De ellende van weinig geld oftewel hoe ga ik zorgen dat ik rond kan komen.

Door Mirat gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit artikel schrijf ik naar aanleiding van een artikel van Jason, hier op xead, dat gaat over een hoge belastingaanslag terwijl hij keihard werkt.

Misschien kan ik iets betekenen?
 

Nu de tijd weer is aangebroken voor het invullen van de belasting, hoor ik het gekreun van de mensen om mij heen. Ook het artikel van Jason, hier op xead heeft mij aan het denken gezet. Nou ben ik maar een gewone vrouw en heb ik helemaal geen verstand van de belasting, maar ik heb wel mijn ervaring en ik ben een kei in planning en budgettering. Ook heb ik door de jaren heen, heel creatief leren boekhouden.
 

Enkele jaren geleden ben ik naast mijn wao uitkering wat folders gaan bezorgen. Dat was leuk, ik was net naar een nieuwe provincie verhuist en leerde op die manier meteen mijn dorp en de omgeving kennen. Het ging zo goed dat ik er zelfs een tweede wijkje bij heb genomen. Totdat, tot mijn grote schrik, de belasting moest worden ingevuld. Uiteindelijk, met alle andere dingen, zoals het werknemersdeel ziektekosten, zorgtoeslag, heb ik eigenlijk met dat tweede wijkje al mijn zuurverdiende geld weer af kunnen geven. Wat ik had verdiend, was ik kwijt aan kosten voor mijn brommer (hier is landelijk gebied, dus kan niet met de fiets of te voet). Heb nog geprobeerd om een aparte vermelding van onkostenvergoeding via mijn werkgever, maar die wilden daar niets van weten. Alles werd gewoon als loon gezien, punt uit!
 

Hier viel niets meer aan te doen, een wijze en dure les. Stom…als ik het had geweten, dan had ik het zo op naam van mijn zoon kunnen zetten, die mij trouwens ook best vaak hielp. Maar ja, dat is achteraf gepraat, natuurlijk. Maar zo heb ik het natuurlijk wel opgelost, uiteindelijk. Daarom waarschuw ik iedereen: Bijverdiensten hebben een heel hoog belastingtarief en je moet ook kijken naar alle andere inkomstengerelateerde zaken (zoals dus zorgtoeslag en heffingskorting, woontoeslag ect).
 

Trucjes

Zo heb ik bijvoorbeeld de kinderen altijd bij elkaar op één adres ingeschreven (terwijl ik gescheiden ben), want dan was de kinderbijslag veel hoger, dan twee maal één kind bij elkaar opgeteld. Terwijl het bij de sociale dienst weer juist handig is als beide ouders allebei minimaal één kind hebben, dan is de uitkering hoger. Ook kan men nog steeds aanspraak maken op regelingen via de bijzondere bijstand (vaak in het geheel niet of heel slecht bekend) en geldt dat niet alleen voor mensen met een bijstand, maar ook voor andere minima. Kijk hiervoor op de volgende site, die heeft een aparte link om het meteen uit te rekenen of je in aanmerking komt:
http://www.nibud.nl/inkomsten/tegemoetkomingen/bijzondere-bijstand.html

 

Foefjes

Er zijn ook andere dingen die je zou kunnen doen. In het geval bijvoorbeeld van Jason, die lijkt een erg meelevende werkgever te hebben, zou er gekeken kunnen worden of er niet een verdeling in het loon zou kunnen, en bijvoorbeeld een stukje uitbetaald in onkostenvergoeding. Onkostenvergoeding is namelijk belastingvrij. Maar bij de meeste werkgevers zal dat niet mogelijk zijn.
 

Dan rest er niets anders dan een zo goed mogelijke begroting te maken, je huishoudboekje nogmaals door te nemen en te kijken waarop je kunt besparen, om toch de dingen te kunnen doen die je zo graag wilt. Het bijhouden van je normale uitgaven, zoals de boodschappen, is dan heel belangrijk en kan je inzicht geven in je patroon van geld uitgeven. Doe dat één of twee maanden. Alles opschrijven dat je uitgeeft, deel dat door het aantal weken en je hebt een mooi overzicht. Gemiddeld reken ik altijd een 40, 50 euro per persoon per week. Met meer mensen of kleine kinderen ligt dat natuurlijk lager. Aan de hand van je eigen overzicht kun je dan een streefgetal aanhouden. Elke week net 5 euro minder uitgeven aan boodschappen kan je zo een leuk bedrag opleveren en houdt de moed erin.
 

