Mijn Ervaring Met Het Fnv

Door Boogschutter gepubliceerd op Friday 28 September 12:13

Heel idealistisch werd ik lid van het FNV, omdat ik vond dat dat toch wel het minste was dat ik terug kon doen, nadat ik in een ontslag procedure terecht was gekomen, en hun afdeling die wat betreft ontslagzaken toch wel specialistisch mag worden genoemt, mij en mijn collega's bijstond, en er voor ons een aantal maandsalarissen uit wist te slepen.

Ik dacht nu ik toch lid ben kan ik net zo goed gebruik maken van hun service afdeling. Ik betaal tenslotte maandelijks contributie. Zij vullen voor jouw als lid het jaarlijkse belastingformulier in. niet dat ik dat niet zelf kan, maar het lijkt mij wel zo praktisch, tenslotte is het hun dagelijkse werk waardoor het invullen soepeler en sneller verloopt als wanneer ik het zelf doe.

 

 

Het eerste jaar werd het formulier op het hoofdkantoor  ingevuld, ik kreeg een klein bedrag terug. De consulente leek mij in eerste aanleg geen onaardige islamitische dame. Tijdens de korte gesprekjes die volgde, maakte zij aan mij kenbaar, dat het ook mogelijk was om het formulier bij haar thuis in te vullen , weliswaar tegen een kleine vergoeding, vanwege de tijd- en stroomkosten. Dat leek mij acceptabel tenslotte was het een andere afdeling van dit zelfde bedrijf gelukt om bij mijn vorige werkgever een aantal maanden aan extra salaris los te krijgen, dus waarom niet, voor wat hoort wat, niet.

Het jaar daarop begaf ik mij naar haar prive woning, waarvan ik het adres niet zal noemen, lijkt mij niet gepast. [  was het wel haar eigen adres ? ], dat terzijde. Ik kwam in een woonruimte waar mij verzocht werd de schoenen uit te doen. Het werd mij langzaam aan duidelijk dat ik in een soort van moskee achtige woonruimte was belandt, niets mis mee hoor. Maar wat volgde daar was alles mis mee, het moment van het betreden van die ruimte, bleek de dame in kwestie zichzelf een geheel andere persoonlijkheid te hebben aangemeten. Een duister figuur welke zich maar heel even kenbaar maakte door mij een drankje aan te bieden dook op uit het niets en verdween vervolgens net zo onduidelijk als hij was gekomen van het toneel. wilde zij mij iets duidelijk maken ?

Tijdens het invullen van het digitale belastingformulier leek zij mijn antwoorden op de vragen niet eens te horen, zo over geconcentreerd zat ze achter haar scherm, ze vulde maar iets in, hoe ik dat weet, ik merkte dat aan het bedrag dat ik volgens haar berekening zou moeten terug betalen aan de belastingdienst. Ik bedankte haar voor haar diensten en heb het formulier toen maar zelf ingevuld, het bedrag dat terug betaald moest worden was gehalveerd, ze was doelbewust vergeten om de aftrekpost studiekosten op te voeren. Achteraf, terug kijkende op die momenten weet ik het nu zeker, ze had iets geheel anders voor ogen. Maar Wat ?

Mijn objectieve vaststelling van de plotselinge gedragsverandering lijkt naarmate de tijd zich verstrijkt steeds aannemelijker te worden. Haar fysieke staat liet te wensen over, haar vermogen tot voortbewegen nam af. Daarom kan ik mij haar houding ten opzichten van het establishment wel begrijpen. Zo van bekijk het allemaal maar, ik heb mijn leven hard gewerkt en een armzalig salaris is alles wat ik er voor terug krijg, de doorslag naar de andere zijde werd naar ik aanneem daarmee een feit. Haar houding ten op zichten van een gemiddelde werknemer die volgens haar norm te veel verdiend moet worden benadeelt zo'n indruk kreeg ik toen ik haar het digitale formulier zag invullen.

Na haar van een kleine afstand gadegeslagen te hebben en haar duidelijk doelbewust fouten heb zien maken bij het invullen, heb ik haar bedankt voor de service. Voortaan vul ik de belastingaangifte zelf in, wellicht met iets meer moeite, maar dan weet ik tenminste dat het goed gedaan wordt, het bedrag dat terug betaald moest worden was na het zelf te hebben ingevuld naar waarheid uiteraard gehalveerd. Ze was naar mijn mening doelbewust vergeten de studiekosten aftrek op te voeren. Wat een schande bent u voor het bedrijf waarvoor u werkt, dacht ik bij mijzelf.

Een jaar later stuurt ze doodleuk een mail waarin ze redelijk dwingend haar diensten aanbood, ze dacht ook, toch weer een klant van twintig euro aan inkomsten die ik anders misloop. Ik heb haar op  vriendelijke wijze laten weten geen gebruik meer te willen maken van haar service. Mijn lidmaatschap bij de bond heb ik ook maar direct stop gezet. Het lijkt eerder een verkapt staatsapparaat waar je zo'n behandeling van kan verwachten, toch niet van een vakbond die bedoeld is voor het hulp bieden aan haar leden.

 

 

 

 

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heftig hoor.
Duim en fan erbij.