Mode volgen of besparen op kleding?

Door Tandra gepubliceerd op Friday 28 September 12:11

Kies je voor een modebewust leven of ben je in staat om te besparen op kleding?

Vanmorgen las ik een artikel over het goede voornemen om in 2012 geen kleding te kopen. Ik begon daar een reactie op te schrijven maar die werd zo lang dat ik er maar een vervolgartikel van maak…

Modepopje?

Ik ben allesbehalve een modepopje. Ik draag graag kleren die gemakkelijk zitten, ook al mogen ze natuurlijk best flatterend zijn. Ik heb geen enkel probleem met complimentjes, maar kan slecht tegen modebewust geneuzel, zoals ik dat dan noem.
Ik heb een vriendin die grijze haren krijgt van mijn gebrek aan modebewuste kleding en schoeisel. Zij heeft ooit een keer geprobeerd om samen met haar dochter een make over uit te voeren op mijn persoontje, zonder enig succes. Het resultaat is wel dat ik me sindsdien in hun aanwezigheid altijd slecht gekleed voel, heel vervelend!

De dame in kwestie ziet er zelf inderdaad meestal wel erg leuk uit. Ondanks dat ik de dingen die ze draagt op zich soms helemaal niet mooi vind. Ze straalt vooral ‘mooi’ uit, omdat ze weet dat ze modieus gekleed is en dit zelf heel belangrijk vindt. Daardoor staat ze dan ook elke ochtend minstens een uur in de badkamer. Het is onmogelijk voor haar om zonder föhn door het leven te gaan, zelfs maar voor een weekend. En ze kan echt de straat niet op zonder haar gezicht op te zetten. Uitgebreid kleding en make-up bijwerken in plaats van spontaan de deur uit is nog zo’n nadeel. Ik ben gewoon altijd klaar om te gaan uit eten, ik ben gewoon ik.
Vermoedelijk denkt ze stiekem dat ik al lang weer ‘aan de man’ zou zijn als ik me maar wat meer zou optutten. Maar mijn dates beklagen zich eigenlijk nooit over een gebrek aan plakkerige of uitlopende make-up. Mijn lovers kunnen gewoon naar hartenlust door mijn haren woelen zonder dat ik hysterisch word om een geruïneerd kapsel. Bovendien heb ik nog nooit een man weg zien rennen bij de aanblik van mijn kleding. Aan de andere kant pik ik ook nooit mannen op in een kroeg of zo maar ergens… ik oog inderdaad niet hip of sexy.

Hoe ziet jouw klerenkast eruit?

Terug naar het onderwerp van dit artikel: (te veel) kleding kopen. Gezien bovenstaande zal je begrijpen dat Ik sowieso niet veel kleding koop en zeker de mode niet volg. In mijn kast hangen en liggen dingen die ik wekelijks aantrek, soms jaar na jaar, tot ergernis van hippe mensen. Toch moet zelfs ik zeggen dat mijn kast echt overvol is. Als ik echt ALLES heb gestreken, dan zit ik meestal met een stapeltje T-shirts dat er gewoon niet in past. Als je daar nog bij optelt dat ik een dubbele kast voor mij alleen heb, een zomerkant en een winterkant, dan zet je dat misschien aan het denken.
Een aantal jaren geleden heb ik besloten jaarlijks weg te doen wat ik een heel jaar (of twee) niet gedragen heb. Dan moet ik mezelf bekennen dat ik blijkbaar soms kleding koop die ik eenvoudigweg nooit draag! Die dingen hebben helaas de neiging om aan mijn zakkenvullende handen te ontsnappen. Dat is zonde denk ik dan. Bovendien besluit ik dan meestal ook nog om eens te gaan kijken of ik niet een leuke broek of zo ‘in de uitverkoop’ vind die bij dat totaal ‘andere’ bloesje of truitje past. Het resultaat is dan gewoonlijk dat ik na het shoppen mijn kast terug vol heb zitten met nog meer T-shirts en bovendien nog steeds niets heb wat bij dat ene dingetje past. Met een beetje pech is er zelfs nog iets bijgekomen wat het jaar nadien weer ongedragen zal blijken…

Dramatisch vind ik dan wel dat ik ‘niets heb om aan te trekken’ als ik eens echt netjes de deur uit moet. Een sollicitatie, een klantenbezoek, een date. Dan spendeer ik net als elke andere tuttebel uren voor de spiegel. Ik trek dan bijna alles aan waarvan ik vind dat het net dat ietsje ‘extra’ heeft, om bedroefd te constateren dat ik er gewoon niet uitzie. Tenslotte kies ik maar iets wat nog relatief nieuw is en zeker niet verwassen. Ik probeer daar altijd schoenen met een hakje bij te vinden, dat oogt ook al beter. Beetje make-up, zeker niet te veel, anders schrik ik me een hoedje als ik in de autospiegel gluur. Mijn haar zit gelukkig altijd wel goed sinds ik een nieuwe kapper heb waar ik trouw om de maand heen ga.
Achteraf echter denk ik eigenlijk nooit dat het aan mijn look lag of het al dan niet iets is geworden. Natuurlijk besef ik wel dat een eerste indruk van belang is. Maar het is toch het gesprek dat ik met deze of gene heb gevoerd (of zijn tafelmanieren) dat de doorslag geeft. Ja, ik geef toe dat ik me extra zelfzeker voel als ik iets aanheb waar ik al eens complimentjes voor gekregen heb. Als ik weet dat ik iets moois draag, dan gedraag ik me daar ook een beetje naar. Maar als dat mooie ding niet lekker zit, is heel het positieve effect zo om zeep!

