Stressen in de canta

Door Debsje2 gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Voor Gehandicapten is de Canta, (een brommobiel) ideaal, maar de wegen in Nederland zijn niet echt ingesteld op dit kleine wagentje. met het hart in de keel waag ik mij wekelijks op de brom/fietspaden, en tussen de auto's en vrachtwagens op de route van Zaandijk naar Katwijk aan zee.

De Canta is een brommobiel, of 45 km autootje.

Wettelijk gezien valt de Canta onder categorie brommer, en dus ga je als Canta rijder op zoek naar de brom en fietspaden, en rijd je binnen de bebouwde kom gezellig tussen de auto's door die dan al toeterend en links EN rechts inhalend om je heen suizen.

Vaak vraag ik me af waarom ik wordt ingehaald, als we daarna uiteneindelijk te gelijk voorr het rode stoplicht staan, maar ja, je zal maar haast hebben denk ik dan maar..

in mijn eigen woonplaats is het ' Canteren'  zoals ik het liefkozend noem nog wel te doen. ik weet waar ik over de weg mag, ik weet waar de brom en fiets paden zijn.

Een ander verhaal wordt het, als ik naar Katwijk rijd.

Tot aan het pontje Buitenhuizen is het makkelijk. De brom/ fietspaden zijn redelijk breed en je zit zo bij de pont.

Maar ja.. dan Zijkanaal C op.. met gladheid niet echt verstandig. het fietspad bovenop de dijk loopt schuin af op sommige stukken, en is amper breed genoeg om tegenliggende fietsers en scooters langs mij te laten passeren. Nee, met gladheid geen Zijkanaal C voor mij.

Nu weet ik niet eens of ik daar mag rijden, maar ergens in het midden staat er dan weer wel een bord met een brommertje er op dus tja.. ik gok het er maar op.

Dan  de dijk af, die vreselijk slinger dijk richting haarlemmer lieden op..

Er mag daar 60 gereden worden, wat ik bizar vind, gezien de onoverzichtelijke bochten en de tamelijk smalle weg waar je een probleem hebt als er een flinke 4x4 aan komt denderen.

Elke keer als ik daar rijd is er wel een boze bestuurder die, -ondanks dat ik helemaal aan de rechterkant rijd om problemen in de bocht te voorkomen, al toeterend  om mij heen de bocht in duikt en dan vol op zijn remmen staat omdat er toevallig toch nog een auto van de andere kant af de bocht in kwam.

De toeteraar gooit het stuur naar rechts, alwaar ik al tuffend ben aangekomen en eveneens op mijn rem hang.

Dat wordt soms nog een paar keer herhaald voor ik eindelijk Haarlem in kan.

Tegen die tijd zit ik met bonzend hart aan de kant van de weg bij te komen, mijn vriend bellend dat ik het heb overleefd.

Op de Oude weg in haarlem is het voor de Canta makkeljiker om over het fietspad te gaan. Ik heb daar meerdere keren politie agenten gezien, die me niet tegen hielden, ondanks dat er geen brommers op het fietspad mogen. Daarentegen in Zaanstad en Katwijk heb ik wel degelijk te horen gekregen dat ik alleen op brom/fiets paden mag rijden dus.. ik duik de Oude weg op.. hoera.. alle auto's zijn zo blij met me dat ze van pure vreugde op hun toeters rammen en me zwaaiend  met een vinger omhoog voorbij gaan... doorgetrokken streep of niet.

Voor de gevangenis sla ik links af.. maar oeps daar is wel een brom en fiets pad. Voor het stoplicht krab ik op mijn hoofd.. hoe kom ik nu op het fietspad? Hier niet in iedergeval.

Ik vervolg mijn route onder het viaduct door en zodra het stoplicht naar rechts op groen staat duik ik tussen de fietsers meteen weer links af om over te steken naar het brom/fiets pad. Althans.. ik wil er in duiken maar een Canta is niet zo wendbaar als een fiets. De fietsers begrijpen niet dat ik daar MOET rijden en vinden het maar raar dat ik ze ophoudt als ik de weg voor hen blokkeer met mijn invoeg poging.

