Dat wat tolerantie was.

Door Xvlinder gepubliceerd op Friday 28 September 12:07

Het is dinsdagavond. Een kleine schare vrouwelijke studentes installeert zich voor de warme kachel en voor de buis. De showtune start, de dames wrijven in hun handen; Take me Out begint. Een dertigtal gewillige vrouwen -groot, klein, dik, dun, blank, bruin of travestiet- popelen tot een volgende nagelbijtende en hevig zwetende jongeman zich in het slangengat laat zakken... om dan vervolgens genadeloos zijn ego doormidden te splijten door als snelste op de grote rode knop te drukken.

Een kalend hoofd? Tuut! Een scheef gebit? Tuut! Verkeerde schoenen? Tuut! Een professionele postzegelverzamelaar? Tuuuuut! Het woord tolerantie druipt hier vanaf nietwaar? Terwijl host Eddy de kandidaat staat te troosten probeert hij de dames wat argumenten voor hun oordeel te ontfutselen. ‘Tja, ik zie mezelf er gewoon niet echt naast lopen, begrijp je wel?’ concludeert de Amsterdamse Nikki luchtig.
Ondanks dat ik dit genre programma’s liever door het toilet spoel, kan ik een bepaalde reactie op de verschijning van zo’n nieuwe vrijgezelle man niet onderdrukken. ‘Daar mag wel wat af..’ dacht ik bij kandidaat Gerben. Best een grap, als je ziet hoe ik elke kerst mijn dieet weer uitstel tot volgend jaar en winkel bij Miss Etam omdat daar nooit iets te klein is. En toch, die lessenaars mogen dan net groot genoeg zijn om je achter te verschuilen, maar wie zegt dat Nikki geen geheimen heeft? Of bovenbenen waar je poffertjes in kan bakken?

Eerlijke en gelijke behandeling. Daar ben ik vóór. Hoewel, vind ik het wel zo eerlijk als die ene dikke meneer precies naast mij gaat zitten in het vliegtuig? Of dat ik mijn tas naast me weg moet halen in de bus omdat die ene bekakte dame perse naast mij wil zitten in plaats van die andere twaalf lege plaatsen? Ik ben Christelijk opgevoed. Ik geloof in God en gelijkheid. Ondanks deze feiten kreeg ik pas geleden lucht van het nieuwe bouwplan voor een leegstaande kerk in het dorp. Men wil het mogelijk verkopen aan de islamitische gemeente, om er een moskee van te maken. Een moskee! In Katwijk! Zal ik dan op de vroege zondagmorgen gewekt worden door minaretgeschal in plaats van de ouderwetse kerkklokken? Ik ben daar eigenlijk niet zo blij mee. Maar wat moet er dan gebeuren met al die allochtone gezinnen die naar heinde en verre moeten reizen om een degelijke moskee te bezoeken, waarvan ik vind dat ze recht hebben tot het uiten van hun geloof? Tolerantie, ik kan er niet omheen, maar kan er soms echt niet mee overweg. Want waar trekken we immers de lijn?

Geert Wilders, meester in het trekken van lijnen, is van mening dat tolerantie maar tot een bepaald niveau geldt; tot het niveau waar dat van de allochtoon eindigt. Of hoe Eric Lucassen het zou zeggen; tot de brievenbus van de buren. Wilders waarschuwde letterlijk voor tolerantie; dat we vooral niet té aardig moeten zijn voor onze ‘medelanders’. Maar, wat raar, de meerderheid van het huidige kabinet, mét gedoogsteun van de PVV, vecht wél tegen de discriminatie van homoseksuelen. Want ‘na zeventien jaar is het gelukt om gelijke rechten voor ieder individu, ook homoseksuelen, weer een stapje dichterbij te brengen’. Ieder individu zei u? Nederland is immers zo tolerant. Toch?

Jammer genoeg vertelt de realiteit een ander verhaal. Volgens een onderzoek uit 2006 schaamt 53% van de Nederlanders zich voor het gebrek aan tolerantie in Nederland. Daarentegen is 25% van de Nederlanders trots op de Nederlandse tolerantie. Maar wat zegt dat? Dat die 53% zich niet ergert aan de dikkerd in het vliegtuig? Of de bekakte mevrouw in de bus? Of het oude vrouwtje dat er 20 minuten over doet om een tientje te pinnen? Tolerantie stond in de Middeleeuwen synoniem voor toegeeflijkheid, zachtmoedigheid, goedertierenheid en geduld. Nu lijkt het alsof het een doorzichtig en ongrijpbaar begrip is geworden. Of was dat het altijd al?
Ik ben de weg een beetje kwijtgeraakt. En ik denk eigenlijk dat Geert en nog vele anderen van ons precies hetzelfde zijn als de Amsterdamse Nikki.

Als de 24-jarige Milan het podium betreed slaan Geert en Nikki allebei tegelijk en hevig giechelend op de rode knop. Tuut! Als Eddy een verklaring vraagt verontschuldigd Geert zich lieflijk: ‘Ik zie mezelf er gewoon niet echt naast lopen..’

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.