Een jaar lang geen kleding kopen?

Enfin, een heel jaar lang geen kleding kopen zou ook voor mij best kunnen lukken. Het is eigenlijk ook weer eens tijd om mijn klerenkast uit te mesten en weer alles in zakken voor de kledingcontainer te stoppen. Kapotte of vuile dingen zitten daar niet bij, ik gooi alles weg wat versleten raakt. Dan heb ik het meestal ook al jaar in jaar uit gedragen.  Er hangen dingen in mijn kast die ik al jaren heb en die waren destijds soms niet eens nieuw!

Daarmee herinner ik mij ‘de mand’. Ik ben jarenlang lid geweest van een yogagemeenschap.  In de yoga hadden we een prachtig concept: de mand. Iedereen bracht kleding en andere zaken mee die ze niet meer gebruikten, maar die wel nog goed waren. En iedereen mocht ook gewoon uit de mand halen wat hij of zij kon gebruiken. Paste het niet of wilde je het toch niet hebben, dan  legde je het gewoon weer terug. Tijdens de jaren in de yoga heb ik vrijwel geen kleding voor mezelf hoeven kopen. Er zaten vaak kleren van hoge kwaliteit bij en tot op de dag van vandaag heb ik nog spullen uit de mand die ik nog steeds draag.
Ik vond het ook erg leuk om favoriete kleren van de kinderen weer terug te zien op andere kleintjes. Ik naaide vroeger zelf nog wel eens kleertjes en het deed mij (en mijn ego) goed om te zien dat andere kinderen deze ook weer met plezier droegen. En soms zelfs nog weer eens andere kinderen. Daar zaten zelden broeken bij, die verslijten wel vlug. Truitjes en jurken, pyjamaatjes, ze groeien er zo snel uit en vaak zijn die kleren nog helemaal goed. Mijn eigen kinderen kopen zelf ook wel nieuwe kleding, maar ze zijn nog steeds blij als ze een zak kleren van een vriendin of kennis krijgen. Mijn dochter is vorig jaar alles kwijtgeraakt bij een brand en heeft zich op die manier aardig kunnen behelpen. Stel je eens even voor dat je je volledige klerenkast opnieuw moet aanschaffen!

Heb jij genoeg zelfdiscipline?

We leven in een wegwerpmaatschappij, jammer maar helaas, daar valt niet veel aan te doen. Ik zie ook niet direct waar je het concept van ‘de mand’ zou kunnen doorvoeren. Ik herinner me namelijk ook nog dat het een heel groot werk was om het te veel aan spullen uit te sorteren voor de kledingcontainer. Sommige mensen gebruikten die mand als een soort stort. Kapotte en soms zelfs ongewassen kleding waren geen uitzondering. En huishoudelijke artikelen of speelgoed waarvan een deel ontbrak. Helaas moet zo’n mand dus wel degelijk dagelijks beheerd worden, maar op zich blijf ik het een prachtidee vinden.
Door al dat geschrijf over mijn klerenkast, ben ik nu geneigd om deze direct te gaan uitmesten… Maar de uitverkoop is net begonnen en ik heb deze maand zeker nog geen volwaardig inkomen in zicht. Durf ik het risico te nemen? Zou ik wel voldoende zelfdiscipline hebben? Heb ik niet dringend een nette broek met blouse nodig voor de op handen zijnde sollicitaties of klantenbezoeken? Zal ik kunnen weerstaan aan de shopneiging die ik eigenlijk nu al stillekes voel opkomen?

© Tandra

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik herken me wel in jouw artikel. Ik ben ook niet iemand die steeds opgemaakt door het leven ga, enkel als het echt moet. De mode volg ik ook niet echt. Als ik stukken koop, zijn die meestal klassiek zodat ik die verschillende jaren kan dragen; liefst tot ze versleten zijn. Duim voor je artikel en fan was ik al.
HIhihihi.. herkenbaar...wie zou die vriendin zijn? :)

Ik vind altijd maar zo...het innerlijk is belangrijker dan de verpakking maaaaar een mooi cadeautje verpak je niet in een krantenpapiertje (knipoog).

Een jaar geen kleren kopen...ik zou er depressief van worden...
Leuk artikel en hier en daar zeer herkenbaar. Ik mag van mezelf pas shoppen als ik mijn kledingkast op orde heb en dus goed weet wat ik nodig heb. Levert enorme besparingen op! Die mand vind ik een geweldig concept.
Heel erg goed artikel !
Hehe, ik en kleding gaan niet hand in hand maar je ordelijke manier van schrijven heeft me het hele verhaal doen lezen, chapeau! Het concept van de mand had ik nog nooit gehoord en tuurlijk zijn er weer enkelingen die het principe van de mand anders moeten interpreteren. Maar op zich vind ik het een zeer leuk idee!
Leuk en goed artikel. Bij de kids op school hebben ze een houten rekje staan waar ook speelgoed, boeken, schoenen en kleding op liggen, die anderen dan weer mee mogen nemen.