Moskouse ontmoetingen: Viktor Soepkip

Door Hanstao gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Ooit zwichtte ik voor de verleiding om dik poen te verdienen met een paar telefoontjes. Dat was in Moskou, in de tijd dat alles mogelijk leek. Een verhaal over een jammerljke mislukking

Roman is een handige jongen. Hij weet alles van computers en scharrelt er naast zijn baan bij een Russisch-Amerikaans computerbedrijf duchtig bij. Als er iets met mijn computer mis is - en helaas gebeurt dat om de haverklap - komt Roman nieuwe 'script files' intikken en andere ingewikkelde dingen die meestal op 'exe', 'bat' of 'com' eindigen.
Roman kent Viktor. Een zakenman. En laat die nou gehoord hebben dat je in Nederland goedkoop aan ingevroren kippepoten en rundvlees in blik kunt komen. Hij wil bestellen: voor één miljoen dollar aan kippepoten en nog eens één miljoen aan ingeblikt rund. En, allemaal rijk, Roman en ik krijgen bij een geslaagde transactie elk één (1) procent van het totaalbedrag.
Twee dagen later staat de vriend voor m'n neus. Viktor straalt succes uit. Van mijnwerker tot directeur, dat soort. Snelle Italiaanse schoentjes, een Brits maatpak, gouden horloge en een permanente spotgrijns die blinkend witte tanden blootlegt.

KNIPOOG
Viktors bedrijfje staat geregistreerd in de VS. ,,Handig voor de bankzaken'', zegt hij er met een knipoog bij. ,,Hollanders willen toch graag verdienen?'', vraagt hij grijnzend. ,,Jij hebt een goeie telefoon en een fax, je spreekt Nederlands en je hebt vast connecties daar. Ik niet. En, maak je geen zorgen, alles gaat officieel, met bankgaranties''.
Zwetend lig ik 's avonds in bed te piekeren over twintigduizend snel te verdienen dollars. Weggeven dat geld aan arme Russische weeskinderen, of toch maar liever een dure vakantie nemen? Nachtmerries over beroepsethiek en oneigenlijk inkomen. Tot de gouden oplossing komt. Wat er ook van komt, een stukje in elk geval.

SOEPKIP
Dus ga ik aan de slag. Ik benader een vijftal Nederlandse bedrijven. Of ze maar even een offerte willen leveren. De reacties vallen tegen. ,,Één miljoen dollar'', roept een vleesboer. ''Och, die Russen kunnen alleen maar in miljoenen denken. Maar betalen, ho maar''.
Na een week wachten heb ik twee offertes binnen. En een probleem. Want de wakkere kippendealer vraagt me of het om poten van kuikens of soepkippen gaat. Die laatste categorie is taaier, maar aanmerkelijk goedkoper. Via Roman kom ik telefonisch bij Viktor terecht, die ondanks het zakelijke succes een kamer blijkt te huren in een Moskous hotel van bedenkelijke reputatie.
,,Soepkipppen, natuurlijk'', schaterlacht Viktor. ,,Denk je dat onze afnemers geroosterd het verschil proeven?''. Dus bestel ik diepgevroren soepkippenpoten, voor het soepele prijsje van 820 dollar per ton.

SAP
Vervolgens blijkt dat de potentiële Nederlandse partner slechts voor 160.000 dollar kan leveren. Het tweede bedrijf laat het afweten 'wegens gebrek aan levende aanvoer', veroorzaakt door de net failliet verklaarde slachterij. Dit bedrijf kan echter wel 'in eigen sap' ingeblikt rundvlees leveren, maar de prijs is volgens Viktor zo hoog dat hij meteen van bestelling in Nederland afziet.
Uiteindelijk is Viktor contract-gereed voor de soepkippenhandelaar. Maar op het beslissende moment blijkt de directeur de Veluwe voor de Spaanse kust te hebben verruild en is er niemand die een contract op mag maken bij afwezigheid van 'de directie'.

GRATIS
Inmiddels ben ik wel om de oren geslagen met douanetermen, EG- restituties en transportformulieren. Ik heb daarom alle adressen en telefoonnummers van het falende Nederlandse bedrijfsleven doorgegeven aan onze Viktor. Gratis. Hij kan inmiddels feilloos 'soepkip' zeggen, ik weet hoe staatsondernemingen via de Viktors hun roebelkredieten zonder belastingproblemen in dollar-importen omzetten. En ik begrijp nu volledig waarom een hoofdredacteur ooit tegen me zei, dat je in elk beroep kan mislukken en toch slagen als journalist. Als je maar meer van schrijven dan van dollars houdt.

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik geniet van deze Moskouse bespiegelingen Hans.