Ineens te oud

Door Jonie gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Na een paar maanden in de WW te hebben gezeten ben ik actief op zoek naar een baan. Tja als ik van te voren wist wat ik nu wist dan had ik het anders gedaan.

Hallo allemaal,

Nou hier ben ik dan met mijn collum over solliciteren, dat kan toch niet al te moeilijk zijn dacht ik nog.

Nou daar kom ik dan nu op terug. Na een aantal jaren onder contract te hebben gestaan bij een gerenomeerd bedrijf ging het bedrijf falliet, en ja ik zat dus zonder baan. de weg naar het UWV had ik snel gevonden en ik had inderdaad recht op een uitkering, die uitkering werd ook toegekend voor een periode van 3 jaar vanwege dat ik vanaf mijn 18de altijd fulltime had gewerkt. zo gezegt zo gedaan en alles was in orde gemaakt bij het UWV. Na een maand of 2 begon ik me te vervelen en zei tegen mijn man dat ik weer een baan ging zoeken. die wenste mij succes in deze periode. Ik weet nog dat ik hem vertelde dat het niet zo moeilijk kon zijn gezien mijn opleiding en werkervaring, haha ik had natuurlijk beter moeten weten.

Ik schreef sollicitatie na sollicitatie en waarempel kreeg ik veel reacties op mijn brieven en emails die mijn cv bevatte. Het ene bedrijf na het andere bedrijf nodigde mij uit en naar ieder gesprek had ik een goed geveol en vertelde mijn man "zie je wel dat het niet zo moeilijk is". Van veel bedrijven kreeg ik zelfs een vervolg afspraak voor een 2de gesprek en de mensen die het gesprek afnamen waren allen tevreden en ik zou binnen een week worden terug gebeld.

Ik werd inderdaad terug gebeld met het antwoord dat de keuze op een ander was gevallen, sommige deden het per email zodat ze de vervelende boodschap niet persoonlijk over hoefden te brengen. Ik vond het vreemd dat ik alleen maar te horen kreeg dat de keuze op een ander was gevallen en verder niets. Na een aantal keer dit bericht gekregen te hebben begon ik me af te vragen wat nou eigenlijk de reden was van de afwijzing, maar als ik er naar vroeg dan waren ze niet huis of kreeg ik te horen dat het een moeilijke keuze was en de ander net iets beter was dan ik. nou was ik bij 1 bedrijf over gebleven met een andere dame en tijdens het wachten hebben we telefoonnummers uitgewisseld en email overgedragen aan elkaar simpelweg omdat we elkaar wel mochten en contact wilde houden.

Ik belde die dame op en JA hoor zij had de baan gekregen, ik vroeg haar hoe dat kon want ze wist zelf ook wel dat ze minder opleiding had en minder werkervaring had dan ik. Ze vertelde dat ze op de vloer had gehoort dat ze haar hadden genomen omdat ze jonger was dan ik. Ik was helemaal verbaasd wat ik hoorde. Tussen haakjes we zijn nog steeds vriendinnen. Na dat gesprek heb ik een dag of 2 na gedacht en ben toen heel brutaal naar een aantal andere bedrijven gegaan om verhaal tehalen omdat ik het gewoon moest weten. van de 7 bedrijven waar ik notabene 2 maal op gesprek was geweest ben ik bij 4 bedrijven naar binnen gelopen en bij de PZ afdeling gevraagd hoe de vork in de steel zat en tot mijn stomme verbazing kreeg ik bij de meerderheid te horen dat ik inderdaad te oud was en dat ze liever een jonger iemand hadden, ook al had die persoon minder ervaring en opleiding.

Nu moet ik jullie natuurlijk wel mijn leeftijd vertellen, nou schrik niet, ik ben afgelopen december 41 geworden en volgens mijn zoon van 21 zie ik er uit als een jonge vrouw van begin 30, zeker op een goede dag als de kleren en haren met make-up er allemaal opzit. Ik ben dus door schade en schande rijker geworden dat we allemaal moeten doorwerken tot 67 jaar maar dat je bij 41 jaar al afgebrand bent voor een bedrijf. Ik baal als een stekker dat onze maatschappij zo in elkaar zit en dat ik me op mijn 41ste al een oud wijf moet noemen. Nu zit ik dus nog steeds thuis me te vervelen en uit mjn neus te eten terwijl ik het bedrijfsleven nog zoveel heb te bieden. maarja na de straatprijs van de postcodeloterij gewonnen te hebben en een lieve man naast mijn zijde voel ik me minder oud op dit moment maar ik maakt me nog wel ontzettend druk over mijn leeftijd en dat ik te oud zou zijn om te werken. de bazen van de meeste bedrijven zijn toch echt ouder dan ik en die zijn dan niet te oud. pppfffff ik word er moedeloos van. het is om te janken, maar als ik in zo'n bui ben dan trek ik mijn jas aan en ga ik lekker shoppen in de stad en geef ik nog maar wat geld uit aan nutteloze dingen zodat ik in ieder het geval het gevoel heb dat ik nog niet oud ben. Tja wat moet je anders doen, werken wil ik wel maar het bedrijfsleven heeft mij een stikker op de rug geplakt dat ik oud ben.( Ik voel me nog steeds een jonge bloem)

Groetjes van mij.

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Klopt, kan beter! D
erg goed geschreven! Duim en Fan erbij!
Bizar, maar in Nederland ben je oud als je boven de 30 bent...
De arbeidsmarkt is gewoon heel erg krom!
Goed geschreven, duim enfan.
Als antwoord op jouw verhaal, lees mijn artikel: Het verdriet en de boosheid van een afgewezen generatie. Ik word er niet rijker van maar jij misschien wel een stukje wijzer. Nee, het is niet eerlijk en het is knap waardeloos maar het gebeurt nu eenmaal overal. Ik voel met jou mee!
Duim
Heel vervelend en heel erg waar. Vroeger moest je op je 18e minstens 10 jaar ervaring hebben, nu ben je met 35-40 al weer te oud voor een baan. Duim voor je artikel!