x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

De wonderbeha

Door Elpapamoscas gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Dit is pas mijn eerste dagje hier op artikel-uitwisseling-forum Xead maar wél al mijn tweede artikel. Ik was helemaal niet van plan veel over mezelf los te laten máár nu moet ik het toch echt verklappen omdat dit artikel anders nergens op zou slaan. Ik werk bij de Hema. Een paar uurtjes in de week, samen met mijn collega's maak ik daar wel eens wat mee. Vooral met Anne, die in hetzelfde jaar, op dezelfde school als mij zit.

Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam

Ja, ik werk dus bij de Hema. Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam, althans dat is wat Anne, een andere ex-collega van wie ik de naam niet noem en mij vertelt werd bij onze 'introductie'. Man, man, wat was dat een gestress ook. We wisten allebei niet hoe we moesten reageren en tot mijn ongenoegen had mijn toekomstige baas ook nog mijn naam verkeerd gespelt en reed staat er nog steeds Esmëe in plaats van Esmée op mijn naamkaartje. Maar goed, daar kan ik niet echt van wakker liggen.

Duitsen met Anne

Wat Anne en ik op onze vrije donderdagmiddag doen is werken, keihard werken. Zo moeten we vaker de hele afdeling handdoeken verversen. En dat mag nogal een vermogen kosten, als je alle Duitse toeristen die je honderd vragen per keer stellen meetelt, waardoor je het vervolgens ook wel hebt gehad met al dat ge-Duits. Het ergste hiervan is ook nog dat al die Duitse loonbetalers naar mij doorverwezen worden, want sommige collega's besloten Frans te kiezen. Maar als je denkt dat het niet erger kan wordt het dat natuurlijk wel: dan vragen ze zoiets over de 'handdoekenactie', als vakkenvuller ken ik die codes natuurlijk niet uit mijn hoofd. Ik heb echter geleerd altijd beleefd te zijn naar mijn medemens en zeg dit natuurlijk niet, maar loop braaf naar de klantenservice om dit na te vragen en keer dan terug naar mijn opdrachtgever. Daar probeer ik zonder een hoofd als een boei 'es ist nur für die Handtucher' over mijn lippen te krijgen, wat mij een redelijke Duitse zin lijkt. 

De wonderbeha

Wat die Duitsers me ook vaker vragen is waar de WC is en of er 'anprobe' zijn. Maar ach, waarom zouden we ook paskamers maken in een winkel waarvan de goederen voor de helft uit textielwaar bestaan, het is niet zo dat iemand die kleren zou willen passen! Vooral bij dikke vrouwen moet ik twee keer nadenken voordat ze mij dat vragen, dan hebben ze bijvoorbeeld een BH maat 90E in hun handen, wat al een behoorlijke maat is. Vervolgens gaan mijn ogen over die idioot grote boezem, waarbij ik me allereerst afvraag wat een man daar toch zo aantrekkelijk aan, maar vindt zal mij altijd een raadsel blijven. En daarna waarom die hoeveelheid zachte vetmassa bij iedere vrouw toch zoveel verschilt. Mijn beste collega Anne kwam namelijk een keer, nadat we apart waren gezet omdat het hardstikke druk was in de winkel, terwijl ze half stikte van het lachen, naar mij toe. Ik vroeg haar wat er aan het handje was. Haar lachsalvo, en wel, was gelijk aan een kleuter die van zijn fiets viel in het kwadraat. Ze had achter in de winkel bij de lingerie moeten opruimen, 'en toen kwam er een vrouw naar me'. Maar verder kwam ze niet, pas toen ze eindelijk een beetje gekalmeerd was zette ze haar uitleg voort. Er was dus een vrouw naar haar toegekomen. Een Nederlandse. Zo'n mager scharminkel denk ik, want ze was op zoek naar 'de wonderbeha' en ze kon hem 'maar nergens vinden' dus vroeg ze het maar even. Ik schoot heel hard in de lach, de wonderbeha. Hoe komen die klanten er toch bij? De wonderbeha, alsof het een of andere beha is die je van een verkoudheid af helpt (wat overigens wel ideaal zou zijn). Maar nee, onder wonderbeha verstond de vrouw de maximizer van de Hema, die je boezem volgens het nogal Amerikaans aandoende prijskaartje 2 cups groter deed lijken. Ik had die dingen al vaker in mijn hand gehad, het was vrijwel volledig gevult met ja, hoe noem je dat? Van die BH-stof. En zoals velen zeggen: een BH aan een waslijn is als een lege zak chips: het beste is eruit. 

Dit is dus weer een mooi voorbeeld van de leuke avonturen bij de Hema, waar het me evenwel uitstekend bevalt. Voor alle vrouwen die dit artikel gelezen hebben en deze maximizers dragen: blijf ze vooral lekker dragen als je daarmee lekker in je vel zit!

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk geschreven
leuk geschreven . ! misschien wat opvrolijken met een plaatje :)
Die lege zak chips prachtig,ik zeg altijd als je slechte ogen hebt draag je toch ook een bril.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.
Leuk artikel over de wonderbeha maar ik heb hem zelf niet nodig. Misschien de volgende keer er een plaatje bij? Ga zo door. Duim en fan.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Haha bedankt. En jep, wou er nog een plaatje van dat gevulde ding bij doen maar kon er nergens een echte afbeelding van vinden.