Gelukkig kan ik na een klein stukje weer even de weg op, het centrum door richting Leidsevaart. Daar wordt het pas echt leuk! Een groot stuk moet je over de weg. Helaas staan daar ook veel verkeerslichting. Helaas, omdat de Canta traag op trekt. het duurt zo'n 40 seconden voor het ding 45 rijdt, dus mijn mede weggebruikers zijn niet blij met me, blijven even hangen, en op het moment dat ik dan eindelijk vaart krijg willen ze me inhalen, meestal over de doorgetrokken streep heen, trappen dan weer op hun rem omdat ze schrikken van mijn plotselinge 45 tot 50km per uur en dan..staat het stoplicht weer op rood.

Weer stilstaan, weer optrekken. Na een tijdje krijg je daar gelukkig heuvels, net na het stoplicht, dus daar heb ik wel wat meer vaart. 

Als ik dan eindelijk een heel stuk door kan tuffen en bijna op de 50km per uur zit ontdek ik een brom een fiets bordje.. oeps.. van de weg af en snel ook! net voor het station staat er een klein rood bordje.. bromfietsers de weg weer op..

Ja leuk jongens.. een doorgang zo breed als mijn Canta, een volledig haakse hoek die ik nooit in een keer kan maken.

Een bromfietser kan schuin er in staan, kijken of er verkeer aan komt en dan zo rechts mogelijk meteen de weg op stuiven.. maar ik niet! ik sta daar te wachten tot eindelijk het verkeer rustig is,  waarna ik een stukje door moet rijden, dan zo goed en zo kwaad een zo klein mogelijke bocht naar rechts maken en dan, omdat ik stil heb gestaan met 15km per uur optrekken.. om een rood stoplicht tegen te komen.

Ik moet de Leidsevaartweg op.. maar op deze manier heb ik een hartaanval voor ik daar ben. Dus ik ben stout en vervolg mijn weg over het fietspad. Er staan rood-witte paaltjes, maar met wat stuurmanskunst kan ik daar precies tussendoor, en zo ga ik dan langs het Station het fietspad langs de Leidsevaartweg op. De eerste mogelijkheid die ik heb om het fietspad af te gaan voeg ik mij tussen de auto's, vrachtwagens en motoren. Dan nog even op mijn tanden bijten nu ik Heemstede door moet , aangezien ze op het Bennebroekse deel van de vaart de weg opgebroken hebben voor werkzaamheden aan het Riool. Wederom, geen brom/fietspaden dus ' hallo Heemstede, hallo Bennebroek'  en ze toeteren allemaal enthousiast naar me omdat ik zo vriendelijk kijk.. hoop ik dan maar.

Pas als ik Vogelenzang door ben en de zilk door ben kan ik ademhalen. Daar zijn weer goede brom/fietspaden,. Het enige nadeel van brom/fietspaden, waar dan ook zijn de nog niet geautomatiseerde drukknoppen, die meestal rechts zitten en ik dus of een stok in de Canta moet hebben om via het open passagiers raam op het knopje te drukken, of uit moet stappen en hinkend met mijn manke been naar het knopje moet hobbelen om dan te merken dat er aan de overkant net iemand heeft gedrukt en het licht op groen staat. Dan zit ik meestal te laat weer in de Canta om de overkant nog te halen en begint het verhaal opnieuw.

Slalommend tussen de wandelaars, fietsers, scooters, brommers en heel veel paarden kom ik dan uiteindelijk op mijn eindbestemming in Katwijk aan.

Hoe langer hoe meer vraag ik mij af waarom er wel specifieke paarden, brommer en fiets paden worden gemaakt, verkeerslichten die zorgen dat fietsers niet te lang in de regen hoeven staan en wat al niet meer, maar geen veilige routes of fietpad-dispensaties voor brommobielen voor gehandicapten.

Veiligheid voorop..was het toch?

 

 

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ik vind je twee (tot nu toe) verhalen leuk om te lezen. Graag nog een artikel.
Ppfff...Het valt niet mee om veilig door het verkeer te komen lees ik. Tja de mens heeft geen geduld meer helaas.
haast, geen geduld en onbegrip inderdaad. Ach je, zo hou je wat spanning in je leven..pffff