Droom vs nachtmerrie (3)

Door Stientje gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

en het ging van kwaad naar erger om nog maar te zwijgen over mijn gezondheid

Tijd voor verandering

Ik zweeg tegen iedereen en durfde niets te zeggen
Maar de communicatie viel weg en belangrijke informatie werd achtergehouden. Ik moest telkens een stap terugkeren om te zien of ze niets achter hielden. Ik was dan ook constant op mijn hoede en begon alles bij te houden. Grove mails, achtergehouden info, opgelegde eisen,...

Ze schoven het werk door in mijn richting en hadden telkens een uitleg klaar voor het waarom. Dus deed ik telkens wat m'n mij vroeg zonder er verder op in te gaan. Tot op de bewuste dag ik weer eens uit verlof kwam en direct op appel moest komen. Ik werd verweten van onprofessioneel te zijn, niet genoeg betrokken bij het werk, afstandelijk van m'n collega's. En dat was de eerste keer dat de bom ontplofte. Welliswaar in beperkte mate omdat ik nog genoeg collegialiteit in me had op niet te gaan roddelen.

 

Veranderingen

De verantwoordelijken van de afdeling luisterden heel aandachtig en maakte een belofte dat er veranderingen zouden komen. Dus was ik een beetje gerustgesteld en dacht ik echt dat het menens was. Yeah right... sukkel denk ik nu! Hoe naïef kon ik zijn.

Ze hadden blijkbaar een nieuwe strategie gevonden op de zaken aan te pakken. Intimideren en uitdagen stond nu hoog genoteerd op hun agenda. Dus ik dacht nu is het mijn beurt ik weiger er nog eens extra werk bij te nemen! Fout... Ze stapten telkens naar het afdelingshoofd en zelf tijdens mijn verlof werd ik gevraagd om bij te springen omdat het niet haalbaar was voor hen. Stom als ik was heb ik dit ook steeds gedaan wanneer m'n mij dit vroeg.

Maar...

toen ik dacht alles gehoord en gezien te hebben mocht ik weer op appel komen.
Ik was te afstandelijk en niet genoeg betrokken bij m'n werk. Dat was het moment dat de BOM volledig ontplofte. Ik heb op een hele vriendelijke en beleefde manier alles aan het licht gebracht en de monden vielen open van verbazing. Niet te geloven dat ik dit zolang voor mezelf had kunnen houden en dat zij met alles weg kwamen. Maar als je dacht dat alles opgelost was...

Nope... ze vonden geen oplossing voor dit probleem omdat ze die ene persoon qua kennis echt nodig hadden, dus moest ik er maar mee leren leven!

En dat deed ik, door mijn droomjob op te geven en terug in de boeken te gaan duiken!

Pas op: niet iedereen deelt deze ervaring of mening! Maar voor mij werd het door de jaren en door een persoon een ware hel. Ik zou het zo terug doen... maar afspraken moeten volledig op papier staan en duidelijk zijn voor ieder betrokken persoon.

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Welkom op Xead! Ik begrijp uit Uw verhaal dat er een vervolg op komt?
....Ik bedoel, op het artikel?