Werkervaringen van twee dagen

Door Soserious gepubliceerd op Friday 28 September 12:09

Postnl Mijn ervaringen met mijn werk dat iedereen zou moeten kunnen

Werken bij de post (1).
Twee weken geleden zat er een flyer bij de post over werken bij post.nl Aangezien ik 53 ben, sinds december niet meer werk en in de ziektewet zit dacht ik dat ga ik proberen.
Een sollicitatie via de mail gestuurd en ja hoor de week erop kon ik op gesprek en ging met een contract de deur uit. Ik kon voor 8 uur in de week aan de slag. Het was dinsdag en ik zou wel iets horen, de week daarop kon ik beginnen op dinsdag. De hele week zitten wachten op bericht, niets, noppes nada.

Op maandag toch maar een belletje naar de contactpersoon, kon de dag erop beginnen, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag. Ze hadden me vrijdag moeten bellen! Ondertussen had ik ook een andere sollicitatie lopen voor de zaterdag voor 7 uur ergens anders
Ik fiets op dinsdag naar het depot en het was daar een chaos. Iemand gezocht die me kon helpen of iets wist. Na een half uur had ik iemand gevonden die me wijzer kon maken. Die middag om 13.00 uur beginnen. Voorzichtig vertelde ik dat ik op zaterdag niet kon. Dat werd niet erg gewaardeerd en ik kon gelijk rechtsomkeer maken.
 

Maandag een week later telefoon, ik kon de dag erop op dinsdag beginnen, de zaterdag was geen probleem.
Welgemoed meld ik me dinsdag om 13.00 uur met mijn fietsje op het juiste adres. Ik kreeg twee fietstassen en iemand die me in kon werken. In iedere tas ging een tas van 25 kilo post, oef dat is zwaar. Verder waren er nog drie zakken "huis aan huis" zoals ze dat noemen. Gelukkig waren we met twee vrouwen en kon alles mee. Lukt dat niet moet je een keer op en neer. In totaal 125 kilo post voor een wijk
 

Op weg, nou ja trachten op weg te komen. Twee zware fietstassen aan weerskanten op je pakkendrager en dan door een wijk slalommen. Wiebelend en wankelend kwam ik op gang en kon op de fiets blijven tot we bij onze wijk waren. Samen de wijk gelopen, tjonge dat is toch zwaarder als ik dacht. Eerst steeds een goede plek voor je fiets vinden en dan de post pakken. Onderop de huis aan huis en de post erbovenop in een arm en dan zoeken naar de juiste huisnummers, postcodes en alles nog in de brievenbus zien te krijgen zonder tevouwen en te kreuken. Het was ook nog eens erg warm weer en al snel liep het zweet van mijn kruin tot in mijn schoenen. We ploeterden door en na twee uur en veertig minuten hadden we de post rond. Nog even naar het depot, papieren invullen en tassen terug brengen en het zat erop.


Doodmoe en allemaal cijfers, oneven, even en postcodes in mijn hoofd, zere armen en benen. Eerst maar even uitgerust en iets gedronken en met de hond een stuk lopen, die was niet moe zucht.
Woensdag weer uitgerust en goed gemutst mijn post opgehaald en samen met de inwerkcollega rondgebracht. Vandaag maar twee tassen een makkie dus. Morgen voor het laatst met begeleiding en dan alleen.
 

Al met al viel het me niet tegen. Alleen die reclame. Ik nam mijn leven al niet door met de cassière! Ga lekker werken in je eigen wijk! De mensen kijken naar je uit! Ik heb niemand gezien, moest me concentreren op het fietsen zonder ongelukken, de huisnummers, parkeerplaatsen voor de fiets en de juiste post in de juiste brievenbussen stoppen als ik ze al kon vinden. Weet nu pas hoeveel er van die verschillende krengen zijn. Sommigen gaan makkelijk, maar anderen bijten terug


Word vervolgd

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Het gaat vast met de dag beter, succes
gelukkig dat je toch werk hebt gevonden! veel succes en ik wacht op het 2e deel!
Blij dat je het leuk vind! Duim