Voor een deel is budgetteren een psychologische zaak. Al vanaf mijn vijftiende jaar heb ik geleerd rond te komen van een minimum terwijl ik wel zelfstandig woonde. Ik ben daar dus erg bedreven in. Een belangrijke valkuil is bij veel mensen dat ze zich er beroerd onder voelen en het idee hebben altijd maar zuinig te moeten zijn. Daardoor steken veel mensen de kop in het zand en dat is nou juist niet wat je moet doen. Als je weinig geld hebt moet je juist opletten. Om mijn moreel hoog te houden deed ik altijd het volgende en ook toen ik een gezin had en weinig geld, heb ik dat altijd zo gedaan.
 

Praktisch

Ik rekende mijn vaste lasten (altijd ruim rekenen) Dan keek ik wat er overbleef, ik probeerde altijd, al was het maar 10 tot 25 euro (in die tijd nog de gulden) onvoorzien (overige) erbij te tellen. Dan had ik nog een bedrag over om van te leven. Ik haalde daar een bedragje van af voor kleding ed. Met de rest moest ik dan boodschappen doen. Laten we zeggen dat ik dan 30 euro per week te besteden had voor eten, daar maakte ik dan 20 van. Als het mij dan lukte om het die week met 20 te doen, mocht ik 5 euro aan iets uitgeven wat ik graag wou, of sparen voor wat ik graag wou. De andere 5 euro bewaarde ik voor als ik bij de boodschappen dure dingen moest kopen, zoals wasmiddel (dan hoefde dat niet van mijn normale budget af). En natuurlijk is de maand net iets langer dan vier weken, dus daar was dat restgeld voor.
 

Door het op die manier aan te pakken werd het een kunst in plaats van een last die ik met mij meedroeg. Natuurlijk zullen er mensen zijn die vinden dat ik mijzelf voor de gek houd, maar waarom niet, als het werkt. Jezelf dus belonen is erg belangrijk en zelf je prioriteiten blijven stellen. Ik eet liever heel goedkoop, zodat ik een terrasje kan pakken in de zomer, dan mij te arm te voelen, maar wel elke dag uitgebreid eten. Er zijn genoeg goede en goedkope recepten te vinden. Belangrijkste is er aandacht voor hebben en het de aandacht geven die het verdiend. Het heeft geen zin je te verzetten, hoe begrijpelijk ook. Je zult je er geen cent rijker van voelen, integendeel. Ik voel mij juist een rijk mens, want ik heb iets wat niemand mij af kan nemen, ook niet als ik werkeloos thuis kom te zitten: de instelling, verbeelding en motivatie rond te komen met wat ik heb.
 

In Utrecht en ook in diverse andere steden heeft men een stelsel opgezet dat is gebaseerd op de ouderwetse ruilhandel. Daar biedt je diensten en goederen aan in ruil voor diensten en goederen. Ook een goede manier om met weinig geld toch veel te doen en dat hoeft natuurlijk niet via zo’n stelsel maar kan ook gewoon met familie, vrienden, collega’s en buren.
https://sites.google.com/site/letsutrecht/
 

Hopelijk hebben mensen hier, juist in deze tijden van crisis, wat aan. Indien iemand dit wil kan je altijd persoonlijk contact met mij opnemen voor advies, hulp of steun. Via xead kun je een persoonlijk bericht sturen. Samen bereik je vaak meer dan alleen.

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
mooi artikel,en goede tips ,die hebben we nodig in deze tijd.dat alles maar duurder word en ,ons salaris hetzelfde blijft duim
Nuttige tips hoor!
Wij zitten de laatste tijd echt ontzettend krap ook. Je moet echt op iedere cent gaan kijken en als er een onverwachte hoge rekening komt is het altijd paniek.
Nuttige tips. Dank je een dikke duim verdiend
Mooi artikel. Duim.
Goede tips, daar kunnen veel mensen mee vooruit!
Ben me ook zeer vroeg (ben nu 24) bewust geworden van de waarde van geld. Nooit niet gemakkelijk gehad op financieel vlak (ik studeer nog) maar ik hou alles wat ik uitgeef enzovoort goed bij...
Je doet het precies zo als wij het al jaren doen, werkt prima!