Nostalgie betreffende kleding

Door Brambo52 gepubliceerd op Friday 28 September 12:12

Mijn geitenharen (Afghaanse) jas. Nostalgie!

Geitenharen Jas:

Toen ik ongeveer 16 jaar oud was deed ik niet mee aan mode zoals nu zo velen. Ik was meestal gekleed in een versleten spijkerbroek, T-shirt, laarzen en een oude leren jas die van mijn vader was geweest. Ik had niets met colbertjes en overhemden waarvan de punten over de kraag zaten en de uiteinden van de mouwen om het colbertje waren geslagen. Deze outfit heette toen de Discolook, moet wel zeggen dat toendertijd de disco muziek is uitgevonden en zeer goed was, ook al was het niet mijn ding. 

Merken en mode interesseerden me geen ene moer, toch was ik nogal een “vooraanstaand figuur”in mijn schoolperiode. Hiermee wil ik dus zeggen dat je, niet zoals nu, zonder merkkleding en modegrillen geaccepteerd werd door je persoonlijkheid en niet zoals nu op welke telefoon je heb, welke kleding je draagt en welke merken daarmee verbonden zijn. Toen waren we ook een persoonlijkheid, nu heeft de jeugd dat totaal niet meer. Maar hoewel ik dus niets had met outfits en modegrillen overkwam me toch eenmaal iets.

Er was bij ons in de stad iets nieuws, een kledingbeurs, aangezien dat vlak naast de werkplek van mijn vader was, ging ik toch eens even kijken. Ik kwam bij binnenkomst gelijk bij een stand waar nogal een aparte geur hing, ik kon alleen die lucht niet thuisbrengen. Ik vroeg toen aan de verkoopster waar die aparte lucht vandaan kwam, ze zei: Geitenhaar, dat is wat je ruikt!. We hebben een nieuwe collectie geitenharen jassen binnen, kijk maar daar hangen ze allemaal. Toch nieuwsgierig geworden liep ik naar de rekken met geitenharen jassen. Alle soorten, kleuren en maten hingen daar, mijn bek viel gelijk open, dit was niet, zoals ze nu zeggen vet of cool, dit was geitegaaf. Ik was verliefd, ik was verkocht en ik moest zo’n jas hebben, stinken of niet!

Ik zocht dus tussen al die jassen een die ik mooi vond. Toen……..vond ik hem, die wilde ik hebben. Een paars/aubergine suède 3-kwart jas met zacht oranje, soort tribalachtige, borduurwerk erover, met een donkergrijze geitenharen binnenvoering. Nog nooit had een kledingstuk mij zo in vervoering gebracht als die jas toen, ik was er helemaal gek van. Ik trok hem aan en hij paste perfect, deze jas was speciaal voor mij gemaakt en voor niemand anders. Ik liep naar de verkoopster en vroeg wat de prijs was van die jas die ik uitgezocht had. Op een manier of ik naar de prijs van een paar sokken vroeg, zei ze, 400 gulden, jongeman. In 1975 kon je voor 400 gulden een 2de hands auto kopen, aangezien ik dat dus niet had liep ik vol onbegrip en chagrijnig naar buiten, gelijk de kroeg in waar mijn vader toen werkte. Aan mijn kop zag hij natuurlijk gelijk al dat er iets aan de hand was. Wat is er ? vroeg hij. Ik vertelde het verhaal over die jas, mijn vader luisterde, schudde eens met zijn hoofd……..en gaf me 400 gulden.

Alleen al voor dat moment toen hou ik nu nog van hem, weinig woorden, veel begrip en hij gaf geen moer om geld. Die jas werd dus mijn outfit, ik ging er bijna mee naar bed. Apetrots paradeerde ik op straat, op school en stak al mijn vrienden, die toch ook later aan de geitenharen jassen gingen, de ogen uit hun kop. Ik had mijn eerste en tevens ook laatste geitenharen jas, ik weet niet hoelang ik erin gelopen heb maar vele jaren heb ik er plezier van gehad, als het regende en de jas werd een beetje nat en ik kwam thuis dan stonk het hele huis naar geitenhaar, mijn vader heeft nog wel eens nagedacht aan zijn beslissing toen, weet ik zeker. Maar ik hing hem dan buiten, om te luchten, op het balkon. Als ik weer naar buiten ging dan pakte ik hem, nat of stinkend, en trok hem weer aan. Dit is het enigste kledingstuk, zelfs tot nu toe, waar ik dit gevoel bij heb had, dit is nooit meer voorgekomen. Daddy, you were the best, love you!

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Toen ik 16 was had ik ook een versleten spijkerbroek maar dat kwam van het werken.
Zet er eens wat FOTO,s tussen dat leest wat vrolijker weg.

Pork geeft de DUIM.
FAN is hij al.

DRIMPELS.