maar als regel werd vastgesteld  : Er is sprake van verstrengeling, maar Den Haag, marginaal, hoe komt u aan die onzin. En zo blijft Den Haag toch maar mooi het centrum van Europa, zo niet van de gehele wereld.

IK WORD EINDELIJK POLITICUS.

Ik huwde mijn vriendin, precies op de dag dat ik met pensioen ging. Ik kreeg haar inderdaad plat en zij stemde toe dat ik politicus kom worden. Ik liet haar rug liggend achter, trok snel de kleren aan en rende mijn roeping tegemoet.
Ik werd met open armen  ontvangen en beloofde nooit dronken te zijn en zou niemand een kopstoot geven. Ik kon lobbyen als de beste en wist gedaan te krijgen, als spion van de partij van christelijke normen en waarden, die ons land christelijk wenst te houden, dat  de niet kop stotende partij, de beste Partij van Nederland, voor het nieuwe kabinet zou fungeren als gedoog partij. Hoewel ik beschuldigd werd door de leiding van de partij van christelijke normen en waarden een dubbelspion te zijn verweerde ik mij met de woorden: Niets daarvan ik ben een heuse politicus. Maar, ik had ze wel in de tang en genoot hier van.  De alleenheerser van onze partij had mij goed door en ik werd zijn vertrouweling. Ik wist de leiders van de twee andere partijen zo te masseren dat ze geen andere keuze hadden dan de beste Partij van Nederland als gedoog partij te aanvaarden. De partijleider  van christelijke normen en waarden adviseerde ik om desnoods in huilen uit te barsten om zo het congres achter zich te krijgen. Het lukte, het congres overdonderen de leider met een ovatie. Ik mailde onze alleenheerser: Opdracht met succes afgesloten. Ik mocht een wens doen en zo werd ik volksvertegenwoordiger in Brussel.

Toen ik enkele dagen later thuis kwam lag mijn vriendin, die dus inmiddels mijn vrouw geworden was, nog steeds rug liggend op bed. Zij snikte dat zij mij wilde ontvangen. Ze had iets over de huwelijkse daad die voltrokken diende te worden. Ik begreep niet waar ze het over had. Lieverd, zei ik, daar heb ik geen tijd voor en trouwens ik wil scheiden van tafel en bed want ik ga per direct naar Brussel om Europa te redden. Daar ligt mijn roeping.

In Brussel aangekomen lag er een brief van een advocaat. Binnen een mum van tijd was de scheiding voltrokken. Dat kwam goed uit. Ik kon me helemaal wijden aan mijn roeping en jonge dames zijn nogal  van mij gecharmeerd en dank zij hen kan ik me zo tussen door heerlijk ontspannen om me vervolgens weer helemaal op mijn roeping te storten. 

Ik wist hoe het moest. Door mijn jarenlange ervaring had ik geen mediatraining meer nodig. Ik scheerde mijn snor en baard af, want dat ligt niet goed bij het volk (en ook niet bij jonge dames). Nee, ik wilde echt geen backbencher zijn. Dat zijn politici die in stilte echt heel hard werken, maar zo af geserveerd kunnen worden omdat ze te weinig in beeld waren, of een midden maat, zij die wel iets te vertellen hebben, maar geen Bekend Politicus zijn. Dat was ver  beneden mijn niveau. Nee, ik wenste een Bekend Politicus te worden. Ik zou de media bespelen en van alles roepen en vooral niets  zeggen. Iedereen zou dan tevreden zijn. En het volk, ach het volk, dat wenst belazerd en bespeeld te worden. Als echte democraat wil ik hen daarin graag ten dienste zijn. 

Binjamin Heyl

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Blijf lekker thuis,joh
je wilt die arme burgers toch niet het idee geven dat ze vrijheid en keuzes hebben?
Zoals een echte politicus betaamd, zonder mededogen....
Bijzonder stuk............
niet aan beginnen haha